Tax Assessment
ได้รับหนังสือประเมินภาษี: อุทธรณ์ ลดเบี้ยปรับ ขอผ่อน

หมวดงานที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าฝ่ายภาษี
หมวดงานภาษีอากร
ข้อมูลหมวดนี้เกี่ยวกับภาษีนิติบุคคล VAT และการเตรียมเอกสารภาษี ไม่ใช้แทนการตรวจเอกสารของกิจการหรือการยืนยันใบอนุญาตผู้ตรวจสอบภาษี และไม่ครอบคลุมการดำเนินคดี
ขอบเขตข้อมูลประกอบ
หัวหน้าฝ่ายบัญชี
ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs
บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2026-10-09 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-08
ดูขอบเขตบทบาทหนังสือแจ้งการประเมินภาษีไม่ใช่เพียงใบเรียกเก็บเงิน แต่เป็นจุดเริ่มต้นของสิทธิและหน้าที่หลายชุดที่ต้องติดตามแยกกัน เจ้าของกิจการอาจเห็นด้วยกับตัวภาษีแต่ต้องการขอลดเบี้ยปรับ หรือโต้แย้งฐานภาษีแต่ยังต้องจัดเงินชำระระหว่างรอผล การไปพบเจ้าหน้าที่เพื่ออธิบายจึงไม่ทดแทนการยื่นอุทธรณ์ และการรับคำร้องก็ไม่เท่ากับอนุมัติ บทความนี้เน้นการจัดเอกสารบัญชีและวางทางเลือกหลังได้รับการประเมิน ไม่ใช่คู่มือเริ่มยื่นภาษีย้อนหลังหรือข้อเสนอให้ต่อรองยอดนอกหลักเกณฑ์
1. อ่านหนังสือให้รู้ว่าอะไรถูกประเมินและรับเมื่อใด
เริ่มจากเก็บหนังสือทุกหน้า ซอง หลักฐานการนำส่ง และหลักฐานว่าใครรับเอกสารวันใด แล้วแยกเลขที่หนังสือ ประเภทภาษี เดือนหรือรอบบัญชี ฐานกฎหมาย และสำนักงานผู้ออกไว้ในทะเบียนกลาง วันที่พิมพ์บนหนังสือกับวันที่ได้รับแจ้งอาจเป็นคนละวัน การประเมินหลายเดือนอาจมีหลายฉบับและหลายวันรับ จึงไม่ควรตั้งเส้นตายเดียวให้ทั้งแฟ้มโดยยังไม่ตรวจหลักฐานการรับของแต่ละฉบับ
ทำตารางแยกตัวภาษี เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มตามหนังสือ พร้อมช่องยอดที่กิจการคำนวณได้และเหตุที่ต่างกัน ตัวอย่างประเด็นต่างกันได้แก่รายได้ถูกนับซ้ำ ภาษีที่เคยชำระยังไม่ถูกหัก หรือเอกสารต้นทุนไม่ได้ถูกนำมาพิจารณา อย่าเริ่มด้วยคำว่าอยากลดทั้งยอด เพราะอาจทำให้ข้อโต้แย้งด้านฐานภาษีถูกปนกับคำร้องขอบรรเทาเบี้ยปรับซึ่งใช้เงื่อนไขคนละชุด
ตรวจประวัติหมายเรียกและการตอบด้วย ประมวลรัษฎากร มาตรา 21 และ 25 มีกรณีห้ามอุทธรณ์เมื่อประเมินจากการไม่ปฏิบัติตามหมายหรือคำสั่งโดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงต้องรู้ว่าหนังสืออ้างมาตราใดและเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้า การมีข้อห้ามเช่นนี้ไม่ใช่เหตุให้ละเลยหนังสือ แต่เป็นเหตุให้ขอคำแนะนำเฉพาะข้อเท็จจริงโดยเร็ว และไม่สรุปว่าการประเมินทุกชนิดใช้ทางอุทธรณ์เดียวกันได้เสมอ
2. รักษาสิทธิอุทธรณ์ด้วยหลักฐานการยื่น ไม่ใช่การนัดคุย
สำหรับกรณีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 30 ที่อำเภอไม่มีหน้าที่ประเมิน ผู้ถูกประเมินต้องอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ในเวลา 30 วันนับแต่ได้รับแจ้งการประเมิน โดยมีข้อยกเว้นกรณีห้ามอุทธรณ์ตามมาตรา 21 และ 25 อย่านับจากวันที่ฝ่ายบัญชีเปิดอีเมลภายในบริษัทหรือวันที่กรรมการว่างลงนาม หากผู้รับเอกสารได้รับแจ้งมาก่อนแล้ว ต้องตรวจวันรับที่มีผลตามกฎหมายและวิธีนับวันกับข้อเท็จจริงนั้น
