Tax Remediation
ยื่นภาษีย้อนหลังเอง: เงินเพิ่มและการลดเบี้ยปรับ
หมวดงานที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าฝ่ายภาษี
หมวดงานภาษีอากร
ข้อมูลหมวดนี้เกี่ยวกับภาษีนิติบุคคล VAT และการเตรียมเอกสารภาษี ไม่ใช้แทนการตรวจเอกสารของกิจการหรือการยืนยันใบอนุญาตผู้ตรวจสอบภาษี และไม่ครอบคลุมการดำเนินคดี
ขอบเขตข้อมูลประกอบ
หัวหน้าฝ่ายบัญชี
ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs
บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2026-10-09 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-07
ดูขอบเขตบทบาทเมื่อพบว่าขาดยื่นภาษีหรือแสดงรายได้ไม่ครบ สิ่งแรกไม่ใช่คาดเดาว่าจะถูกจำคุก แต่คือแยกให้ได้ว่าขาดแบบใด ปีหรือเดือนใด มีภาษีค้างจริงเท่าไร และเจ้าหน้าที่ได้ติดต่อเรื่องนั้นแล้วหรือไม่ การยื่นแก้ไขด้วยตนเองก่อนเข้าสู่การตรวจอาจมีผลต่อเส้นทางเบี้ยปรับ แต่ไม่ใช่นิรโทษกรรมหรือหลักประกันว่าจะไม่มีภาระใด บทความนี้แยกภาษีต้น เงินเพิ่ม เบี้ยปรับ และโทษปรับ พร้อมอธิบายว่าคำสั่ง ป.81/2542 ไม่ใช่คำสั่งเดียวกับ ท.ป.81/2542 ที่ว่าด้วยการงดหรือลดเบี้ยปรับ
1. แยกแบบที่ไม่เคยยื่นออกจากแบบที่ต้องแก้
เริ่มด้วยบัญชีรายการภาษีย้อนหลัง ระบุประเภทแบบ งวดที่เกี่ยวข้อง วันครบกำหนดเดิม วันยื่นจริงถ้ามี ยอดภาษีที่แสดง และหลักฐานชำระ ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาต้องแยกจากภาษีเงินได้นิติบุคคล ภาษีหัก ณ ที่จ่าย และภาษีมูลค่าเพิ่ม เพราะกฎหมายเรื่องฐานภาษี เบี้ยปรับ และวิธียื่นเพิ่มเติมไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด การขาดแบบรายปีไม่ใช่คำอธิบายแทนแบบรายเดือนที่ขาดไปด้วย
กรณีไม่เคยยื่น ต้องจัดทำแบบของงวดที่ขาดจากข้อมูลครบถ้วน ส่วนกรณีเคยยื่นแต่รายได้หรือเครดิตผิด ต้องเปรียบเทียบแบบเดิมกับแบบที่ควรถูกต้องและตรวจวิธียื่นเพิ่มเติมของแบบนั้น อย่าเพียงยื่นแบบซ้ำโดยไม่ระบุเส้นทางให้ถูก เพราะอาจทำให้ติดตามยอดภาษีและเครดิตซ้ำซ้อน และอย่าใช้ยอดเงินเข้าธนาคารทั้งหมดเป็นรายได้โดยไม่ตรวจเงินกู้ เงินลงทุน หรือการโอนระหว่างบัญชี
