อุตสาหกรรม / Industry
บัญชีโรงงาน: BOM, WIP และปิดต้นทุนมาตรฐาน
หมวดงานที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าฝ่ายบัญชี
ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs
ขอบเขตหมวดบัญชีครอบคลุมการจัดทำบัญชี การปิดงบ และมาตรฐานที่ใช้กับกิจการ ไม่ใช่ประวัติหรือใบอนุญาตของบุคคลที่ยืนยันแล้ว งานสอบบัญชีต้องแยกจากงานจัดทำบัญชีและตกลงกับ Partner ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต (CPA)
ขอบเขตข้อมูลประกอบ
หัวหน้าฝ่ายภาษี
หมวดงานภาษีอากร
บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2025-04-02 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-08
ดูขอบเขตบทบาทกำไรโรงงานที่น่าเชื่อถือต้องเริ่มจากเส้นทางต้นทุนที่ตรวจย้อนกลับได้ ไม่ใช่คำนวณจากยอดซื้อหักสินค้าปลายปีเพียงครั้งเดียว บทความนี้วางวิธีเชื่อม BOM และ routing กับ WIP การปิดส่วนต่างต้นทุนมาตรฐาน และฐานปันส่วนค่าโสหุ้ย โดยแยกข้อกำหนดของ TAS 2 ออกจาก NPAEs รวมถึงแยกบัญชีสินค้าคงเหลือจากหน้าที่ภาษีที่ใช้หลักเกณฑ์คนละชุด ตัวอย่างทุกจำนวนเป็นสมมติฐานเพื่ออธิบายการคำนวณ ไม่ใช่ข้อมูลผลประกอบการของลูกค้าหรือผลลัพธ์ที่สัญญาว่าจะเกิดขึ้น
1) เริ่มจากแผนที่ต้นทุน ไม่ใช่เริ่มจากยอดซื้อ
บัญชีโรงงานต้องตอบได้ทั้งว่าวัตถุดิบไปอยู่ที่ไหนและต้นทุนเดินทางไปกับงานอย่างไร การซื้อเข้าไม่ใช่ต้นทุนขายทันที และการเบิกออกจากคลังไม่ใช่หลักฐานว่าผลิตเสร็จแล้ว ควรแยกวัตถุดิบ งานระหว่างทำ และสินค้าสำเร็จรูป พร้อมกำหนดจุดโอนต้นทุนให้ตรงกับเหตุการณ์ที่ฝ่ายผลิตยืนยันได้ มิฉะนั้นกำไรอาจแกว่งเพียงเพราะเอกสารผลิตส่งถึงบัญชีคนละเดือนกับใบรับสินค้า
ก่อนออกแบบผังบัญชี ให้ระบุว่ากิจการจัดทำงบภายใต้ TFRS ชุดเต็มหรือ TFRS for NPAEs เพราะข้อกำหนดที่ต้องอ้างไม่เหมือนกัน TAS 2 ใช้กับกรอบชุดเต็ม ส่วน NPAEs ฉบับปรับปรุง 2565 มีบทที่ 8 เรื่องสินค้าคงเหลือ ทั้งสองกรอบให้ความสำคัญกับต้นทุนที่เกี่ยวข้องและการเปรียบเทียบกับมูลค่าสุทธิที่จะได้รับ แต่ไม่ควรนำข้อความรายย่อหน้าของ TAS 2 ไปกล่าวว่าเป็นข้อกำหนดเดียวกันทุกคำใน NPAEs
