ภาษีและกรมสรรพากร
ระบบยื่นแบบออนไลน์ของกรมสรรพากร
Revenue Department e-Filing
คำนี้พบการเขียนอีกแบบว่า ยื่นภาษีออนไลน์ หรือ e-filing สรรพากร หรือ อีไฟลิ่ง
e-Filing คือช่องทางของกรมสรรพากรสำหรับส่งแบบภาษีและดำเนินการชำระทางอิเล็กทรอนิกส์ โดยวันเพิ่มสำหรับออนไลน์เป็นสิทธิตามประกาศที่มีขอบเขตและเงื่อนไข ไม่ใช่กำหนดถาวรของทุกแบบ
คำตอบสั้น
ระบบยื่นแบบออนไลน์ของกรมสรรพากร คือ ช่องทางของกรมสรรพากรสำหรับส่งแบบภาษีและดำเนินการชำระทางอิเล็กทรอนิกส์ โดยวันเพิ่มสำหรับออนไลน์เป็นสิทธิตามประกาศที่มีขอบเขตและเงื่อนไข ไม่ใช่กำหนดถาวรของทุกแบบ
ขั้นตอนโดยสรุป
- ตรวจว่ารายการหรือธุรกรรมของคุณเข้าเงื่อนไขของคำนี้หรือไม่
- ระบุแบบยื่นและกำหนดเวลาที่เกี่ยวข้องกับกรมสรรพากร
- คำนวณยอดและบันทึกบัญชีให้ตรงกับเอกสารต้นทาง
- ยื่นผ่านระบบ e-Filing และเก็บหลักฐานการยื่นไว้
สิ่งที่ต้องเตรียม
- เอกสารต้นทาง เช่น ใบกำกับภาษี ใบเสร็จ และสัญญาที่เกี่ยวข้อง
- รายการเดินบัญชีธนาคารของงวดที่เกี่ยวข้อง
- หนังสือรับรองบริษัทและเลขประจำตัวผู้เสียภาษี
- แบบยื่นและหลักฐานการยื่นย้อนหลังที่เคยส่งไว้
ต้องการให้ทีมช่วยประเมิน? แจ้งปัญหาบัญชีหรือภาษี งวดที่เกี่ยวข้องและกำหนดส่ง เพื่อแยกสิ่งที่ต้องตรวจ เอกสารที่ต้องใช้ และขอบงานก่อนนัดหมาย
แจ้งงานที่ต้องการประเมินระบบเปลี่ยนวิธีนำส่งข้อมูล แต่ไม่เปลี่ยนผู้มีหน้าที่ ประเภทภาษี หรือหลักฐานที่ใช้คำนวณ แบบบุคคลธรรมดา นิติบุคคล ภาษีหัก ณ ที่จ่าย และ VAT มีหน้าที่และกำหนดเฉพาะของตน ต้องแยกสถานะรับแบบกับสถานะรับชำระ และตรวจว่ากำหนดปกติอยู่ในช่วงประกาศขยายเวลาหรือไม่

ช่องทางอิเล็กทรอนิกส์ไม่ใช่ภาษีชนิดใหม่
e-Filing ของกรมสรรพากรเป็นระบบรับข้อมูลแบบภาษีและรองรับการชำระในรูปอิเล็กทรอนิกส์ หน้าที่เดิมตามประมวลรัษฎากรยังเป็นตัวกำหนดว่าต้องส่งแบบใด ใครเป็นผู้เสียภาษี และต้องรายงานช่วงเวลาไหน การมีบัญชีใช้งานจึงไม่ได้ทำให้บุคคลธรรมดากลายเป็นผู้จด VAT หรือทำให้บริษัทที่ยังไม่มีรายได้พ้นจากการประเมินหน้าที่ยื่นแบบที่เกี่ยวข้อง
หลักการขยายกำหนดตามมาตรา 3 อัฏฐใช้ร่วมกับประกาศเฉพาะ ไม่ได้เกิดจากหน้าจอระบบเพียงอย่างเดียว ต้องแยกข้อกฎหมายที่กำหนดวันปกติออกจากสิทธิวันเพิ่ม รวมทั้งแยกกรมสรรพากรออกจากหน่วยงานอื่น การส่งงบผ่านระบบของกรมพัฒนาธุรกิจการค้าไม่ใช่การยื่นภาษีผ่าน e-Filing และหลักฐานจากระบบหนึ่งไม่แทนการยืนยันรับข้อมูลของอีกระบบ
แบบใดเกี่ยวข้อง และเหตุใดกำหนดไม่เหมือนกัน