เก็บแบบเดิม ใบเสร็จรับเงิน หนังสือรับรองหักภาษี สัญญา ใบกำกับภาษี และรายการเดินบัญชีให้เชื่อมโยงกัน หากเอกสารไม่ครบให้ระบุว่าขาดอะไรและขอสำเนาจากแหล่งที่ออกจริง ไม่สร้างเอกสารย้อนหลังให้ดูเหมือนมีอยู่เดิม รายการที่ยังตรวจไม่ได้ควรอยู่ในบัญชีประเด็นค้าง ไม่ใช่ถูกตัดออกเพื่อให้ยอดภาษีลดลงก่อนยื่น
2. ยื่นเองก่อนตรวจ: ต้องพิสูจน์สถานะจากเอกสาร
คำว่าสมัครใจยื่นไม่ได้ขึ้นกับความรู้สึกของผู้เสียภาษีอย่างเดียว ต้องดูว่ามีคำเตือน หนังสือเรียกตรวจสอบ หรือการบันทึกความผิดของเจ้าหน้าที่ในเรื่องนั้นแล้วหรือไม่ คำสั่ง ท.ป.369/2569 ซึ่งแก้ไข ท.ป.81/2542 อธิบายคำเตือนหรือคำเรียกตรวจสอบไต่สวนโดยตรงเป็นหนังสือโดยเชื่อมกับกรณีเจ้าพนักงานประเมินตรวจพบความผิดและบันทึกไว้แล้ว จึงควรนำหนังสือทุกฉบับมาดู ไม่สรุปจากการยังไม่เปิดจดหมายหรือยังไม่ได้นัดพบเจ้าหน้าที่
สำหรับภาษีเงินได้ ประมวลรัษฎากร มาตรา 22 เป็นเส้นทางเบี้ยปรับจากการประเมินตามมาตรา 20 หรือ 21 ส่วนมาตรา 26 เชื่อมกับการประเมินตามมาตรา 24 หรือ 25 ต้องระบุฐานและเส้นทางก่อนนำอัตรามาคูณ การยื่นเพิ่มเติมโดยสมัครใจก่อนตรวจไม่ควรถูกเหมารวมว่าต้องเสียเบี้ยปรับหนึ่งเท่าหรือสองเท่าทุกครั้ง เพราะบทบัญญัติการประเมินดังกล่าวไม่ได้เป็นสูตรสำเร็จของการยื่นแก้ไขทุกกรณี
การยื่นย้อนหลังเองไม่ได้ปิดอำนาจตรวจสอบ หากได้รับหนังสือแล้วให้ตรวจหัวข้อภาษีและช่วงเวลาที่ระบุ แจ้งสถานะให้ผู้จัดทำแบบทราบ และตอบข้อมูลตามข้อเท็จจริง การไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงและการให้ความร่วมมือเป็นเงื่อนไขที่เกี่ยวกับการพิจารณาลดเบี้ยปรับ ไม่ใช่ข้อความรับรองที่ผู้เสียภาษีเขียนเองแล้วทำให้เบี้ยปรับหายไป และไม่ควรเลื่อนการติดต่อเพื่อพยายามทำให้ดูเหมือนยื่นก่อนถูกตรวจ
3. เงินเพิ่มมาตรา 27: คิดจากภาษีค้าง ไม่ใช่รายรับ
ประมวลรัษฎากร มาตรา 27 กำหนดเงินเพิ่มกรณีไม่เสียหรือนำส่งภาษีภายในเวลาที่กำหนด ในอัตราร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือน โดยคิดจากเงินภาษีที่ต้องเสียหรือนำส่งและไม่รวมเบี้ยปรับ เงินเพิ่มตามหลักนี้ไม่เกินเงินภาษีที่ต้องเสียหรือนำส่ง จึงไม่ใช่ร้อยละ 1.5 ของรายรับทั้งหมด ไม่ใช่การคิดดอกเบี้ยทบต้นบนเงินเพิ่มเดิม และไม่ใช่เพดานยอดชำระรวมทุกประเภท