แผนที่ต้นทุนควรเริ่มจากรหัสสินค้า หน่วยนับ ศูนย์ต้นทุน และเลขคำสั่งผลิต แล้วเชื่อมเอกสารรับเข้า เบิกใช้ คืนวัสดุ รับงานเสร็จ และส่งขาย การแยกความรับผิดชอบระหว่างคลัง ผู้บันทึกการผลิต และผู้อนุมัติปรับยอดช่วยให้ส่วนต่างมีผู้ชี้แจงได้ รายงานเพื่อบริหารอาจละเอียดกว่างบการเงิน แต่ยอดรวมต้องย้อนกลับมาหาบัญชีแยกประเภทได้โดยไม่อาศัยการแก้ยอดสินค้าปลายเดือนให้พอดี
2) แยก BOM ออกจาก routing และควบคุมฉบับที่ใช้
BOM เป็นโครงสร้างวัสดุและส่วนประกอบที่ต้องใช้กับผลิตภัณฑ์ ส่วน routing อธิบายเส้นทางงาน เครื่องจักร จุดปฏิบัติงาน และเวลาที่เกี่ยวข้อง การรวมสองเรื่องไว้โดยไม่แยกความหมายทำให้ไม่รู้ว่าส่วนต่างมาจากสูตรวัสดุหรือประสิทธิภาพการเดินเครื่อง รหัสบรรจุภัณฑ์ วัตถุดิบทดแทน และหน่วยแปลงควรอยู่ในข้อมูลหลักที่ตรวจสอบร่วมกัน ไม่ใช้ชื่อเรียกเฉพาะของแต่ละฝ่ายเป็นกุญแจเชื่อมข้อมูล
เมื่อเปลี่ยนส่วนผสม ขนาดผลิต หรือเครื่องจักร ให้เก็บฉบับเดิม วันที่เริ่มใช้ และผู้อนุมัติไว้ด้วย ใบสั่งผลิตต้องระบุฉบับ BOM และ routing ที่ใช้จริง ไม่ใช่ดึงสูตรปัจจุบันไปคำนวณงานย้อนหลังทั้งหมด การกำหนดอัตราสูญเสียปกติต้องอาศัยข้อมูลกระบวนการของโรงงานนั้น ไม่มีเปอร์เซ็นต์กลางที่รับรองได้ว่านำไปใช้กับทุกผลิตภัณฑ์แล้วจะถูกต้องทั้งบัญชีและภาษี
ให้ทดสอบหน่วยนับตั้งแต่ต้นทาง เช่น ซื้อวัตถุดิบเป็นน้ำหนักแต่จ่ายเข้าผลิตเป็นปริมาตร ต้องมีหลักฐานการแปลงที่เหมาะกับคุณสมบัติวัสดุ ไม่บังคับใช้ตัวคูณเดียวกับทุกชนิด การคืนวัตถุดิบที่ยังใช้ได้ต้องอ้างกลับถึงใบเบิก ขณะที่เศษซากต้องมีรหัสและสถานะต่างหาก ข้อมูลเหล่านี้ทำให้แยกการเปลี่ยนสูตรจริงออกจากการบันทึกหน่วยผิด และลดการโยนความผิดพลาดทั้งหมดเข้าบัญชีส่วนต่างวัตถุดิบ
3) วัด WIP ตามขั้นตอนที่เกิดต้นทุนจริง
งานระหว่างทำหรือ WIP ไม่ควรถูกประเมินด้วยเปอร์เซ็นต์เดียวทั้งโรงงาน สินค้าที่เติมวัสดุครบตั้งแต่ต้นแต่อยู่ระหว่างประกอบมีความคืบหน้าด้านวัสดุต่างจากด้านแรงงานและค่าแปรสภาพ ใบนับจึงควรบอกใบสั่งผลิต ปริมาณ ขั้นตอนล่าสุด และวิธีประเมินความสำเร็จ ฝ่ายผลิตต้องอธิบายได้ว่าจำนวนที่นับเป็นชิ้นงานจริง ไม่ใช่จำนวนตามแผนที่ยังไม่ได้เริ่ม
