ภาษี / Tax
ข้อผิดพลาดภาษี SME ที่เพิ่มความเสี่ยงตรวจสอบ
หมวดงานที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าฝ่ายภาษี
หมวดงานภาษีอากร
ข้อมูลหมวดนี้เกี่ยวกับภาษีนิติบุคคล VAT และการเตรียมเอกสารภาษี ไม่ใช้แทนการตรวจเอกสารของกิจการหรือการยืนยันใบอนุญาตผู้ตรวจสอบภาษี และไม่ครอบคลุมการดำเนินคดี
ขอบเขตข้อมูลประกอบ
หัวหน้าฝ่ายบัญชี
ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs
บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2025-01-15 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-08
ดูขอบเขตบทบาทความเสี่ยงตรวจสอบภาษีของ SME มักเริ่มจากข้อมูลประจำเดือนที่แต่ละฝ่ายคิดว่าอีกฝ่ายตรวจแล้ว ฝ่ายซื้อถือว่าจ่ายเงินจริงพอ ฝ่ายบัญชีถือว่าเอกสารที่ส่งมาอนุมัติแล้ว และผู้บริหารเห็นเฉพาะยอดภาษีสุทธิ บทความนี้มุ่งป้องกันความคลาดเคลื่อนก่อนยื่นแบบ โดยแยกการมีรายการจริง การมีหลักฐาน และสิทธิทางภาษีออกจากกัน ไม่ใช่แผนตอบหนังสือตรวจภายในช่วงเวลาสั้น ๆ และไม่ใช่รายการสัญญาณที่ยืนยันว่ากรมสรรพากรจะเลือกตรวจบริษัทใด
1. ภาษีซื้อ: จ่ายจริงไม่เท่ากับใช้เครดิตได้
ข้อผิดพลาดที่เกิดซ้ำคือถือว่าสลิปโอนเงินหรือใบเสร็จทุกชนิดใช้แทนใบกำกับภาษีได้ ประมวลรัษฎากร มาตรา 82/5 กำหนดกรณีภาษีซื้อต้องห้าม รวมถึงไม่มีใบกำกับภาษีหรือมีข้อบกพร่องในสาระสำคัญตามเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด ขณะที่มาตรา 86/4 วางรายการของใบกำกับภาษี การจ่ายเงินจริงช่วยพิสูจน์ว่ามีการชำระ แต่ยังไม่ตอบว่าผู้ขายมีสิทธิออกเอกสารหรือผู้ซื้อมีสิทธิใช้เครดิต VAT ในเดือนนั้นหรือไม่ ต้องตรวจทั้งตัวธุรกรรมและหลักฐาน ไม่ใช่ตรวจเพียงยอดรวมตรงกับธนาคาร
ให้ฝ่ายจัดซื้อแจ้งข้อมูลผู้ซื้อที่ถูกต้องตั้งแต่สั่งงาน และให้ผู้บันทึกตรวจชื่อ ที่อยู่ เลขผู้เสียภาษี ข้อมูลสาขาที่ต้องระบุ เลขที่เอกสาร วันออก รายการสินค้า และภาษีที่แยกจากมูลค่า พร้อมตรวจข้อมูลผู้ขายตามที่เกี่ยวข้อง เอกสารที่ต้องแก้ควรอยู่ในทะเบียนรอติดตาม ไม่ปนกับรายการพร้อมใช้เครดิต อย่าแก้ข้อความในใบกำกับภาษีแทนผู้ขายเองหรือย้ายเดือนไปมาเพื่อให้ยอดภาษีลงตัว เพราะจะทำให้ตรวจย้อนหลังไม่ได้ว่าเอกสารฉบับใดถูกใช้ในแบบใด
