Skip to main content

ภาษีและกรมสรรพากร

ภ.ง.ด.53(P.N.D.53)

Withholding tax return for companies

คำนี้พบการเขียนอีกแบบว่า ภงด 53 หรือ ภ.ง.ด. 53

ภ.ง.ด.53 คือแบบนำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่ายเมื่อผู้รับเงินเป็นนิติบุคคลไทย (บริษัทหรือห้างที่จดทะเบียน)ที่เข้าเงื่อนไขกฎหมาย โดยต้องแยกประเภทเงินได้และฐานการหักก่อนเลือกแบบ

คำตอบสั้น

ภ.ง.ด.53 (P.N.D.53) คือ แบบนำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่ายเมื่อผู้รับเงินเป็นนิติบุคคลไทย (บริษัทหรือห้างที่จดทะเบียน)ที่เข้าเงื่อนไขกฎหมาย โดยต้องแยกประเภทเงินได้และฐานการหักก่อนเลือกแบบ

ขั้นตอนโดยสรุป

  1. ตรวจว่ารายการหรือธุรกรรมของคุณเข้าเงื่อนไขของคำนี้หรือไม่
  2. ระบุแบบยื่นและกำหนดเวลาที่เกี่ยวข้องกับกรมสรรพากร
  3. คำนวณยอดและบันทึกบัญชีให้ตรงกับเอกสารต้นทาง
  4. ยื่นผ่านระบบ e-Filing และเก็บหลักฐานการยื่นไว้

สิ่งที่ต้องเตรียม

  • เอกสารต้นทาง เช่น ใบกำกับภาษี ใบเสร็จ และสัญญาที่เกี่ยวข้อง
  • รายการเดินบัญชีธนาคารของงวดที่เกี่ยวข้อง
  • หนังสือรับรองบริษัทและเลขประจำตัวผู้เสียภาษี
  • แบบยื่นและหลักฐานการยื่นย้อนหลังที่เคยส่งไว้

ต้องการให้ทีมช่วยประเมิน? แจ้งปัญหาบัญชีหรือภาษี งวดที่เกี่ยวข้องและกำหนดส่ง เพื่อแยกสิ่งที่ต้องตรวจ เอกสารที่ต้องใช้ และขอบงานก่อนนัดหมาย

แจ้งงานที่ต้องการประเมิน

ผู้จ่ายใช้ ภ.ง.ด.53 แสดงเงินได้และภาษีที่หักจากบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในประเทศตามขอบเขตที่กำหนด ค่าเช่าและค่าบริการที่เข้าเกณฑ์มักใช้อัตราปกติร้อยละ 5 และร้อยละ 3 ตามลำดับ แต่ไม่ใช่อัตราสำหรับทุกธุรกรรม ต้องแยก e-Filing ออกจาก e-Withholding Tax และตรวจเงื่อนไขอัตราลดตามวันจ่าย

มือกำลังเทียบใบเสร็จ ข้างเครื่องคิดเลขและโน้ตบุ๊ก ไม่ใช่ใบกำกับภาษีไทย
ภาพประกอบเนื้อหา ไม่ใช่ภาพทีมงานหรือเคสลูกค้าของบริษัทKaboompics · Pexels License

ภ.ง.ด.53 เป็นแบบของผู้จ่าย ไม่ใช่ภาษีสุดท้ายของผู้รับ

ภ.ง.ด.53 ใช้รายงานและนำส่งภาษีที่หักไว้เมื่อจ่ายเงินแก่นิติบุคคลไทยตามฐานกฎหมายที่เกี่ยวข้อง การหัก ณ ที่จ่ายเป็นกลไกเก็บภาษีล่วงหน้า จึงต้องแยกยอดเงินได้เต็มจำนวน ภาษีที่กันไว้ และเงินสุทธิที่โอนให้ผู้รับ ไม่ควรถือว่าจำนวนที่เหลือหลังหักเป็นรายได้ทั้งหมด หรือถือว่าอัตราที่หักคืออัตราภาษีสุดท้ายของผู้รับโดยอัตโนมัติ

ฐานหน้าที่สำคัญสำหรับรายการในประเทศอยู่ที่มาตรา 3 เตรสและคำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528 ซึ่งกำหนดผู้จ่าย ผู้รับ และประเภทเงินได้เป็นรายข้อ ต้องตรวจครบทั้งสามองค์ประกอบก่อนเลือกอัตรา การที่ใบแจ้งหนี้มีช่องภาษีหัก ณ ที่จ่ายไม่ได้สร้างหน้าที่ขึ้นเอง และการไม่แสดงช่องนี้ก็ไม่ได้ลบหน้าที่ซึ่งกฎหมายกำหนดไว้ ควรอ่านเงื่อนไขของรายการแทนการใช้แบบฟอร์มใบแจ้งหนี้เป็นข้อยุติ