การปิดงวดต้องควบคุมจังหวะรับและเบิกสินค้า งานที่เสร็จแล้วแต่ใบรับสินค้าสำเร็จรูปยังไม่ถูกบันทึกจะทำให้ WIP สูงเกินจริง ส่วนการโอนเสร็จก่อนผ่านขั้นตอนที่จำเป็นอาจย้ายต้นทุนผิดประเภท เก็บรายการเคลื่อนไหวใกล้วันตัดยอดแยกไว้ตรวจ และกระทบงานต้นงวดบวกต้นทุนที่เพิ่มระหว่างงวด หักโอนออกและรายการตัดจำหน่าย กับยอดงานคงเหลือปลายงวด
งานค้างต้องมีอายุและเหตุผลประกอบ ไม่ใช่ถูกพักต้นทุนไว้จนกว่าจะหาผู้รับผิดชอบได้ หากแบบสินค้าเปลี่ยนหรือคำสั่งผลิตยุติ ให้ประเมินการใช้ประโยชน์ต่อและมูลค่าสุทธิที่จะได้รับตามกรอบบัญชี ส่วนผลภาษีต้องพิจารณาต่างหาก หลักฐานของงานที่ผลิตต่อได้ เช่น แผนแก้ไขและต้นทุนที่จะต้องเพิ่ม มีน้ำหนักมากกว่าคำอธิบายสั้น ๆ ว่างานยังอยู่ในสายผลิตโดยไม่มีผู้รับรองสถานะ
4) Standard cost เป็นเครื่องมือ ต้องปิดกลับสู่ต้นทุน
TAS 2 ย่อหน้า 21 ยอมให้ใช้เทคนิคต้นทุนมาตรฐานเมื่อผลที่ได้ใกล้เคียงต้นทุนจริง โดยต้องทบทวนและปรับเมื่อจำเป็น ไม่ใช่ข้อบังคับว่าโรงงานทุกแห่งต้องใช้ระบบนี้ ต้นทุนมาตรฐานควรมีสมมติฐานเรื่องราคาวัสดุ ปริมาณใช้ เวลาแรงงาน และค่าโสหุ้ยที่ตรวจย้อนกลับได้ ส่วนกิจการ NPAEs ต้องยืนยันว่าระบบที่เลือกทำให้การวัดต้นทุนสอดคล้องกับบทที่ 8 ไม่ใช่อ้าง TAS 2 แทนกรอบของตนโดยตรง
ระหว่างเดือนแยกส่วนต่างราคาซื้อออกจากส่วนต่างการใช้วัสดุ แยกอัตราค่าแรงออกจากประสิทธิภาพแรงงาน และแยกค่าใช้จ่ายจริงออกจากค่าโสหุ้ยที่ดูดซับเข้าผลิตภัณฑ์ การแยกเช่นนี้ทำให้เห็นว่าต้นทุนสูงขึ้นเพราะราคา เพราะสูตรไม่ทันสมัย หรือเพราะปริมาณผลิตลดลง รายงานต้องชี้ด้วยว่าส่วนต่างเกิดกับวัสดุที่ยังอยู่ในคลัง งานที่ค้าง หรือสินค้าที่ขายไปแล้ว ไม่ใช่แสดงเฉพาะผลรวมระดับโรงงาน
ตอนปิดงวดห้ามล้างส่วนต่างทั้งหมดเข้าต้นทุนขายโดยไม่ดูสาระสำคัญและที่มาของยอด ส่วนต่างปกติที่เกี่ยวกับสินค้าที่ยังถืออยู่ต้องพิจารณาปรับมูลค่าสินค้าด้วยวิธีที่เหมาะสม ขณะที่ความสูญเสียผิดปกติและโสหุ้ยที่ไม่ควรรวมในสินค้าต้องแยกเป็นค่าใช้จ่ายตามมาตรฐานที่ใช้ จัดทำสะพานจากยอดมาตรฐาน ผ่านส่วนต่างที่จัดประเภทแล้ว ไปสู่ต้นทุนที่ใช้รายงาน เพื่อไม่ให้ยอดมาตรฐานกลายเป็นตัวเลขถาวรที่ไม่สะท้อนสภาพจริง
5) ค่าโสหุ้ยกับกำลังการผลิตปกติ