ตั้งรายการตรวจซ้ำด้วยเลขผู้ขาย เลขที่ใบกำกับภาษี วันที่ และยอดเงิน เพื่อกันการใช้ทั้งไฟล์ที่รับทางอีเมลและเอกสารกระดาษซ้ำกัน เมื่อมีใบลดหนี้หรือยกเลิกเอกสารต้องผูกกลับรายการต้นฉบับด้วย สิทธิภาษีซื้อกับสิทธิหักรายจ่ายภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นคนละเรื่อง ใบกำกับภาษีไม่สมบูรณ์จึงไม่ควรถูกสรุปทันทีว่าธุรกรรมไม่มีจริงหรือรายจ่ายหักได้ทั้งหมด ต้องวิเคราะห์แต่ละฐานพร้อมเก็บหลักฐานผู้รับเงินและวัตถุประสงค์ของกิจการ
2. หัก ณ ที่จ่าย: ตรวจตอนจ่าย ไม่ใช่รอสิ้นปี
การบันทึกค่าใช้จ่ายถูกบัญชีไม่ได้ทำให้หน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่ายครบไปด้วย หน้าที่ต้องพิจารณาจากผู้จ่าย ผู้รับ ลักษณะเงินได้ และเงื่อนไขการจ่ายตามบทกฎหมายและคำสั่งที่เกี่ยวข้อง เช่น คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 อย่าใช้ชื่อในใบแจ้งหนี้เพียงอย่างเดียวตัดสินว่าเป็นขายสินค้าหรือบริการ และอย่าเหมารวมว่าการจ่ายให้นิติบุคคลทุกรายใช้อัตราเดียวกัน รายการต่างประเทศต้องแยกตรวจฐานกฎหมายและอนุสัญญาที่เกี่ยวข้อง ไม่ดึงตารางในประเทศไปใช้โดยอัตโนมัติ
ทำทะเบียนการจ่ายที่มีผู้รับ เลขผู้เสียภาษี สัญญาหรือใบสั่งซื้อ ลักษณะงาน วันที่จ่าย ฐานคำนวณ อัตราที่ตรวจแล้ว ภาษีหัก และยอดสุทธิ เชื่อมทะเบียนกับหนังสือรับรองการหักภาษี แบบนำส่ง และใบเสร็จรับเงินของกรมสรรพากร กรณีมีเงินล่วงหน้า เงินประกัน หรือจ่ายเป็นงวด ควรให้ผู้รับผิดชอบตรวจเงื่อนไขตั้งแต่ทำสัญญา การรอขอให้ผู้ขายคืนเงินส่วนภาษีหลังจ่ายเต็มอาจทำให้เกิดข้อขัดแย้งและไม่ได้ลบหน้าที่เดิมของผู้จ่าย
ก่อนอนุมัติจ่าย ให้ระบบหรือเช็กลิสต์บังคับตอบว่ามีหน้าที่หักหรือไม่มีเพราะเหตุใด ผู้ตรวจควรเห็นข้อมูลผู้รับที่ครบ ไม่ใช้ชื่อเล่นหรือชื่อบัญชีธนาคารแทนตัวตนตามเอกสาร เมื่อปิดเดือนให้กระทบยอดรายการจ่ายกับทะเบียนหักภาษีและแบบที่นำส่ง รวมถึงรายการที่ลงค่าใช้จ่ายไว้แต่ยังไม่ได้จ่าย เพื่ออธิบายความต่างของเวลาได้ การไม่มีหน้าที่หักในรายการหนึ่งต้องเป็นข้อสรุปจากข้อเท็จจริง ไม่ใช่เพราะผู้ขายไม่ต้องการถูกหัก
3. ค่ารับรอง: มีหลักฐานแล้วยังต้องผ่านเงื่อนไขและเพดาน
ค่ารับรองถูกตรวจได้ทั้งเรื่องเกี่ยวกับกิจการหรือไม่ ผู้รับคือใคร ใครอนุมัติ และจำนวนที่หักได้ ประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรี (4) และกฎกระทรวง ฉบับที่ 143 กำหนดเงื่อนไขเฉพาะ จึงไม่ใช่เพียงนำใบเสร็จร้านอาหารทั้งหมดไปลงบัญชีค่ารับรอง เอกสารควรระบุโอกาส วัตถุประสงค์ ผู้ร่วมรับรอง และความเชื่อมโยงกับธุรกิจ โดยจัดข้อมูลส่วนบุคคลเท่าที่จำเป็นสำหรับการพิสูจน์ ไม่เติมรายชื่อหรือคำอธิบายภายหลังให้ดูเหมือนจัดทำในวันที่ใช้จ่าย