ตัวอย่าง สมมติภาษีเงินได้ค้างหลังตรวจเครดิตที่ใช้ได้แล้วเท่ากับ 20,000 บาท และช่วงล่าช้าที่นับตามกฎหมายเท่ากับสองเดือนกับเศษของเดือน เศษนั้นนับเป็นอีกหนึ่งเดือน จึงคำนวณเงินเพิ่ม 20,000 × 1.5% × 3 = 900 บาท ยอดภาษีต้นกับเงินเพิ่มตามตัวอย่างเป็น 20,900 บาท ก่อนพิจารณาเบี้ยปรับหรือโทษปรับที่อาจเกี่ยวข้อง ต้องใช้วันครบกำหนดที่ถูกต้องและวันที่ชำระจริง ไม่ใช่นับจากวันที่เริ่มจัดเอกสาร
หากค้างนานจนผลคูณเกิน 20,000 บาท เงินเพิ่มมาตรา 27 ในตัวอย่างนี้จำกัดที่ภาษีต้น 20,000 บาท แต่เพดานนี้ไม่ได้หมายความว่ารอไปก็ไม่เสียหาย เพราะภาษีต้นยังค้างและประเด็นอื่นยังอยู่ ถ้างวดใดไม่มีภาษีที่ต้องชำระจริง เงินเพิ่มจากฐานภาษีศูนย์ย่อมไม่มีจำนวนตามสูตรนี้ แต่หน้าที่ยื่นแบบและโทษปรับจากการไม่ยื่นต้องตรวจแยก ส่วน VAT ใช้มาตรา 89/1 ไม่ควรนำเลขมาตรา 27 ไปอ้างกับทุกภาษี
4. เบี้ยปรับกับโทษปรับเป็นคนละส่วน
เบี้ยปรับตามมาตรา 22 ในเส้นทางการประเมินที่กฎหมายกำหนดมีฐานหนึ่งเท่าของภาษีที่ต้องชำระเพิ่ม ขณะที่มาตรา 26 ในเส้นทางประเมินผู้ไม่ยื่นมีฐานสองเท่าของภาษีตามบทบัญญัตินั้น ตัวเลขเหล่านี้เป็นฐานก่อนการงดหรือลด และต้องตรวจว่ามีเหตุใช้มาตรานั้นจริง ไม่ควรพาดหัวว่าผู้มาขอยื่นย้อนหลังทุกคนต้องจ่ายรวมสามเท่า เพราะจะทำให้เข้าใจผิดทั้งเรื่องเส้นทางและสิทธิขอพิจารณาลด
โทษปรับสำหรับการไม่ปฏิบัติหน้าที่บางประการตามประมวลรัษฎากร มาตรา 35 กำหนดเพดานไม่เกิน 2,000 บาท โดยมีข้อยกเว้นเหตุสุดวิสัยตามบทบัญญัติ เพดานนี้ไม่ใช่ยอดที่เจ้าหน้าที่ต้องเรียกเท่ากันทุกแบบ และไม่ใช่สิ่งเดียวกับเบี้ยปรับหนึ่งเท่าหรือสองเท่าของภาษี ต้องตรวจหน้าที่ที่ฝ่าฝืน จำนวนการกระทำ และหลักเกณฑ์เปรียบเทียบของแบบนั้น ไม่ขยายตารางค่าปรับของแบบบริษัทไปใช้กับแบบบุคคลธรรมดาโดยอัตโนมัติ
เมื่อประเมินเงินที่ต้องเตรียม ให้ทำตารางแยกภาษีต้น เงินเพิ่ม เบี้ยปรับก่อนลด เบี้ยปรับตามผลพิจารณา และโทษปรับ พร้อมระบุส่วนที่ยังไม่ยืนยัน ยอดประมาณการเพื่อเตรียมชำระไม่ใช่หนังสือประเมิน และการมีเหตุขอลดไม่ได้ทำให้ยอดขอลดเป็นผลอนุมัติแล้ว วิธีนี้ช่วยให้ผู้เสียภาษีเข้าใจว่าความต่างของยอดเกิดจากอะไร แทนที่จะได้ตัวเลขก้อนเดียวที่อธิบายฐานกฎหมายไม่ได้
5. ป.81/2542 ไม่ใช่ ท.ป.81/2542