กลุ่มที่พบในงานภาษีประกอบด้วย ภ.ง.ด.90/91 สำหรับบุคคลธรรมดารายปี ภ.ง.ด.50/51 สำหรับภาษีนิติบุคคล แบบหัก ณ ที่จ่าย เช่น ภ.ง.ด.1 ภ.ง.ด.3 ภ.ง.ด.53 และแบบ VAT เช่น ภ.พ.30 ภ.พ.36 แต่ละแบบมีเงื่อนไขผู้ยื่นและความถี่ต่างกัน การเห็นว่าระบบรองรับแบบหนึ่งไม่ใช่เหตุให้ใช้แบบนั้นแทนอีกแบบ และการเลือกช่องทางไม่เปลี่ยนประเภทเงินได้หรือเหตุที่เกิดภาระภาษี
ภาษีหัก ณ ที่จ่ายรายเดือนในกฎปฏิทินมีวันปกติเป็นวันที่ 7 ของเดือนต่อจากเดือนที่จ่าย ส่วน ภ.พ.30 ใช้วันที่ 15 ของเดือนต่อจากเดือนภาษี เมื่อเข้าเงื่อนไขออนไลน์จึงเป็นวันที่ 15 และ 23 ตามลำดับ ก่อนปรับวันหยุด แบบ ภ.พ.36 อยู่ในกลุ่มนับกำหนดแบบวันที่ 7 ในโมดูลนี้ จึงไม่ควรเห็นคำว่า VAT แล้วนำวันของ ภ.พ.30 มาใช้โดยไม่ตรวจแบบ
แปดวันเพิ่มมีวันสิ้นสุดของช่วงสิทธิ
กฎที่ผ่านการทดสอบในโครงการอิงประกาศขยายอินเทอร์เน็ตฉบับที่ 7 และฉบับแก้ไข โดยใช้ช่วงวันครบกำหนดปกติตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ 2567 ถึง 31 มกราคม 2570 แบบที่อยู่ในขอบเขตและเข้าเงื่อนไขได้เวลาเพิ่มแปดวัน ไม่ใช่นับช่วงจากวันลงทะเบียน วันเกิดรายได้ หรือวันที่ผู้ใช้เปิดแบบ การใช้วันผิดตัวอาจทำให้คาดว่าตนยังมีเวลาทั้งที่กำหนดจริงผ่านไปแล้ว
ตัวอย่างเงินจ่ายเดือนธันวาคม 2569 ของแบบหัก ณ ที่จ่ายรายเดือน มีกำหนดปกติ 7 มกราคม 2570 ซึ่งยังอยู่ในช่วง จึงใช้วันออนไลน์ 15 มกราคม 2570 ได้เมื่อเข้าเงื่อนไข แต่เงินจ่ายเดือนมกราคม 2570 มีกำหนดปกติ 7 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งพ้นช่วงเดิมแล้ว โมดูลจึงไม่เพิ่มวันให้จากประกาศนี้ ต้องมีฐานประกาศที่ครอบคลุมใหม่ก่อนจะอ้างวันออนไลน์ที่ช้ากว่า
แบบรายปีก็ต้องใช้หลักเดียวกัน ไม่ใช่จดจำว่าออนไลน์เป็นเดือนเมษายนเสมอ ภ.ง.ด.91 ของปีภาษี 2568 มีวันปกติ 31 มีนาคม 2569 และวันเพิ่มเป็น 8 เมษายน 2569 แต่ปีภาษี 2569 มีวันปกติ 31 มีนาคม 2570 ที่อยู่นอกช่วงประกาศ กฎเดิมไม่ใช่หลักฐานยืนยันวัน 8 เมษายน 2570 ณ พฤศจิกายน 2569
กระดาษ ออนไลน์ และแบบเพิ่มเติมต้องแยกประวัติ
ประกาศให้วันเพิ่มแก่ช่องทางที่เข้าเงื่อนไข จึงนำกำหนดออนไลน์ไปอ้างกับแบบกระดาษไม่ได้ การตัดสินใจยื่นกระดาษควรตรวจว่าช่องทางนั้นใช้ได้กับผู้ยื่นและแบบในขณะนั้นด้วย การอธิบายวันปกติของกระดาษไม่ได้หมายความว่ากฎหมายเปิดให้ทุกคนเลือกกระดาษได้เสมอ และไม่ควรรอจนพ้นวันปกติเพียงเพราะตั้งใจว่าจะยื่นออนไลน์ภายหลัง