เพดานรวมตามกฎกระทรวงคำนวณด้วยอัตราร้อยละ 0.3 โดยเปรียบเทียบรายได้หรือยอดขายที่ยังไม่ได้หักรายจ่ายกับทุนชำระแล้วในวันสิ้นรอบบัญชี และเลือกจำนวนที่มากกว่าเป็นฐาน และมีเพดานสูงสุด 10 ล้านบาท ต้องตรวจเงื่อนไขรายจ่ายที่เข้าเกณฑ์ก่อนคำนวณเพดาน ตัวอย่างสมมติรายได้ 20,000,000 บาท ทุนชำระแล้ว 5,000,000 บาท จะใช้ฐานรายได้ ได้ขอบวงเงิน 60,000 บาท หากรายจ่ายที่ผ่านเงื่อนไขมี 80,000 บาท ส่วนเกินเพดานคือ 20,000 บาท ตัวเลขนี้เป็นการกระทบยอดรายจ่าย ไม่ใช่ภาษีที่ต้องชำระ 20,000 บาท
อีกชั้นหนึ่งคือ VAT มาตรา 82/5 มีข้อห้ามสำหรับภาษีซื้อค่ารับรอง แม้รายจ่ายนั้นอาจผ่านเงื่อนไขภาษีเงินได้นิติบุคคลก็ตาม ให้แยกช่องสถานะหักรายจ่ายกับช่องใช้เครดิต VAT ในระบบ อย่าใช้การผ่านอนุมัติจากกรรมการเป็นคำตอบทั้งสองเรื่อง และอย่าเปลี่ยนชื่อค่ารับรองเป็นค่าการตลาดโดยไม่มีเนื้อหางานจริงเพื่อหลบข้อจำกัด เพราะสาระของรายการสำคัญกว่าชื่อบัญชี
4. ค่าใช้จ่ายส่วนตัว: บัตรบริษัทไม่เปลี่ยนวัตถุประสงค์
รายจ่ายที่ชำระจากบัญชีบริษัทอาจยังเป็นประโยชน์ส่วนตัวของกรรมการหรือผู้ถือหุ้น ประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรี (3) และ (13) เป็นจุดตรวจรายจ่ายส่วนตัวและรายจ่ายที่มิได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อหากำไรหรือเพื่อกิจการนั้นโดยเฉพาะ การมีใบกำกับภาษีชื่อบริษัทจึงไม่ทำให้รายจ่ายท่องเที่ยวครอบครัวหรือของใช้ในบ้านกลายเป็นรายจ่ายธุรกิจ ต้องอธิบายวัตถุประสงค์จริง ผู้ได้รับประโยชน์ และเหตุผลของการรับภาระโดยบริษัทให้ได้
ควรมีนโยบายบัตรบริษัทและการเบิกจ่ายที่ระบุเอกสารแนบ ผู้อนุมัติ และวิธีจัดการรายการส่วนตัวที่เผลอใช้ผ่านบริษัท ฝ่ายบัญชีต้องตรวจว่าจะบันทึกเป็นลูกหนี้กรรมการ เงินคืน ค่าใช้จ่าย หรือประโยชน์จากการจ้างตามข้อเท็จจริง ไม่ควรโยนทุกรายการเข้าบัญชีลูกหนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการวิเคราะห์ภาษี หากเป็นประโยชน์ตอบแทนบุคคลจริง อาจมีหน้าที่ภาษีอีกชุดที่ต้องพิจารณา ไม่ใช่เพียงบวกกลับรายจ่ายแล้วถือว่าจบ
สำหรับค่าใช้จ่ายใช้ร่วมระหว่างงานกับส่วนตัว ให้กำหนดหลักฐานและวิธีแบ่งที่สะท้อนการใช้จริง เช่น บันทึกการเดินทางหรือข้อตกลงใช้ทรัพย์สิน ผู้อนุมัติต้องไม่อนุมัติรายการของตนเองโดยไม่มีการตรวจอีกชั้น ทุกรอบปิดบัญชีให้จัดรายการที่ยังอธิบายไม่ได้แยกต่างหาก พร้อมผู้รับผิดชอบและวันติดตาม การปล่อยยอดค้างสะสมจนสิ้นปีทำให้รายละเอียดจางหายและแยกธุรกรรมจริงออกจากรายการแก้บัญชีได้ยาก