TAS 2 ย่อหน้า 13 ให้ใช้กำลังการผลิตปกติเป็นฐานกระจายค่าโสหุ้ยคงที่ เดือนที่ผลิตได้น้อยหรือเครื่องจักรหยุดจึงไม่ทำให้ต้นทุนคงที่ที่ติดไปกับสินค้าแต่ละหน่วยสูงขึ้น ส่วนที่กระจายไม่หมดให้ลงเป็นค่าใช้จ่ายของงวดนั้นทันที หากผลิตสูงผิดปกติ ต้องลดค่าโสหุ้ยคงที่ต่อหน่วยเพื่อไม่ให้สินค้าสูงกว่าต้นทุน ส่วนค่าโสหุ้ยผันแปรปันส่วนตามการใช้กำลังการผลิตจริงอย่างเหมาะสม
กำลังการผลิตปกติไม่ใช่กำลังสูงสุดบนป้ายเครื่องจักร แต่ต้องมีข้อมูลรองรับระดับการผลิตที่คาดหมายในสภาพปกติ รวมผลของการหยุดซ่อมบำรุงตามแผน ควรเก็บฐานชั่วโมงเครื่องจักร ชั่วโมงแรงงาน หรือเกณฑ์อื่นที่สัมพันธ์กับการใช้ทรัพยากร และแยกเหตุหยุดเครื่องที่ผิดปกติออกจากกิจกรรมการผลิต สำหรับ NPAEs ข้อ 8.7 กำหนดเรื่องต้นทุนแปลงสภาพและการจัดสรรโสหุ้ยอย่างเป็นระบบ ไม่ควรกล่าวว่ามีรายละเอียดกำลังปกติทุกประโยคเหมือน TAS 2.13
ฝ่ายบัญชีควรตรวจว่าศูนย์ต้นทุนใดรวมค่าใช้จ่ายที่ไม่เกี่ยวกับการทำให้สินค้ามาอยู่ในสถานที่และสภาพพร้อมใช้อยู่ด้วย เช่น งานขายหรือบริหารทั่วไป การใช้ยอดค่าใช้จ่ายทั้งโรงงานหารด้วยจำนวนชิ้นผลิตโดยไม่แยกหน้าที่อาจทำให้สินค้ารับภาระเกินจริง เอกสารปันส่วนควรแสดงยอดค่าใช้จ่ายที่นำมาคิด ฐานกิจกรรม อัตราที่ใช้ และจำนวนที่ไม่ถูกดูดซับ เพื่อให้ผู้ตรวจสอบคำนวณซ้ำได้
6) ตัวอย่างปิดต้นทุนและตรวจค่าเสื่อมเครื่องจักร
ตัวอย่างสมมติเพื่ออธิบายวิธีคิด ไม่ใช่อัตรามาตรฐานของอุตสาหกรรม: โรงงานที่ใช้ TAS 2 มีค่าโสหุ้ยคงที่สำหรับงวด 120,000 บาท กำลังปกติ 10,000 ชั่วโมง และใช้จริง 6,000 ชั่วโมง อัตราดูดซับจึงเท่ากับ 12 บาทต่อชั่วโมง ทำให้เข้าสินค้า 72,000 บาท และเหลือ 48,000 บาทเป็นค่าโสหุ้ยที่ไม่ปันส่วน หากนำยอดทั้งหมดหารชั่วโมงจริงจะได้ 20 บาท ซึ่งผลักภาระกำลังผลิตที่ไม่ได้ใช้ไปไว้ในสินค้าผิดจากหลักการในตัวอย่างนี้
สมมติต้นทุนมาตรฐานของสินค้าดีมีส่วนต่างวัตถุดิบปกติที่ต้องปรับเพิ่มรวม 10,000 บาท เมื่อเอกสารระบุได้ว่า 6,000 บาทเกี่ยวกับสินค้าที่ยังอยู่และ 4,000 บาทเกี่ยวกับสินค้าที่ขายแล้ว การปิดส่วนต่างต้องสะท้อนปลายทางดังกล่าว ไม่ผลักทั้งก้อนไปต้นทุนขาย ตัวเลขนี้ตั้งขึ้นเพื่อสาธิตการตามรอยต้นทุน มิใช่สูตรบังคับให้ใช้สัดส่วนนี้ และยังไม่รวมการทดสอบมูลค่าสุทธิที่จะได้รับหรือการปรับปรุงทางภาษี