กฎปฏิทินระบุกรณีแบบเดิมส่งกระดาษแล้วจึงทำแบบเพิ่มเติมออนไลน์ โดยไม่ให้วันเพิ่มตามข้อ 2 ของประกาศ จึงต้องเก็บประวัติช่องทางของแบบเดิม ไม่ใช่ดูเพียงวิธีส่งครั้งล่าสุด นอกจากนี้ควรแยกเดือนภาษี เลขแบบ และลำดับครั้งยื่น เพื่อไม่ให้การแก้ไขหนึ่งงวดไปสร้างรายการซ้ำในอีกงวดหรือเข้าใจว่าการส่งซ้ำแทนที่ข้อมูลเก่าโดยอัตโนมัติ
ตัวอย่างวันครบกำหนดกับการปรับวันหยุด
สมมติ ภ.พ.30 ของเดือนมิถุนายน 2569 มีฐานวันปกติ 15 กรกฎาคม 2569 หากยื่นออนไลน์และเข้าเงื่อนไข วันเพิ่มคือ 23 กรกฎาคม 2569 ตัวอย่างนี้แสดงการบวกแปดวันจากฐานตามแบบ ไม่ใช่บวกจากวันที่ผู้ทำบัญชีปิดรายงาน และไม่ใช่นำแปดวันไปบวกซ้ำหลังจากระบบแสดงวันออนไลน์ที่รวมสิทธิแล้ว จึงควรบันทึกทั้งฐานวันปกติกับวันที่อาศัยสิทธิไว้ในทะเบียนกำหนดส่ง
ถ้าวันสุดท้ายตรงวันหยุด ต้องใช้หลักเลื่อนไปวันทำการตามปฏิทินที่เกี่ยวข้อง กฎโครงการมีฟังก์ชันปรับวันหยุดเสาร์อาทิตย์และรายการวันหยุดที่ส่งเข้าไป จึงไม่ควรประกาศวันที่สุดท้ายจากเลขประจำวันอย่างเดียว หรือเลื่อนฐานก่อนแล้วบวกวันเพิ่มเองจนได้ผลต่างจากปฏิทินทางการ การระบุว่าตัวอย่างยังไม่ปรับวันหยุดทำให้ผู้อ่านรู้ว่าต้องตรวจข้อมูลส่วนใดต่อ
หลักฐานรับแบบไม่ใช่หลักฐานรับเงิน
ผู้ยื่นควรแยกสถานะร่าง แบบที่ระบบรับแล้ว รายการรอชำระ และผลชำระที่สำเร็จ การมีเลขอ้างอิงชำระไม่ได้พิสูจน์ว่าเงินออกจากบัญชีหรือเข้าระบบถูกงวดแล้ว หากมีผู้ทำบัญชียื่นแทน ต้องตรวจสิทธิการกระทำแทนและเก็บหลักฐานการส่งโดยไม่ถือว่าการมอบงานทำให้หน้าที่ของผู้เสียภาษีหายไป ช่องทางชำระที่ใช้ได้ต้องดูตามบริการปัจจุบัน ไม่ควรสรุปว่าบัตรหรือธนาคารทุกแห่งรองรับทุกแบบ
ข้อสรุปว่าเงินเพิ่มเกิดเพียงเพราะชำระไม่ตรงวันยื่นไม่ถูกต้องเป็นกฎทั่วไป ต้องพิจารณาวันครบกำหนดชำระและเงื่อนไขสิทธิออนไลน์ หากเลยกำหนดอาจมีเงินเพิ่มหรือผลต่อสิทธิขยายตามข้อเท็จจริง แต่ไม่ควรเรียกรวมว่าค่าปรับทั้งหมด การส่งแบบทันและชำระทันเป็นการตรวจคนละส่วน และการยื่นผ่านระบบไม่ได้ตัดสิทธิกรมสรรพากรในการตรวจความถูกต้องของตัวเลขหรือเรียกหลักฐานเพิ่ม
ข้อควรระวังในทางปฏิบัติ
- •ช่วงขยายที่กฎปฏิทินทดสอบไว้เริ่ม 1 กุมภาพันธ์ 2567 และจบ 31 มกราคม 2570 โดยดูวันครบกำหนดปกติ
- •แบบเพิ่มเติมออนไลน์ที่มีแบบเดิมยื่นกระดาษไม่ได้รับวันเพิ่มตามเงื่อนไขข้อ 2 ของประกาศ
- •การส่งข้อมูลสำเร็จไม่ใช่หลักฐานว่าธนาคารรับชำระครบแล้ว ต้องเก็บทั้งผลรับแบบและผลชำระ
คำถามที่พบบ่อยเรื่อง ระบบยื่นแบบออนไลน์ของกรมสรรพากร