5. สต็อกไม่ตรงกับขายและ VAT: อย่าปรับยอดโดยไม่มีเหตุ
การเคลื่อนไหวสต็อกช่วยตรวจความครบถ้วนของยอดขาย แต่ยอดซื้อสินค้าในบัญชีไม่จำเป็นต้องเท่ากับยอดภาษีซื้อใน ภ.พ.30 ทุกเดือน เพราะมีเวลา เอกสาร และรายการที่มีสิทธิต่างกัน เช่น ซื้อทรัพย์สินซึ่งไม่ใช่สินค้าคงเหลือ หรือซื้อสินค้ามาแต่เอกสารภาษียังมีปัญหา จึงต้องทำสะพานกระทบยอดแยกผลต่างแต่ละประเภท ไม่บังคับให้ยอดสองระบบเท่ากันด้วยรายการปรับรวมที่ไม่มีเอกสารรองรับ
เริ่มจากสินค้าต้นงวด บวกการรับเข้า หักการขาย การคืน และการเคลื่อนย้ายที่พิสูจน์ได้ ไปถึงสินค้าปลายงวด ใช้รหัสสินค้า หน่วยนับ และเอกสารรับส่งที่สอดคล้องกัน การโอนระหว่างคลังไม่ใช่ยอดขายให้ลูกค้าโดยอัตโนมัติ แต่การขาดหายหรือการนำสินค้าไปใช้ในลักษณะต่าง ๆ อาจมีผล VAT ตามข้อเท็จจริงและกฎหมาย ต้องแยกให้ชัด ไม่ใช้ข้อความปรับสต็อกปิดเดือนแทนเหตุผลทางธุรกิจ
กำหนดการนับจริงที่มีผู้ตรวจต่างจากผู้ดูแลสินค้า บันทึกของชำรุด ส่งคืน ตัวอย่างสินค้า และสินค้าฝากขายแยกกัน แล้วเปรียบเทียบเอกสารตัดยอดช่วงก่อนและหลังวันปิดงวดกับรายงานขายและใบกำกับภาษี ตรวจอัตรากำไรผิดปกติด้วย แต่การที่กำไรลดลงหรือสต็อกต่างไม่ได้พิสูจน์ว่ามีการหลบภาษีด้วยตัวมันเอง สิ่งสำคัญคือมีเอกสารอธิบายว่าผลต่างมาจากหน่วยนับ เวลา ราคา หรือธุรกรรมที่ยังไม่บันทึก
6. เงินเข้าบัญชีอธิบายไม่ได้: รายได้กับเงินรับไม่ใช่เรื่องเดียว
ความเสี่ยงของเงินฝากไม่ใช่ว่าเงินเข้าทุกยอดต้องเป็นยอดขาย แต่เป็นการไม่มีหลักฐานบอกที่มา เงินกู้กรรมการ เงินเพิ่มทุน เงินคืนจากผู้ขาย หรือโอนระหว่างบัญชีบริษัทอาจไม่ใช่รายได้จากการขาย แต่ต้องมีเอกสารตามลักษณะจริง การใส่คำว่าเงินกู้ในคำอธิบายบัญชีโดยไม่มีสัญญา ที่มา หรือความสอดคล้องกับคู่กรณี ไม่เพียงพอที่จะทำให้รายการนั้นมีสาระเป็นหนี้สิน
ทำทะเบียนรับเงินที่ผูกเลขรายการธนาคารกับลูกค้า ใบแจ้งหนี้ ใบเสร็จ สัญญา หรือเอกสารเงินทุน หากเป็นช่องทางแพลตฟอร์มหรือรับผ่านผู้ให้บริการชำระเงิน ต้องแยกยอดขาย ยอดคืน ค่าธรรมเนียม และยอดสุทธิที่โอนเข้าบัญชีตามบทบาทในสัญญา ไม่ใช้ยอดสุทธิธนาคารเป็นยอดขายเสมอไป และหากโอนเงินระหว่างบัญชีของกิจการ ให้เชื่อมรายการออกและเข้าเพื่อไม่ให้บันทึกรายได้ซ้ำ