เครื่องจักรที่ใช้ผลิตมีค่าเสื่อมบัญชีซึ่งอาจเป็นส่วนหนึ่งของค่าโสหุ้ย ขณะที่ค่าเสื่อมภาษีต้องตรวจอีกชุด ภายใต้พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 145 มาตรา 4 ทรัพย์สินอื่นที่ไม่ใช่ที่ดินและสินค้ามีเพดานทั่วไปต่อปีร้อยละ 20 เช่น ฐานต้นทุนเครื่องจักร 1,000,000 บาทให้ตัวเลขเพดานเต็มปี 200,000 บาท ไม่ใช่รายจ่ายที่หักได้ทันทีทุกกรณี ต้องดูประเภททรัพย์สิน วันที่เริ่มใช้ วิธีและระยะเวลาที่เกี่ยวข้อง รวมคำสั่ง ป.3/2527 และสิทธิเฉพาะที่อาจใช้ได้ก่อนสรุปยอดภาษี
7) มูลค่าสินค้าทางภาษีอ้างมาตราให้ถูกข้อ
ข้อที่ใช้กับสินค้าปลายรอบคือประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ทวิ (6) ไม่ใช่ (5) ซึ่งเป็นเรื่องเงินตราต่างประเทศ มาตรา 65 ทวิ (6) ให้ใช้ราคาทุนหรือราคาตลาดแล้วแต่จำนวนใดต่ำกว่า และนำยอดนี้เป็นสินค้ายกมาต้นรอบใหม่ เมื่อกำหนดหลักเกณฑ์คำนวณราคาทุนตามวิชาการบัญชีแล้วต้องใช้ต่อเนื่อง การเปลี่ยนหลักเกณฑ์ต้องได้รับอนุมัติจากอธิบดี จึงไม่ควรเปลี่ยนวิธีเพียงเพื่อลดกำไรภาษีในปีที่ราคาวัตถุดิบผันผวน
ในงบการเงิน TAS 2 และ NPAEs บทสินค้าคงเหลือใช้มูลค่าสุทธิที่จะได้รับซึ่งพิจารณาราคาขายคาดหมายหักต้นทุนทำให้เสร็จและขาย ส่วนกฎหมายภาษีใช้คำว่าราคาตลาด การตั้งค่าเผื่อตามอายุสินค้าโดยอัตโนมัติจึงไม่ได้พิสูจน์ฐานภาษี ต้องมีหลักฐานมูลค่าที่ตรงกับสภาพสินค้า ณ วันสิ้นรอบ เช่น ราคาที่ตรวจสอบได้ของสินค้าประเภทเดียวกัน พร้อมเหตุผลการปรับเทียบคุณภาพและสภาพ ไม่ใช้เปอร์เซ็นต์สำรองแทนหลักฐานทั้งหมด
จัดทำทะเบียนกระทบยอดรายกลุ่มสินค้าจากต้นทุนหลังปิดส่วนต่าง ไปยังมูลค่าตามบัญชี และไปยังมูลค่าทางภาษีแยกคอลัมน์กัน รายการปรับเพิ่มหรือลดต้องมีเอกสารกำกับและมีผู้ติดตามยอดยกไปงวดถัดไป การมียอดต่างกันไม่แปลว่าระบบต้นทุนผิดเสมอไป แต่อาจสะท้อนฐานวัดมูลค่าคนละเรื่อง สิ่งที่ต้องหลีกเลี่ยงคือการใช้ค่าเผื่อบัญชีเป็นรายจ่ายภาษีโดยไม่วิเคราะห์ และการเปลี่ยนวิธีทุนผ่านการตั้งค่าระบบโดยไม่มีขั้นตอนอนุมัติ
8) ปิดวงจรด้วยรายงานสินค้าและแฟ้มประจำงวด