ไม่ใช่ ต้องตรวจทั้งชนิดแบบ เงื่อนไข และช่วงวันปกติที่ประกาศครอบคลุม กฎที่ใช้อ้างอิงมีวันสิ้นสุดช่วง 31 มกราคม 2570 ไม่ใช่สิทธิไม่มีกำหนดหมดอายุ
หากมีภาษีต้องชำระต้องตรวจหลักฐานรับเงินแยกจากผลรับแบบ เลขอ้างอิงหรือรายการรอชำระยังไม่ใช่การรับเงินสำเร็จ ให้ใช้กำหนดชำระที่ใช้กับกรณีนั้น ไม่ใช่สรุปจากวันที่กดส่งอย่างเดียว
ตามเงื่อนไขข้อ 2 ที่กฎปฏิทินนำมาใช้ กรณีนี้ไม่ได้วันเพิ่มออนไลน์ ต้องรักษาข้อมูลช่องทางเดิมเพื่อประเมินวันครบกำหนด การส่งครั้งหลังผ่านอินเทอร์เน็ตไม่เปลี่ยนประวัติแบบต้นฉบับ
ไม่เหมือนกัน ระบบแรกเป็นช่องทางส่งแบบและชำระ ส่วนใบกำกับภาษีเป็นหลักฐานรายการซื้อขายที่ต้องมีเนื้อหาตามกฎหมาย การยื่น VAT ออนไลน์จึงไม่ทำให้ใบกำกับภาษีที่ข้อมูลขาดกลายเป็นเอกสารถูกต้อง
ต้องประเมินหน้าที่ภาษีแยก การรับงบของ DBD ไม่ใช่ผลรับแบบของกรมสรรพากร แม้ใช้ข้อมูลงบชุดเดียวกันประกอบงานก็ตาม ควรเก็บเลขรับของแต่ละระบบเพื่อยืนยันว่าทำหน้าที่ใดสำเร็จแล้ว
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. ระบบ/แบบฟอร์มราชการ
ระบบยื่นแบบผ่านอินเทอร์เน็ตของกรมสรรพากรกรมสรรพากร
ช่องทางยื่นแบบและชำระภาษีออนไลน์ พร้อมกำหนดเวลาขยายเพิ่มสำหรับการยื่นทางอิเล็กทรอนิกส์
2. ประกาศ
กระทรวงการคลัง: ขยายกำหนดยื่นออนไลน์ถึง 31 มกราคม 2570กรมสรรพากร
เพิ่มแปดวันแก่แบบและการชำระออนไลน์ที่เข้าเงื่อนไขช่วง 1 กุมภาพันธ์ 2567–31 มกราคม 2570 ไม่ใช่กำหนดใหม่ถาวรทุกช่องทาง
3. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 3 อัฏฐ: การขยายหรือเลื่อนกำหนดเวลากรมสรรพากร
กำหนดเวลายื่นแบบ อุทธรณ์ หรือชำระภาษี อาจขยายได้เมื่อผู้มีหน้าที่อยู่นอกประเทศหรือมีเหตุจำเป็น และอธิบดีเห็นสมควร — เป็นดุลพินิจ ไม่ใช่การขยายอัตโนมัติ
4. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 14–27: การเรียกไต่สวน การประเมิน เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มกรมสรรพากร
มาตรา 19 ระยะออกหมายเรียก, มาตรา 22 และ 26 เบี้ยปรับ, มาตรา 27 เงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนและเพดาน, มาตรา 27 ทวิ งดหรือลดเบี้ยปรับตามระเบียบ
5. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 83 และ 83/1กรมสรรพากร
แบบ VAT เป็นรายเดือนภาษีแม้ไม่มียอดขาย ครบกำหนดวันที่ 15 ของเดือนถัดไป แยกรายสถานประกอบการเว้นแต่ได้รับอนุมัติให้ยื่นรวม
คำนวณต่อได้ทันทีด้วยเครื่องมือเหล่านี้
- เครื่องคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT 7%)VAT = ฐานภาษี × 7% · ฐานภาษี (กรณีรวมใน) = ยอดรวม × 100 ÷ 107
- เครื่องคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่าย (ภ.ง.ด.3 / ภ.ง.ด.53)ภาษีหัก = ฐานก่อน VAT × อัตรา · จ่ายสุทธิ = ฐาน + VAT − ภาษีหัก
- เครื่องคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล (ภ.ง.ด.50)ภาษี = ผลรวมของกำไรแต่ละขั้น × อัตราของขั้นนั้น
คำที่เกี่ยวข้อง
- ภ.พ.30ภ.พ.30 คือแบบแสดงรายการ VAT ของผู้ประกอบการจดทะเบียนสำหรับแต่ละเดือนภาษี ใช้แสดงยอดขาย ภาษีขาย ภาษีซื้อที่หักได้ และผลเป็นภาษีชำระหรือเครดิต โดยยังต้องยื่นแม้เดือนนั้นไม่มีการขาย
- ภ.ง.ด.53ภ.ง.ด.53 คือแบบนำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่ายเมื่อผู้รับเงินเป็นนิติบุคคลไทย (บริษัทหรือห้างที่จดทะเบียน)ที่เข้าเงื่อนไขกฎหมาย โดยต้องแยกประเภทเงินได้และฐานการหักก่อนเลือกแบบ
- e-Tax Invoice & e-Receipte-Tax Invoice และ e-Receipt คือใบกำกับภาษีและใบรับที่จัดทำเป็นข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ตามหลักเกณฑ์กรมสรรพากร โดยขอบเขตเอกสารขึ้นอยู่กับวิธีที่ได้รับสิทธิ
- ภ.ง.ด.50ภ.ง.ด.50 คือแบบภาษีเงินได้นิติบุคคลประจำรอบบัญชีที่สรุปกำไรทางภาษี ภาษีทั้งรอบ และเครดิต โดยมีกำหนดปกติ 150 วันหลังปิดรอบ
- ภ.ง.ด.51ภ.ง.ด.51 คือแบบภาษีเงินได้นิติบุคคลกลางรอบ ซึ่งบริษัททั่วไปใช้ครึ่งหนึ่งของกำไรสุทธิทั้งรอบที่ประมาณไว้เป็นฐานคำนวณ และนำภาษีที่จ่ายไปเครดิตปลายปี
- ภ.ง.ด.3ภ.ง.ด.3 คือแบบนำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่ายสำหรับเงินจ่ายให้บุคคลธรรมดาที่เข้าเงื่อนไขกฎหมาย โดยต้องแยกประเภทเงินได้และฐานการหักก่อนเลือกแบบ
- ภ.ง.ด.91ภ.ง.ด.91 คือแบบสรุปภาษีเงินได้บุคคลธรรมดารายปีสำหรับผู้มีเงินได้จากการจ้างแรงงานตามมาตรา 40(1) ประเภทเดียว โดยพิจารณาหน้าที่ตามเกณฑ์เงินได้ก่อนหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน
- จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มการจดทะเบียน VAT คือการเข้าสู่ระบบภาษีมูลค่าเพิ่มของผู้ประกอบการ โดยกิจการในบังคับที่มีรายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปีต้องยื่นคำขอภายใน 30 วันจากวันที่เกินเกณฑ์
- ใบกำกับภาษีใบกำกับภาษีคือหลักฐาน VAT ที่ผู้มีสิทธิออกให้เมื่อเกิดความรับผิดทางภาษี โดยแบบเต็มรูปต้องมีรายการตามมาตรา 86/4 และข้อความเพิ่มเติมที่กฎหมายกำหนด