ผู้รับเป็นนิติบุคคล: แบบไม่ได้เลือกจากผู้จ่าย

บริษัทที่จ่ายเงินไม่ได้ใช้ ภ.ง.ด.53 กับผู้รับทุกรายเพียงเพราะผู้จ่ายเป็นบริษัท ต้องตรวจสถานะของคู่สัญญาซึ่งเป็นผู้มีสิทธิรับเงินก่อน เช่น ผู้ให้เช่าอาคารเป็นบุคคลธรรมดากับบริษัทให้เช่าอาคารอาจใช้คนละแบบ แม้ทรัพย์สินและอัตราปกติใกล้เคียงกัน การจ่ายเข้าบัญชีของผู้จัดการหรือผู้รับมอบอำนาจไม่ใช่เหตุเปลี่ยนสถานะผู้มีเงินได้ตามสัญญา

ต้องระวังคำว่านิติบุคคลไม่ใช่อัตราและแบบเดียวสำหรับทุกองค์กร มูลนิธิ สมาคม หน่วยงานที่มีข้อยกเว้น และบริษัทต่างประเทศที่ไม่ได้ประกอบกิจการในไทยต้องตรวจบทเฉพาะ ไม่ควรนำอัตราบริการของบริษัทในประเทศไปครอบทั้งหมด การจ่ายให้บริษัทต่างประเทศอาจต้องพิจารณามาตรา 70 และ ภ.ง.ด.54 รวมถึงข้อเท็จจริงและอนุสัญญาที่เกี่ยวข้อง แทนการใช้ ภ.ง.ด.53 โดยอัตโนมัติ

ค่าเช่า ค่าบริการ และวิชาชีพ: อัตราต้องผูกกับข้อกฎหมาย

ค่าเช่าทรัพย์สินทั่วไปที่อยู่ในเงื่อนไขข้อ 6 ของ ท.ป.4/2528 ใช้อัตราปกติร้อยละ 5 สำหรับผู้รับประเภทที่กำหนด ส่วนค่าจ้างทำของตามข้อ 8 และบริการที่เข้าเกณฑ์ข้อ 12/1 พบอัตราปกติร้อยละ 3 ได้บ่อย แต่คำว่าบริการบนใบแจ้งหนี้ไม่พอ ต้องอ่านลักษณะงานและข้อยกเว้น เช่น การซื้อสินค้าตามปกติไม่ใช่การจ้างบริการทุกครั้ง และสัญญาที่รวมของกับงานต้องพิจารณาสาระจริง

ค่าวิชาชีพอิสระตามมาตรา 40(6) ต้องพิจารณาข้อ 7 โดยอัตราปกติสำหรับผู้รับในข้อ 7(1) คือร้อยละ 3 ไม่ใช่ว่าผู้รับทุกคนที่มีทักษะเฉพาะจะเป็นวิชาชีพอิสระตามมาตรานี้ ขณะที่เกณฑ์หนึ่งพันบาทตามข้อ 12/7 ใช้กับรายการที่อยู่ในคำสั่งและดูยอดตามสัญญา จึงไม่ควรแบ่งงวดต่ำกว่าหนึ่งพันบาทแล้วสรุปว่าไม่ต้องหัก ทั้งต้องตรวจมาตรการตามวันที่จ่ายก่อนใช้ผลคำนวณจริง

ตัวอย่างแยกเงินได้ ภาษี และเงินสุทธิ

สมมติผู้จ่ายและผู้รับเข้าเงื่อนไขครบ เป็นบริการในประเทศที่ใช้อัตราปกติร้อยละ 3 ฐานเงินได้ 20,000 บาท โดยตัวอย่างนี้ไม่มีภาษีมูลค่าเพิ่มหรือข้อตกลงออกภาษีแทน ภาษีหักเท่ากับ 600 บาท และจ่ายให้ผู้รับ 19,400 บาท ส่วน 600 บาทเป็นเงินที่ต้องนำส่งผ่าน ภ.ง.ด.53 ตามงวดที่จ่าย ไม่ใช่ส่วนลดราคางาน และไม่ได้แปลว่าผู้รับมีภาษีสุดท้ายเพียง 600 บาท

ถ้าเปลี่ยนเป็นค่าเช่าทรัพย์สินทั่วไปฐานเท่ากันและเข้าเกณฑ์อัตราร้อยละ 5 ภาษีที่หักเป็น 1,000 บาท เงินสุทธิคือ 19,000 บาท ผลต่างมาจากประเภทเงินได้ ไม่ใช่เลือกอัตราต่ำกว่าเพื่อให้เงินโอนลงตัว ทั้งสองตัวอย่างตั้งใจใช้การหักแบบปกติ ไม่รวมสิทธิลดของ e-WHT และไม่ครอบคลุมกรณีที่ผู้จ่ายตกลงรับภาระภาษีแทน เพราะกรณีนั้นต้องพิจารณาฐานเงินได้ใหม่ตามข้อตกลงจริง

งวดนำส่งกับ e-Filing และ e-Withholding Tax เป็นคนละเรื่อง

กำหนดทั่วไปตามประกาศกระทรวงการคลัง 24 กรกฎาคม 2544 คือเจ็ดวันหลังสิ้นเดือนที่จ่ายเงิน ไม่ใช่เจ็ดวันนับจากใบแจ้งหนี้หรือจากวันโอนแต่ละครั้ง ถ้าจ่ายในเดือนเมษายน กำหนดพื้นฐานอยู่ที่ 7 พฤษภาคม ส่วนการยื่นและชำระออนไลน์ที่เข้าเงื่อนไขได้รับเพิ่มแปดวันเป็น 15 พฤษภาคม โดยสิทธินี้มีผลกับกำหนดเดิมที่ตกอยู่ภายในกรอบเวลาของประกาศ (ก.พ. 2567 ถึง ม.ค. 2570) และต้องพิจารณาวันหยุดที่เลื่อนไปวันทำการถัดไป

e-Filing คือช่องทางยื่นแบบ ส่วน e-Withholding Tax ให้ธนาคารนำส่งข้อมูลและภาษีตามระบบ ไม่ใช่แค่โอนเงินเข้าบัญชีธนาคาร กฎกระทรวงฉบับที่ 402 ให้รายการ e-WHT ที่เข้าเงื่อนไขและเดิมหักร้อยละ 5 ร้อยละ 3 หรือร้อยละ 2 ลดเป็นร้อยละ 1 สำหรับวันจ่าย 1 มกราคม 2569 ถึง 31 ธันวาคม 2570 จึงต้องตรวจทั้งชนิดเงินได้ วันจ่าย และการผ่านระบบจริง การยื่นแบบออนไลน์ตามปกติอย่างเดียวไม่ทำให้ได้อัตรานี้

หลักฐานที่ต้องตามกันได้และผลของการลงข้อมูลผิด

สำหรับการหักตามมาตรา 3 เตรส หลักหนังสือรับรองตามมาตรา 50 ทวิคือออกทันทีทุกครั้งที่หัก เว้นแต่เข้าข้อยกเว้นของระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้จริง ต้องให้เลขผู้เสียภาษี ชื่อผู้มีเงินได้ ประเภทเงินได้ ยอดจ่าย และยอดภาษีเชื่อมกับรายการนำส่ง การมีหนังสือรับรองไม่ใช่หลักฐานแทนใบเสร็จรับเงินของการนำส่ง และการได้รับใบเสร็จของผู้จ่ายก็ไม่ทำให้ชื่อผู้รับที่ลงผิดกลายเป็นถูก

หากใช้ e-WHT ต้องติดตามสถานะว่าธนาคารรับและนำส่งสำเร็จ ไม่ยึดเพียงภาพคำสั่งโอน หลักกำหนดของธนาคารคือสี่วันทำการหลังได้รับเงินตามระบบ ไม่ใช่สิทธิให้ผู้จ่ายนำภาษีไปถือไว้เพิ่มจากกำหนดรายเดือน เมื่อพบผิดคน ผิดเดือน หรือผิดจำนวน ให้รักษาหลักฐานเดิมและเชื่อมการแก้ไขไว้ชัดเจน ผลด้านความรับผิด เงินเพิ่ม หรือเครดิตภาษีต้องแยกตามข้อเท็จจริง ไม่ควรสรุปจากการมีเอกสารหนึ่งฉบับหรือจากยอดรวมที่ดูตรงกันเท่านั้น

ข้อควรระวังในทางปฏิบัติ

  • •สถานะผู้รับเงินสำคัญกว่าสถานะผู้จ่ายในการแยก ภ.ง.ด.3 กับ ภ.ง.ด.53
  • •กำหนดกระดาษเริ่มนับเจ็ดวันหลังเดือนที่จ่ายสิ้นสุด ส่วนออนไลน์มีเพิ่มแปดวันเมื่อเข้าเงื่อนไขประกาศ
  • •เกณฑ์หนึ่งพันบาทตามคำสั่งดูยอดสัญญา ไม่ใช่ใช้แบ่งจ่ายเพื่อหลีกเลี่ยงหน้าที่
  • •อัตรา e-WHT ร้อยละ 1 ต้องตรวจชนิดรายการ วันจ่าย และการนำส่งผ่านระบบ ไม่ใช่แค่ยื่นออนไลน์

คำถามที่พบบ่อยเรื่อง ภ.ง.ด.53

ความคืบหน้าการอ่านคำถาม1/5 · 20%

ให้ตรวจผู้มีสิทธิรับเงินตามสัญญาเป็นหลัก แล้วตรวจฐานหน้าที่หักประกอบ ภ.ง.ด.53 ในบริบทนี้ใช้กับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในประเทศ ไม่ใช่เลือกเพียงเพราะผู้จ่ายเป็นบริษัท การโอนเข้าบัญชีตัวแทนไม่ได้เปลี่ยนผู้มีเงินได้โดยลำพัง

คำตอบนี้ช่วยได้ไหม

แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้

ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ

  1. 1. ประมวลกฎหมาย

    คำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528: การหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายตามมาตรา 40

    กรมสรรพากร

    ข้อ 3/2 ค่าสิทธิตามมาตรา 40(3) ที่จ่ายให้นิติบุคคลในประเทศ หัก ร้อยละ 3; ข้อ 12/4 ค่าขนส่งหัก ร้อยละ 1 ไม่รวมค่าโดยสารขนส่งสาธารณะ และข้อ 12/7 เกณฑ์หนึ่งพันบาทต่อสัญญา

  2. 2. ประมวลกฎหมาย

    ประมวลรัษฎากร: มาตรา 50, 50 ทวิ และหน้าที่รายงานเงินได้

    กรมสรรพากร

    แยกการหักภาษี หนังสือรับรองและรายการนำส่ง; 50 ทวิกรณีมาตรา 50(1) ออกภายใน 15 กุมภาพันธ์ปีถัดไป หรือหนึ่งเดือนหลังออกจากงานระหว่างปี

  3. 3. ประกาศ

    ประกาศกระทรวงการคลัง: ขยายกำหนดนำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่าย (24 กรกฎาคม 2544)

    กรมสรรพากร

    เลื่อนจากเจ็ดวันนับแต่วันจ่าย เป็นเจ็ดวันหลังสิ้นเดือนที่มีการจ่าย ใช้กับการหักภาษีตามมาตรา 3 เตรส, 50(1) ถึง (4) และ 69 ทวิ

  4. 4. ประกาศ

    กระทรวงการคลัง: ขยายกำหนดยื่นออนไลน์ถึง 31 มกราคม 2570

    กรมสรรพากร

    เพิ่มแปดวันแก่แบบและการชำระออนไลน์ที่เข้าเงื่อนไขช่วง 1 กุมภาพันธ์ 2567–31 มกราคม 2570 ไม่ใช่กำหนดใหม่ถาวรทุกช่องทาง

  5. 5. แนวปฏิบัติ

    กรมสรรพากร: กฎกระทรวง ฉบับที่ 402 ลดอัตรา e-WHT ประกาศใช้แล้ว

    กรมสรรพากร

    ข่าว 15 ตุลาคม 2569 และภาพประกอบทางการยืนยันกฎกระทรวง ฉบับที่ 402 ประกาศราชกิจจานุเบกษา 9 ตุลาคม 2569 ลดอัตรา 5%, 3%, 2% เหลือ 1% สำหรับรายการ e-WHT ที่เข้าเงื่อนไข มีผล 1 มกราคม 2569 ถึง 31 ธันวาคม 2570; ภาพ https://www.rd.go.th/region/04/fileadmin/063_saraburi/03news_1161/2569/ReduceWHT.jpg ตรวจ HTTP 200 ทั้งหน้าและภาพ

  6. 6. แนวปฏิบัติ

    กรมสรรพากร ข่าว ปชส. 5/2564 (27 ตุลาคม 2563): เปิดตัวระบบภาษีหัก ณ ที่จ่ายอิเล็กทรอนิกส์

    กรมสรรพากร

    ผู้เกี่ยวข้อง 4 ฝ่าย ขั้นตอนที่ธนาคารหักและนำส่งภาษี และกำหนดนำส่งภายใน 4 วันทำการ

คำนวณต่อได้ทันทีด้วยเครื่องมือเหล่านี้

คำที่เกี่ยวข้อง