ผู้ประกอบการจดทะเบียน VAT ที่ขายสินค้าต้องตรวจหน้าที่จัดทำรายงานสินค้าและวัตถุดิบตามประมวลรัษฎากร มาตรา 87(3) พร้อมรูปแบบและวิธีตามประกาศที่เกี่ยวข้อง รายงานนี้เป็นหลักฐานด้านปริมาณและการเคลื่อนไหว ไม่ใช่ใบแทนการคำนวณ WIP หรือรายงานส่วนต่างต้นทุน จึงต้องกระทบกับทะเบียนคลังและบัญชี โดยไม่คาดหวังให้รายงานเพียงฉบับเดียวตอบทั้งการผลิต มูลค่า และภาษีครบทุกมิติ
เมื่อยอดจริงไม่ตรงกับรายงาน อย่าปรับเป็นค่าใช้จ่ายทันทีโดยไม่มีการสอบสวน ประมวลรัษฎากร มาตรา 77/1(8)(จ) รวมสินค้าขาดจากรายงานตามมาตรา 87 ไว้ในนิยามขาย ประเด็น VAT จึงต้องถูกพิจารณาแยกจากการยอมรับต้นทุนทางบัญชี การยืนยันว่ารายการเป็นการเบิกผลิต การโอนคลัง ความผิดพลาดด้านหน่วย หรือสินค้าขาดจริงต้องอาศัยเอกสารการเคลื่อนไหว ไม่ใช่คำอธิบายว่าระบบคลังยังไม่สมบูรณ์
แฟ้มปิดต้นทุนแต่ละงวดควรประกอบด้วยข้อมูลหลักฉบับที่ใช้ รายการนับ WIP การกระทบปริมาณ ต้นทุนจริง การจัดประเภทส่วนต่าง ฐานปันส่วน และทะเบียนค่าเสื่อมที่เชื่อมถึงบัญชี จากนั้นให้ผู้อนุมัติพิจารณารายการผิดปกติพร้อมสาเหตุและวิธีแก้ข้อมูลต้นทาง กระบวนการนี้ช่วยให้การปิดปีไม่กลายเป็นการสร้างต้นทุนย้อนหลังจากยอดซื้อทั้งปี และทำให้การตรวจบัญชีหรือการชี้แจงภาษีเริ่มต้นจากหลักฐานเดียวกัน
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. มาตรฐานวิชาชีพ
TAS 2 ย่อหน้า 21: เทคนิคต้นทุนมาตรฐานสภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์
ต้นทุนมาตรฐานเป็นเทคนิคที่อาจใช้เมื่อให้ผลใกล้เคียงต้นทุนจริง ต้องทบทวนและปรับเมื่อจำเป็น ไม่ใช่ระบบบังคับทุกโรงงาน; ใช้กับ TFRS ชุดเต็มตามฉบับที่เหมาะกับงวด
2. มาตรฐานวิชาชีพ
TFRS for NPAEs ปรับปรุง 2565: บทที่ 8 สินค้าคงเหลือสภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์
8.4 เปรียบเทียบต้นทุนกับมูลค่าสุทธิที่จะได้รับแล้วเลือกจำนวนต่ำกว่า; 8.7 กล่าวถึงต้นทุนทางตรงและจัดสรรโสหุ้ยทั้งส่วนคงที่และผันแปรด้วยหลักฐานรองรับ ไม่อ้างรายละเอียดกำลังการผลิตปกติของ TAS 2.13 ว่าอยู่ใน NPAEs ทุกข้อ
3. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ทวิ (6): มูลค่าสินค้าคงเหลือกรมสรรพากร