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.81/2542 วางแนวคำนวณเบี้ยปรับและเงินเพิ่ม VAT รวมถึง ภ.พ.30 เพิ่มเติม ข้อ 6–7 แยกการยื่นเพิ่มเติมภายในกำหนดกับพ้นกำหนด โดยเมื่อพ้นกำหนดต้องตรวจฐานภาษีขายที่ขาด ภาษีซื้อที่เกิน และภาษีชำระขาดตามข้อที่เกี่ยวข้อง คำสั่งนี้ไม่ใช่ฐานให้ประกาศว่าผู้ยื่นภาษีเงินได้ย้อนหลังสมัครใจได้รับยกเว้นเบี้ยปรับทุกกรณี การขาดตัวอักษร ท. ในชื่อคำสั่งจึงเปลี่ยนสาระสำคัญ
ส่วนหลักเกณฑ์งดหรือลดเบี้ยปรับอยู่ในคำสั่ง ท.ป.81/2542 และฉบับแก้ไข โดยเอกสารทางการที่ตรวจคือ ท.ป.369/2569 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2569 ซึ่งแก้เงื่อนไขและอัตราลดบางส่วน เงื่อนไขทั่วไปคือเจ้าพนักงานประเมินเห็นว่าไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงและให้ความร่วมมือในการตรวจสอบด้วยดี การขอโดยทั่วไปต้องทำเป็นหนังสือแสดงเหตุ และต้องดูว่าขณะนั้นอยู่ก่อนหรือหลังมีหนังสือแจ้งการประเมิน ไม่ใช่ใช้การส่งแบบแทนคำร้องได้กับทุกภาษี
กรณี VAT ที่ยื่นและชำระพร้อมกันโดยไม่ได้รับคำเตือนหรือคำเรียกตรวจสอบไต่สวนโดยตรงเป็นหนังสือ คำสั่งที่แก้ไขให้ถือแบบเป็นคำร้องตามเงื่อนไข และมีอัตราคงเสียเป็นร้อยละของเบี้ยปรับตามช่วงความล่าช้า จึงต้องแยกฐานเบี้ยปรับตาม ป.81 ออกจากขั้นลดตาม ท.ป.81 ที่แก้ไขแล้ว ผู้ทำบัญชีควรบันทึกคำสั่งที่ใช้ วันที่มีผล สถานะหนังสือเตือน และหลักฐานชำระไว้ในกระดาษทำการ ไม่ถือว่าชื่อคำสั่งเป็นคำยืนยันผลลัพธ์
6. ตัวอย่าง VAT และเหตุที่ไม่ควรเหมารวมทุกแบบ
สมมติผู้จดทะเบียน VAT ไม่ได้ยื่น ภ.พ.30 งวดหนึ่ง และมีภาษีที่ต้องชำระของเดือนนั้น 10,000 บาท ฐานเบี้ยปรับตามมาตรา 89(2) เป็นสองเท่า คือ 20,000 บาท ถ้ายื่นและชำระเองโดยเข้าเงื่อนไขไม่มีคำเตือน และชำระภายใน 15 วันนับแต่พ้นกำหนด คำสั่ง ท.ป.369/2569 กำหนดอัตราคงเสียร้อยละ 2 ของเบี้ยปรับ คิดเป็น 400 บาท ตัวเลขนี้เป็นตัวอย่างภายใต้เงื่อนไขครบ ไม่ใช่ผลอนุมัติของผู้เสียภาษีรายใด
ช่วงถัดไปในเส้นทางสมัครใจดังกล่าวคือหลัง 15 วันแต่ไม่เกิน 30 วัน คงเสียร้อยละ 5 หลัง 30 วันแต่ไม่เกิน 60 วันคงเสียร้อยละ 10 และหลัง 60 วันคงเสียร้อยละ 20 ของเบี้ยปรับ ไม่ใช่ของภาษีต้น และไม่ได้ลบเงินเพิ่มมาตรา 89/1 หรือหน้าที่อื่นโดยอัตโนมัติ หากได้รับหนังสือเตือนหรือเป็นกรณีเจ้าหน้าที่ตรวจพบต้องใช้เงื่อนไขอีกเส้นทาง จึงไม่ควรนำอัตราสมัครใจมาใช้เพียงเพราะผู้เสียภาษีเป็นผู้เดินไปยื่นเอง