เงินล่วงหน้าจากลูกค้าต้องตรวจทั้งการรับรู้รายได้และจุดเกิดภาษีของธุรกรรมนั้น โดยเฉพาะบริการซึ่งประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 มีหลักเกิดความรับผิด VAT เมื่อรับชำระ เว้นแต่มีการออกใบกำกับภาษีหรือใช้บริการก่อนตามเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง การบันทึกเป็นเงินรับล่วงหน้าจึงไม่ใช่เหตุเลื่อน VAT ได้ทุกกรณี รายการที่ยังหาที่มาไม่ได้ควรมีผู้ติดตามและเอกสารค้างส่งชัดเจน ไม่ล้างเข้ารายได้อื่นหรือเงินกู้รวมตอนสิ้นปี
7. เชื่อมแบบภาษีกับบัญชี แทนการตรวจแยกแฟ้ม
ความผิดพลาดจำนวนมากเกิดเพราะตรวจแบบแต่ละชนิดโดยไม่เชื่อมกัน ให้มีตารางรายเดือนที่โยงยอดขายในบัญชีกับรายงานภาษีขายและ ภ.พ.30 แล้วอธิบายผลต่างจากเวลาหรือรายการที่อยู่คนละฐาน ส่วนค่าใช้จ่ายให้เชื่อมทะเบียนจ่ายกับ ภ.ง.ด.3 และ ภ.ง.ด.53 ตามประเภทผู้รับ ไม่คาดหวังว่าตัวเลขทุกแบบต้องเท่ากับบัญชีทันที เพราะการรับรู้บัญชี การจ่ายเงิน และความรับผิด VAT อาจเกิดคนละจังหวะ
เมื่อเตรียมภาษีเงินได้นิติบุคคล ให้ทำกระดาษทำการจากกำไรบัญชีไปสู่กำไรทางภาษีที่มีรายการบวกกลับและสิทธิหักที่พิสูจน์ได้ รวมทั้งตารางเครดิตภาษีที่เชื่อมหนังสือรับรองกับรายได้และแบบยื่นจริง ประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรีเป็นฐานตรวจรายจ่ายต้องห้าม ไม่ใช่บัญชีรายชื่อที่คัดลอกจากปีก่อนแล้วใช้ได้ทุกปี การเปลี่ยนคู่ค้า สัญญา ช่องทางขาย หรือการใช้ทรัพย์สินอาจทำให้ข้อสรุปภาษีเปลี่ยนแม้ใช้รหัสบัญชีเดิม
รายงานข้อยกเว้นควรแสดงจำนวนเงิน อายุรายการ ผู้รับผิดชอบ และแนวทางปิดประเด็น ตัวอย่างเช่น ภาษีซื้อรอใบกำกับ รายการโอนที่ไม่ทราบผู้รับ หรือหนังสือรับรองหักภาษีที่ยังไม่ได้รับ ผู้บริหารควรเห็นรายการที่มีผลต่อแบบก่อนอนุมัติยื่น ไม่ใช่เห็นเพียงยอดภาษีสุทธิ การลงชื่ออนุมัติควรยืนยันว่าประเด็นสำคัญได้รับคำตอบหรือมีวิธีจัดการที่เหมาะสม ไม่ใช่รับรองว่ากิจการจะไม่ถูกตรวจ
8. ทำระบบป้องกันที่ติดตามผลได้ทุกเดือน
เริ่มจากแจกหน้าที่ให้ชัดว่าใครเก็บเอกสาร ใครจำแนกภาษี ใครกระทบยอด และใครอนุมัติส่งแบบ กิจการขนาดเล็กอาจแยกคนได้ไม่ครบ แต่ยังจัดให้เจ้าของตรวจรายการผิดปกติและหลักฐานก่อนยื่นได้ ควรเก็บฉบับที่ยื่นจริง หลักฐานรับแบบ ใบเสร็จ และกระดาษทำการไว้ในแฟ้มเดียวกันตามงวด พร้อมประวัติแก้ไข เพื่อไม่ให้มีหลายไฟล์ที่ต่างคนต่างเข้าใจว่าเป็นฉบับสุดท้าย