ราคาทุนหรือราคาตลาดที่ต่ำกว่า ณ สิ้นรอบ ยอดยกมารอบใหม่ และการใช้วิธีทุนต่อเนื่อง; ค่าเผื่อบัญชีไม่ยืนยันผลภาษี
4. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 87: รายงาน VAT รายสถานประกอบการกรมสรรพากร
รายงานภาษีขาย ภาษีซื้อ และรายงานสินค้าเฉพาะผู้ขายสินค้า ภายใต้ข้อที่เกี่ยวข้อง; ตรวจแบบและวิธีตามประกาศ
5. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 77/1(8) และ 77/2: การขายที่อยู่ในบังคับ VAT รวมสินค้าขาดจากรายงานและการนำสินค้าไปใช้กรมสรรพากร
มาตรา 77/1(8)(ง) การนำสินค้าไปใช้เป็นการขาย เว้นแต่ใช้ในกิจการตนเองโดยตรงตามเกณฑ์อธิบดี; (จ) สินค้าขาดจากรายงานสินค้าและวัตถุดิบตามมาตรา 87 เป็นการขาย; มาตรา 77/2(1) การขายสินค้าโดยผู้ประกอบการอยู่ในบังคับ VAT
6. ประมวลกฎหมาย
พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 145 มาตรา 4: อัตราค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคาสูงสุดกรมสรรพากร
อัตราเป็นเพดานต่อปี เช่น อาคารถาวรร้อยละ 5 และทรัพย์สินอื่นที่มิใช่ที่ดินและสินค้าร้อยละ 20; สิทธิ สัญญาเช่า อาคารชั่วคราว และพระราชกฤษฎีกาเร่งค่าเสื่อมมีบทเฉพาะ
7. แนวปฏิบัติ
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.3/2527: แนวปฏิบัติการหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคากรมสรรพากร
ข้อ 2 เพดานการหักตามพระราชกฤษฎีกา กับกรณีที่ค่าตัดจำหน่ายในบัญชีต่ำกว่าเพดาน
สรุป
หากต้องการกำหนดขอบเขตงานบัญชีโรงงาน ส่งตัวอย่าง BOM รายงาน WIP ตารางส่วนต่าง และทะเบียนเครื่องจักรไปที่ LINE สำหรับบัญชีต้นทุนโรงงาน https://lin.ee/WEwU8QZ (แนบ BOM ตัวอย่าง) หรือฝากข้อความไว้ในหน้าติดต่อ พร้อมบอกกรอบบัญชีและระบบที่ใช้อยู่ เจ้าหน้าที่จะใช้ข้อมูลเหล่านี้ประกอบใบเสนอราคาที่ระบุขอบเขตงาน โดยเริ่มจากจุดที่เอกสารผลิตและบัญชียังไม่เชื่อมกัน
ปรึกษาทีมเราฟรีคำถามที่พบบ่อย
โรงงานจำเป็นต้องใช้ standard cost หรือไม่+
ไม่จำเป็นสำหรับทุกกิจการ TAS 2 ย่อหน้า 21 อนุญาตเทคนิคนี้เมื่อให้ผลใกล้เคียงต้นทุนจริงและมีการทบทวนปรับปรุง ส่วนกิจการ NPAEs ต้องให้ผลการวัดต้นทุนสอดคล้องกับบทที่ 8 ของกรอบที่ใช้
BOM กับ routing ใช้แทนกันได้หรือไม่+
ใช้แทนกันไม่ได้ BOM ระบุวัสดุและส่วนประกอบ ส่วน routing ระบุขั้นตอนและทรัพยากรการผลิต ใบสั่งผลิตควรเก็บฉบับของทั้งสองรายการที่ใช้จริงเพื่ออธิบายส่วนต่างย้อนหลัง
สินค้ามีวัสดุครบแล้วถือว่า WIP เสร็จครบหรือไม่+
ไม่เสมอไป ความคืบหน้าวัสดุอาจต่างจากแรงงานและค่าแปรสภาพ ต้องวัดขั้นตอนที่เหลือจากสภาพงานจริงและเก็บหลักฐานการประเมิน ไม่ใช้เปอร์เซ็นต์เดียวเพราะสะดวกต่อการปิดบัญชี
ผลิตน้อยลงจึงเพิ่มค่าโสหุ้ยคงที่ต่อชิ้นได้หรือไม่+
ภายใต้ TAS 2 ไม่เพิ่มเพียงเพราะกำลังผลิตต่ำหรือมีเครื่องจักรว่าง ค่าโสหุ้ยคงที่ที่ไม่ปันส่วนเป็นค่าใช้จ่ายของงวด การกำหนดกำลังปกติจึงต้องมีข้อมูลและเหตุผล ไม่ใช่ปรับให้ยอดคงเหลือหมดทุกเดือน
เปลี่ยนวิธีต้นทุนภาษีในระบบได้ทันทีหรือไม่+
มาตรา 65 ทวิ (6) กำหนดให้ใช้หลักเกณฑ์คำนวณทุนต่อเนื่อง และเปลี่ยนได้เมื่อได้รับอนุมัติจากอธิบดี การอัปเดตราคามาตรฐานไม่จำเป็นต้องเป็นการเปลี่ยนหลักเกณฑ์เสมอไป จึงต้องวิเคราะห์เนื้อหาของการเปลี่ยนก่อนดำเนินการ
ค่าเสื่อมภาษีเครื่องจักรต้องเท่ากับบัญชีหรือไม่+
ไม่จำเป็นต้องตรงกันทุกกรณี ต้องจัดตารางบัญชีและภาษีแยกกันและกระทบยอด ร้อยละ 20 ตามพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 145 มาตรา 4 เป็นเพดานทั่วไปของประเภททรัพย์สินที่เข้าเงื่อนไข ไม่ใช่สิทธิหักเต็มจำนวนทุกครั้งที่ซื้อเครื่องจักร
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →บัญชีก่อสร้าง: งวดงาน เงินประกัน และภาษี
แยกรายได้งานก่อสร้างจาก VAT และเงินรับสุทธิ พร้อมหลักเงินประกันผลงาน หัก ณ ที่จ่าย ตัวอย่างงวดงาน และเอกสารผู้รับเหมาช่วง
บัญชีขนส่ง: น้ำมัน ทางด่วน VAT และหัก 1%
แยก VAT ขนส่งกับบริการอื่น หักค่าขนส่ง 1% ตรวจค่าน้ำมัน ทางด่วน เพดานรถ และกลไกคาร์บอนในภาษีสรรพสามิตจากข้อมูลทางการ
บัญชีธุรกิจต่างด้าว: FBL สาขา และสำนักงานผู้แทน
แยก FBL มาตรา 17 กับหนังสือรับรอง ทุนขั้นต่ำ ค่าราชการ ระยะพิจารณา และบัญชีภาษีสาขาหรือสำนักงานผู้แทน
ได้รับหนังสือประเมินภาษี: อุทธรณ์ ลดเบี้ยปรับ ขอผ่อน
แยกเส้นตายอุทธรณ์ 30 วัน การทุเลาชำระ คำขอลดเบี้ยปรับ เงินเพิ่ม และการผ่อนภาษี พร้อมจัดหลักฐานหลังได้รับหนังสือประเมิน