ตัวอย่างนี้ใช้กับการไม่ยื่น VAT ไม่ใช่สูตรลดของ ภ.ง.ด.90 หรือ ภ.ง.ด.50 และไม่ใช่กรณี ภ.พ.30 เพิ่มเติมที่มีภาษีขายหรือภาษีซื้อคลาดเคลื่อน หากปัญหามาจากใบกำกับภาษีซื้อเก่าหรือรายงานภาษีไม่ครบ ต้องตรวจสิทธิใช้ภาษีซื้อและฐานความผิดรายงานอีกส่วนด้วย การพบรายการผิดหลายชนิดในเดือนเดียวไม่ควรนำไปสู่การบวกเบี้ยปรับทุกฐานโดยไม่อ่านเงื่อนไขเรื่องฐานที่ใช้และการเรียกกรณีที่มากกว่า
7. มาตรา 37 ต้องดูเจตนา ไม่ใช่ใช้คำว่าคุกขู่ผู้ยื่นช้า
ประมวลรัษฎากร มาตรา 37 ว่าด้วยการกระทำโดยเจตนาเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี เช่น แจ้งข้อความหรือแสดงหลักฐานเท็จ และพฤติการณ์ฉ้อโกงตามองค์ประกอบที่กฎหมายระบุ การพบแบบขาดหรือคำนวณผิดจึงยังไม่พอจะสรุปว่าเป็นความผิดตามมาตรานี้ ต้องแยกความผิดพลาดทางเอกสาร การไม่ปฏิบัติหน้าที่ยื่น และการกระทำโดยเจตนาออกจากกัน ไม่ควรประเมินความเสี่ยงอาญาจากยอดรายได้หรือจำนวนปีที่ยังไม่ยื่นเพียงอย่างเดียว
ขณะเดียวกัน การมาขอยื่นเองไม่ได้รับประกันว่าจะลบพฤติการณ์เดิม หากมีการจงใจใช้เอกสารเท็จหรือปกปิดข้อเท็จจริง ต้องไม่ซ่อนเรื่องนั้นจากผู้ช่วยจัดทำภาษี และต้องไม่แก้ปัญหาด้วยการสร้างเอกสารเพิ่ม มาตรา 37 ทวิ ยังแยกเรื่องเจตนาไม่ยื่นเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี จึงไม่ถูกต้องทั้งการกล่าวว่าขาดยื่นเท่ากับต้องจำคุก และการกล่าวว่ายื่นทีหลังแล้วไม่มีโอกาสเกี่ยวข้องกับความผิดโดยเจตนาเลย
แนวทางด้านบัญชีและภาษีคือเก็บหลักฐานเดิม อธิบายเหตุของความผิดพลาดอย่างตรงไปตรงมา และจัดทำรายการแก้ไขที่ตรวจย้อนกลับได้ หากได้รับเอกสารจากเจ้าหน้าที่ให้แยกกำหนดตอบและเนื้อหาที่ถูกถาม ไม่ใช้การยื่นแบบเพิ่มเติมเป็นเหตุไม่ตอบหนังสือเดิม การอธิบายข้อเท็จจริงและคำนวณภาษีให้ถูกต้องเป็นงานที่ทำได้ทันที โดยไม่ต้องตั้งสมมติฐานร้ายแรงล่วงหน้าหรืออ้างผลลัพธ์ด้านอาญาที่ไม่มีใครรับรองได้
8. ปิดงานด้วยบัญชีที่ถูกงวดและหลักฐานชำระ
สำหรับนิติบุคคล การแก้บัญชีไม่ใช่การย้ายรายได้หรือค่าใช้จ่ายเก่ามาลงปีปัจจุบันเพื่อหลีกเลี่ยงการยื่นเพิ่ม หลักเกณฑ์สิทธิตามประมวลรัษฎากร มาตรา 65 วรรคสอง และข้อห้ามรายจ่ายผิดรอบตามมาตรา 65 ตรี (9) ต้องตรวจแยกจากวิธีแก้ข้อผิดพลาดในงบการเงิน ข้อยกเว้นรายจ่ายที่ไม่สามารถลงในรอบของตนได้มีเงื่อนไข ไม่ใช่ทางเลือกที่ใช้เมื่อพบใบเสร็จเก่าเมื่อใดก็ได้ และมาตรา 65 ตรี (18) ยังเกี่ยวกับการพิสูจน์ผู้รับรายจ่าย