เมื่อพบข้อผิดพลาด ให้หาขอบเขตว่ากระทบเดือนใด ภาษีใด และรายการใดบ้าง แล้วตรวจวิธีแก้ตามกฎหมายก่อนปรับบัญชีหรือยื่นเพิ่มเติม การแก้บัญชีภายในไม่ได้แก้แบบที่เคยยื่นโดยอัตโนมัติ และการยื่นเพิ่มเติมอาจมีตัวภาษี เบี้ยปรับ หรือเงินเพิ่มตามฐานที่ใช้ ประมวลรัษฎากร มาตรา 27 เป็นตัวอย่างเงินเพิ่มที่แยกจากเบี้ยปรับ การยอมแก้ไขจึงไม่ใช่คำรับรองว่าจะไม่มีภาระเพิ่ม แต่ทำให้ยอดและเหตุผลถูกตรวจได้
เลือกตัวชี้วัดที่ช่วยแก้ต้นเหตุ เช่น จำนวนเอกสารภาษีซื้อค้างแก้ รายการธนาคารที่ยังไม่จับคู่ ความต่างสต็อกที่ยังไม่ทราบสาเหตุ และการจ่ายที่ยังไม่มีข้อสรุปหักภาษี กำหนดผู้ติดตามและทบทวนแนวโน้มแต่ไม่ตั้งเป้าว่าต้องทำยอดทุกระบบเท่ากันโดยไม่สนข้อเท็จจริง การมีบัญชีและแบบครบไม่ได้ยกเว้นการตรวจสอบ แต่หลักฐานที่เชื่อมโยงได้และการแก้สาเหตุซ้ำช่วยให้กิจการอธิบายข้อมูลได้อย่างมีระบบก่อนมีหนังสือเรียกตรวจ
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 86/4: รายการใบกำกับภาษีกรมสรรพากร
รายการอย่างน้อย (1)–(7): คำว่าใบกำกับภาษี ชื่อ ที่อยู่ และเลขผู้เสียภาษีผู้ขาย ชื่อและที่อยู่ผู้ซื้อ เลขลำดับ รายการสินค้าหรือบริการ ภาษีแยกจากมูลค่า และวันที่ออก; (8) ข้อความตามประกาศอธิบดี; วรรคท้ายให้ทำเป็นภาษาไทย หน่วยเงินตราไทย เว้นแต่อธิบดีอนุมัติ; แยกการมีเอกสารจากสิทธิใช้ภาษีซื้อ
2. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 82/5: ภาษีซื้อต้องห้ามกรมสรรพากร
ตรวจกรณีไม่มีใบกำกับภาษี สาระสำคัญไม่ครบ รายจ่ายไม่เกี่ยวกิจการและค่ารับรอง พร้อมเงื่อนไขประกาศที่อ้างในตัวบท
3. ประมวลกฎหมาย
คำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528: การหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายตามมาตรา 40กรมสรรพากร
ข้อ 3/2 ค่าสิทธิตามมาตรา 40(3) ที่จ่ายให้นิติบุคคลในประเทศ หัก ร้อยละ 3; ข้อ 12/4 ค่าขนส่งหัก ร้อยละ 1 ไม่รวมค่าโดยสารขนส่งสาธารณะ และข้อ 12/7 เกณฑ์หนึ่งพันบาทต่อสัญญา
4. ประกาศ
กฎกระทรวงฉบับที่ 143 ข้อ 2–5: เงื่อนไขค่ารับรองกรมสรรพากร
ลักษณะการรับรอง ผู้รับ ประโยชน์กิจการ ขีดจำกัดและหลักฐานอนุมัติ; ไม่ใช่สิทธิภาษีซื้อ VAT
5. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากรกรมสรรพากร
ตัวบทหลักของภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ พร้อมกฎกระทรวงและคำสั่งที่ออกตามความในประมวล
6. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 77–79: ความรับผิดเสีย VAT จากการให้บริการ (มาตรา 78/1)กรมสรรพากร
ความรับผิดของการให้บริการเกิดเมื่อรับชำระ เว้นแต่ออกใบกำกับภาษีหรือมีการใช้บริการก่อน; สัญญาที่คิดค่าตอบแทนตามส่วนบริการและบริการข้ามประเทศมีหลักแยก
7. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 14–27: การเรียกไต่สวน การประเมิน เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มกรมสรรพากร
มาตรา 19 ระยะออกหมายเรียก, มาตรา 22 และ 26 เบี้ยปรับ, มาตรา 27 เงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนและเพดาน, มาตรา 27 ทวิ งดหรือลดเบี้ยปรับตามระเบียบ
สรุป
หากอยากเริ่มวางจุดตรวจให้เหมาะกับกิจการ เตรียมตัวอย่างใบกำกับภาษี ทะเบียนจ่าย รายงานสต็อก และรายการธนาคารที่ยังจับคู่ไม่ได้ แล้วแจ้งรายละเอียดในหน้าติดต่อ หรือใช้ช่องทาง LINE ที่ https://lin.ee/WEwU8QZ เจ้าหน้าที่จะประเมินขอบเขตและจัดใบเสนอราคาสำหรับงานบัญชีและภาษีที่ต้องปรับ โดยเป้าหมายคือข้อมูลตรวจสอบได้ ไม่ใช่คำมั่นว่าจะไม่ถูกตรวจ
ปรึกษาทีมเราฟรีคำถามที่พบบ่อย
สลิปโอนใช้เครดิต VAT ได้หรือไม่?+
สลิปอย่างเดียวไม่ใช่ใบกำกับภาษีที่ทำให้เกิดสิทธิ ต้องตรวจมาตรา 82/5 และรายการตามมาตรา 86/4 พร้อมเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง การชำระจริงกับการมีสิทธิภาษีซื้อเป็นคำถามคนละข้อ
ผู้ขายขอไม่ให้หักภาษี ทำตามได้ไหม?+
ความต้องการของผู้ขายไม่ยกเว้นหน้าที่ผู้จ่าย ต้องจำแนกผู้รับและเงินได้ตามบทกฎหมายและคำสั่งที่ใช้ เช่น ท.ป.4/2528 ก่อนจ่าย และเก็บข้อสรุปฐานกับอัตราที่เลือก
ค่ารับรองหักได้ทั้งรายจ่ายและ VAT หรือไม่?+
ไม่ควรสรุปรวมกัน รายจ่ายต้องผ่านมาตรา 65 ตรี (4) และกฎกระทรวง ฉบับที่ 143 ส่วนภาษีซื้อค่ารับรองอยู่ในข้อห้ามตามมาตรา 82/5
เงินกรรมการโอนเข้าต้องเป็นยอดขายไหม?+
ไม่เสมอไป หากเป็นเงินกู้หรือเงินทุนจริงต้องมีเอกสารและรายการบัญชีรองรับ การตั้งชื่อบัญชีว่าเงินกู้โดยไม่มีหลักฐานไม่เพียงพอจะอธิบายเงินเข้าที่ไม่ทราบที่มา
ยอดซื้อกับ ภ.พ.30 ไม่เท่ากันผิดแน่หรือไม่?+
ไม่จำเป็น เพราะเวลา สิทธิภาษีซื้อ และขอบเขตรายการต่างกันได้ ต้องทำตารางแยกเหตุ เช่น ซื้อทรัพย์สินหรือเอกสารรอแก้ ไม่ปรับยอดให้เท่ากันโดยไม่มีหลักฐาน
แก้บัญชีแล้วต้องตรวจแบบเก่าด้วยไหม?+
ต้องตรวจว่าการแก้กระทบแบบและเดือนใด การลงรายการปรับปรุงไม่เปลี่ยนแบบที่ยื่นแล้วเอง หากต้องยื่นเพิ่มเติมต้องคำนวณภาระตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ไม่ถือว่าการแก้เองทำให้เบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มหายไป
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →