ปิดบริษัท เลิกบริษัท และชำระบัญชีจนจดเสร็จการชำระบัญชี ในอ่างทอง

สมมติกิจการเตรียมปิดแต่ยังมีสัญญาซื้อวัตถุดิบที่ยกเลิกโดยไม่เสียค่าชดเชยไม่ได้ ให้แยกสินค้าที่รับแล้วและเจ้าหนี้ที่บันทึกแล้วออกจากภาระที่ยังต้องปฏิบัติ ตรวจปริมาณที่เหลือ สิทธิยกเลิก ค่าชดเชย และประโยชน์จากการใช้หรือขายวัตถุดิบ ไม่ใช้ยอดคำสั่งซื้อคงเหลือหรือประมาณการขาดทุนทั้งกิจการเป็นยอดตั้งหนี้สิน ตัวอย่างอ่างทองนี้เป็นสมมติฐาน ไม่ใช่ข้อมูลสัญญาของธุรกิจในจังหวัด และจำกัดเฉพาะสัญญาจัดซื้อที่ไม่ใช่สัญญาเช่าและไม่อยู่ในขอบเขตมาตรฐานอื่น

สำหรับกิจการที่ใช้ TFRS ฉบับเต็ม TAS 37 ย่อหน้า 66–68 กำหนดให้รับรู้ภาระผูกพันปัจจุบันของสัญญาที่สร้างภาระเป็นประมาณการหนี้สิน โดยประเมินต้นทุนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เทียบกับประโยชน์เชิงเศรษฐกิจที่คาดว่าจะได้รับ และใช้ต้นทุนสุทธิต่ำสุดในการออกจากสัญญา เปรียบเทียบการปฏิบัติให้ครบกับค่าชดเชยหรือค่าปรับจากการไม่ปฏิบัติ ไม่ตั้งตามรายจ่ายคงเหลือทั้งหมดโดยไม่หักประโยชน์ ย่อหน้า 68ก รวมทั้งต้นทุนส่วนเพิ่มและส่วนปันต้นทุนอื่นที่เกี่ยวข้องโดยตรงในการปฏิบัติครบตามสัญญา ย่อหน้า 69 ให้รับรู้ผลขาดทุนจากการด้อยค่าของสินทรัพย์ที่ใช้ปฏิบัติตามสัญญาก่อนตั้งประมาณการหนี้สินแยกต่างหาก ส่วนย่อหน้า 63–65 ห้ามตั้งประมาณการหนี้สินสำหรับขาดทุนจากการดำเนินงานในอนาคตเพียงอย่างเดียว แต่การคาดว่าจะขาดทุนอาจเป็นสัญญาณให้ทดสอบการด้อยค่า

จัดกระดาษทำการสองทางเลือกพร้อมหลักฐานค่าชดเชย ต้นทุนและประโยชน์ที่ยังเหลือ ผลทดสอบการด้อยค่า และสะพานเชื่อมสู่ประมาณการหนี้สินโดยไม่บันทึกซ้ำ ตรวจเกณฑ์รับรู้ การวัดมูลค่าและการคิดลดเมื่อมีสาระสำคัญ ไม่ถือว่าการตัดสินใจปิดทำให้ทุกภาระผูกพันเป็นหนี้สินทันที อ้างอิงฉบับปรับปรุง 2568 แต่ต้องตรวจฉบับที่ใช้กับรอบบัญชีเดิมและเกณฑ์จัดทำงบเมื่อไม่ดำเนินงานต่อเนื่อง ไม่ใช้ TAS 37 แทน TFRS สำหรับ NPAEs โดยอัตโนมัติ และไม่ขยายตัวอย่างนี้ไปยังสัญญาเช่าภายใต้ TFRS 16 ซึ่งมีข้อกำหนดเฉพาะและข้อยกเว้นด้านขอบเขต