หากการแก้ไขทำให้ภาษีลดลง ต้องตรวจเส้นทางขอคืนและกรอบเวลามาตรา 27 ตรี ไม่ถือว่าการยื่นเพิ่มเติมทุกครั้งเป็นการขอคืนที่สมบูรณ์แล้ว และไม่หักกลบภาษีคนละปีหรือคนละประเภทเองโดยไม่มีสิทธิ หลังยื่นให้เก็บแบบที่ส่งจริง เลขอ้างอิง ใบเสร็จ รายละเอียดภาษีต้น เงินเพิ่ม และเอกสารคำร้องลดเบี้ยปรับ รวมทั้งผลพิจารณาหรือหนังสือที่ต้องติดตาม เพื่อให้ตรวจได้ว่างานส่วนไหนเสร็จและส่วนไหนยังค้าง
สุดท้ายทำตารางควบคุมงวดถัดไป ระบุผู้ส่งข้อมูล เอกสารที่ต้องได้ก่อนจัดทำแบบ และวิธีเทียบยอดบัญชีกับยอดภาษี การแก้ย้อนหลังที่ดีควรทิ้งหลักฐานสาเหตุและการป้องกันการเกิดซ้ำ ไม่ใช่มีเพียงใบเสร็จชำระก้อนเดียว หากต้องให้เจ้าหน้าที่ประเมินขอบเขตงาน ควรส่งรายชื่อแบบ งวดที่ขาด แบบเดิม และหนังสือติดต่อจากกรมสรรพากรทั้งหมดก่อน เพื่อให้ใบเสนอราคาตั้งอยู่บนจำนวนงวดและความพร้อมของหลักฐานจริง
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 14–27: การเรียกไต่สวน การประเมิน เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มกรมสรรพากร
มาตรา 19 ระยะออกหมายเรียก, มาตรา 22 และ 26 เบี้ยปรับ, มาตรา 27 เงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนและเพดาน, มาตรา 27 ทวิ งดหรือลดเบี้ยปรับตามระเบียบ
2. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 28–37: บทกำหนดโทษ รวมมาตรา 35กรมสรรพากร
มาตรา 35 ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17, 50 ทวิ, 51 หรือ 69 เว้นแต่แสดงเหตุสุดวิสัย ปรับไม่เกินสองพันบาท — เป็นเพดาน ไม่ใช่จำนวนที่เปรียบเทียบปรับ
3. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 37–37 ตรี: ความผิดหลีกเลี่ยงภาษีกรมสรรพากร
ม.37 จำคุก 3 เดือนถึง 7 ปีและปรับ 2,000–200,000 บาท สำหรับข้อความหรือหลักฐานเท็จหรืออุบายเพื่อหลีกเลี่ยงหรือขอคืน; ม.37 ทวิ เจตนาไม่ยื่นรายการ; ม.37 ตรี ความผิดร้ายแรงเมื่อหลีกเลี่ยง ≥ 10 ล้านบาทหรือขอคืนเท็จ ≥ 2 ล้านบาทต่อปีภาษีและกระทำเป็นกระบวนการหรือเครือข่าย
4. แนวปฏิบัติ
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.81/2542 ข้อ 6–7 และ 10: ภ.พ.30 เพิ่มเติมและรายงานที่ไม่ได้จัดทำกรมสรรพากร
ยื่น ภ.พ.30 เพิ่มเติมภายในกำหนดเวลาไม่ต้องคำนวณเบี้ยปรับ; พ้นกำหนดคำนวณตามข้อ 3–5 และเรียกกรณีที่มากกว่า; ข้อ 10 รายงานภาษีขายหรือรายงานอื่นที่ไม่ได้ทำหรือลงไม่ครบ เบี้ยปรับสองเท่าตามมาตรา 89(10)
5. ประกาศ
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.369/2569: หลักเกณฑ์งดหรือลดเบี้ยปรับและเงินเพิ่ม (2 กรกฎาคม 2569)กรมสรรพากร
แก้ ท.ป.81/2542 ใช้บังคับวันถัดจากวันออกคำสั่ง: VAT ยื่นเองพร้อมชำระโดยไม่ได้รับคำเตือน คงเสียร้อยละ 2/5/10/20 ของเบี้ยปรับตามช่วง 15/30/60 วัน; ถูกแจ้งให้ยื่นร้อยละ 40 หรือ 50; ตรวจพบร้อยละ 40 ในปีแรกที่จดทะเบียน หรือ 50; ภ.ง.ด.51 ที่ยื่นโดยไม่ได้รับคำเตือนถือเป็นคำร้องลดเงินเพิ่มมาตรา 67 ตรี
6. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 65 วรรคสอง และ 65 ตรี (9), (18): เกณฑ์สิทธิและรายจ่ายต่างรอบกรมสรรพากร
รายได้และรายจ่ายใช้เกณฑ์สิทธิ; (9) รายจ่ายที่ควรจ่ายในรอบอื่นห้ามหัก เว้นแต่ลงจ่ายในรอบใดไม่ได้จึงลงรอบถัดไป; (18) รายจ่ายที่พิสูจน์ไม่ได้ว่าใครเป็นผู้รับห้ามหัก
7. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 27 ตรี: กำหนดเวลาขอคืนภาษีและภาษีที่ถูกหัก ณ ที่จ่ายไว้เกินกรมสรรพากร
ยื่นคำร้องภายในสามปีนับแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลายื่นรายการ หรือนับจากวันยื่นถ้าเป็นการยื่นเมื่อพ้นกำหนดหรือภายในเวลาที่ขยาย และกรณีอุทธรณ์หรือคดีนับจากวันรับคำวินิจฉัยหรือคำพิพากษาถึงที่สุด; คำร้องไม่ใช่การอนุมัติคืน
สรุป
ยื่นย้อนหลังอย่างเป็นระบบเริ่มจากข้อเท็จจริงและเส้นทางของแต่ละแบบ ไม่ใช่การคาดเดาโทษสูงสุด แยกเงินเพิ่มมาตรา 27 จากเบี้ยปรับ ตรวจคำสั่งลดฉบับที่ใช้ และอย่าเท่ากับการยื่นช้ากับการหลีกเลี่ยงโดยเจตนา หากต้องการให้ช่วยทบทวนบัญชีและแบบที่ค้าง ส่งรายการงวดกับเอกสารเบื้องต้นทาง LINE https://lin.ee/WEwU8QZ หรือแนบรายละเอียดในหน้าติดต่อ เพื่อให้เจ้าหน้าที่กำหนดขอบเขตและเสนอราคางานที่ต้องทำ
ปรึกษาทีมเราฟรีคำถามที่พบบ่อย
ยื่นช้าแต่ไม่มีภาษีต้องจ่าย มีเงินเพิ่มไหม?+
เงินเพิ่มมาตรา 27 คิดจากภาษีที่ต้องเสียหรือนำส่ง หากฐานภาษีค้างเป็นศูนย์ สูตรนี้ไม่เกิดเงินเพิ่ม แต่หน้าที่ยื่นและโทษปรับจากการไม่ยื่นต้องตรวจแยก ไม่ควรสรุปว่าไม่มีภาษีแล้วไม่ต้องจัดการแบบที่ขาด
เศษเดือนนับอย่างไร?+
มาตรา 27 นับเดือนหรือเศษของเดือนเป็นฐานคำนวณร้อยละ 1.5 ตัวอย่างภาษีค้าง 20,000 บาทล่าช้าสองเดือนกับเศษเดือนนับสามเดือน ได้เงินเพิ่ม 900 บาท ต้องตรวจวันครบกำหนดและวันชำระจริงก่อนใช้ตัวอย่าง
ยื่นเองก่อนตรวจต้องเสียเบี้ยปรับสองเท่าหรือไม่?+
ไม่ควรเหมารวม เพราะเบี้ยปรับมาตรา 22 และ 26 ผูกกับเส้นทางการประเมินที่ต่างกัน การยื่นเพิ่มเติมภาษีเงินได้สมัครใจก่อนตรวจไม่ใช่ฐานให้เรียกสองเท่าทุกกรณี ส่วน VAT มีฐานและเงื่อนไขลดเฉพาะของตน
ป.81/2542 ให้ยกเว้นเบี้ยปรับทุกแบบหรือไม่?+
ไม่ใช่ ป.81/2542 เป็นแนวคำนวณ VAT รวมถึง ภ.พ.30 เพิ่มเติม หลักงดหรือลดอยู่ใน ท.ป.81/2542 และฉบับแก้ไข เช่น ท.ป.369/2569 ต้องตรวจชื่อคำสั่ง เงื่อนไข และภาษีที่เกี่ยวข้องให้ตรงกัน
ขาดยื่นหลายปีเท่ากับความผิดมาตรา 37 ไหม?+
จำนวนปีที่ขาดยื่นไม่ใช่ข้อสรุปเรื่องเจตนา มาตรา 37 ต้องตรวจการหลีกเลี่ยงโดยเจตนาและพฤติการณ์ตามองค์ประกอบ ส่วนการไม่ยื่นโดยเจตนาเพื่อหลีกเลี่ยงมีมาตรา 37 ทวิ จึงต้องแยกจากการยื่นช้าทั่วไป
ได้รับหนังสือแล้ว ยังเรียกว่าสมัครใจได้หรือไม่?+
ต้องตรวจเนื้อหาและสถานะการตรวจพบความผิด ไม่ใช่ดูเพียงว่าผู้เสียภาษีเป็นคนไปยื่นเอง คำสั่งลดที่แก้ไขกำหนดความหมายของคำเตือนหรือคำเรียกตรวจโดยตรงเป็นหนังสือไว้ หากมีหนังสือให้ส่งให้ผู้จัดทำแบบตรวจพร้อมเอกสารก่อนคำนวณอัตราลด
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →ข้อผิดพลาดภาษี SME ที่เพิ่มความเสี่ยงตรวจสอบ
ป้องกันภาษีซื้อผิด หัก ณ ที่จ่ายตกหล่น ค่ารับรองเกินเกณฑ์ รายจ่ายส่วนตัว สต็อกไม่ตรง และเงินเข้าที่อธิบายไม่ได้
บัญชีโรงงาน: BOM, WIP และปิดต้นทุนมาตรฐาน
เชื่อมสูตรผลิต งานระหว่างทำ ส่วนต่างต้นทุน และกำลังผลิตปกติ พร้อมแยกมูลค่าสินค้าทางบัญชี ภาษี และรายงาน VAT
บัญชีขนส่ง: น้ำมัน ทางด่วน VAT และหัก 1%
แยก VAT ขนส่งกับบริการอื่น หักค่าขนส่ง 1% ตรวจค่าน้ำมัน ทางด่วน เพดานรถ และกลไกคาร์บอนในภาษีสรรพสามิตจากข้อมูลทางการ
บัญชีธุรกิจต่างด้าว: FBL สาขา และสำนักงานผู้แทน
แยก FBL มาตรา 17 กับหนังสือรับรอง ทุนขั้นต่ำ ค่าราชการ ระยะพิจารณา และบัญชีภาษีสาขาหรือสำนักงานผู้แทน