หนังสืออุทธรณ์ที่ใช้งานได้ควรระบุการประเมินที่คัดค้าน จำนวนเงินแต่ละประเด็น เหตุผลทางข้อเท็จจริงและกฎหมาย และรายการหลักฐานที่อ้าง แยกยอดที่ยอมรับออกจากยอดที่โต้แย้ง พร้อมตรวจอำนาจลงนามและเอกสารมอบอำนาจตามที่ช่องทางยื่นกำหนด จัดดัชนีเอกสารให้เจ้าหน้าที่ไล่จากรายการในหนังสือประเมินไปถึงบัญชีและเอกสารต้นทางได้โดยไม่ต้องเดาว่าเอกสารใดสนับสนุนประเด็นใด
เก็บหลักฐานรับคำอุทธรณ์ที่ระบุวันและช่องทางไว้ต่างหากจากบันทึกการประชุมกับเจ้าหน้าที่ การขอคัดเอกสาร การขอผ่อน และการส่งคำร้องลดเบี้ยปรับไม่ใช่การอุทธรณ์แทนกันได้ หากมีเหตุจำเป็นเกี่ยวกับกำหนดเวลา มาตรา 3 อัฏฐเปิดทางให้พิจารณาขยายเวลาในเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด แต่เป็นดุลพินิจ ไม่ใช่สิทธิขยายอัตโนมัติ จึงไม่ควรใช้คำขอที่ยังไม่มีผลอนุมัติเป็นเหตุหยุดดำเนินการตามกำหนดเดิม
3. การอุทธรณ์ไม่หยุดหน้าที่ชำระ: แยกคำขอทุเลา
ประมวลรัษฎากร มาตรา 31 กำหนดว่าแม้ยื่นอุทธรณ์ก็ยังต้องเสียภาษีอากรโดยไม่มีการทุเลา หากพ้นกำหนดชำระที่กฎหมายระบุ ยอดนั้นจะเป็นภาษีอากรค้างตามมาตรา 12 แต่มีข้อยกเว้นเมื่ออธิบดีอนุมัติให้รอผลวินิจฉัยอุทธรณ์หรือผลพิพากษาของศาล ดังนั้นในปฏิทินของกิจการต้องมีทั้งงานรักษาสิทธิอุทธรณ์และงานชำระหรือขอทุเลา ไม่ใช่ใส่สถานะรอผลอุทธรณ์แล้วหยุดติดตามเงินทั้งหมด
เมื่อจะขอทุเลา ให้ขอรายการเอกสารและเงื่อนไขหลักประกันจากสำนักงานที่รับผิดชอบ จัดสำเนาหนังสือประเมิน หลักฐานอุทธรณ์ และข้อมูลประกอบตามที่เรียก พร้อมบันทึกวันที่ยื่น ผู้รับ และวันที่ต้องติดตามผล ตราบใดยังไม่มีคำอนุมัติที่ใช้กับหนี้นั้น อย่าตีความว่าการรับเรื่องหรือการสอบถามหลักประกันเป็นคำสั่งพักการชำระ และอย่าสันนิษฐานว่าทุเลาแล้วเงินเพิ่มหยุดเดินเสมอไป
ในกรณีที่ได้รับอนุมัติให้รอตามมาตรา 31 ตัวบทให้ชำระภายใน 30 วัน โดยเริ่มนับจากวันที่มีการแจ้งผลวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ทราบ หรือวันที่ทราบผลพิพากษาซึ่งถึงที่สุด ตามแต่กรณี จุดเริ่มของกรณีหลังคือการได้รับทราบ ไม่ใช่นำวันที่ศาลอ่านคำพิพากษามาใช้โดยไม่ตรวจเงื่อนไข เก็บคำอนุมัติฉบับจริงและเงื่อนไขไว้กับทะเบียนหนี้ภาษี เพื่อให้ฝ่ายการเงินรู้ว่าพักเรื่องใด ได้ถึงเมื่อใด และมีภาระใดที่ยังต้องดำเนินการ
4. แยกเบี้ยปรับที่ขอลดได้ออกจากเงินเพิ่ม
ประมวลรัษฎากร มาตรา 27 ทวิ จัดให้ทั้งเงินเพิ่มและเบี้ยปรับมีฐานะเป็นเงินภาษี แต่ช่องทางงดหรือลดตามวรรคสองเป็นเรื่องเบี้ยปรับตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดโดยอนุมัติรัฐมนตรี ไม่ใช่อำนาจยกเงินเพิ่มมาตรา 27 ให้เพราะเห็นใจกระแสเงินสด เรื่องที่เรียกกันว่าระเบียบกรมสรรพากรว่าด้วยการงดหรือลดเบี้ยปรับต้องเปิดตรวจเครื่องมือที่ใช้จริงด้วย เช่น คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.81/2542 และฉบับแก้ไขที่ใช้กับประเภทภาษีและข้อเท็จจริงของเรื่อง
ก่อนขอลดต้องรู้เบี้ยปรับตั้งต้นให้ถูก มาตรา 22 กำหนดหนึ่งเท่าของภาษีที่ต้องชำระเพิ่มในการประเมินตามมาตรา 20 หรือ 21 ส่วนมาตรา 26 กำหนดสองเท่าของภาษีที่ต้องชำระสำหรับการประเมินตามมาตรา 24 หรือ 25 โดยต้องอ่านบทเฉพาะประกอบ ตัวเลขเหล่านี้เป็นฐานตามกฎหมายก่อนพิจารณาลด ไม่ใช่ข้อสรุปว่าผู้ยื่นย้อนหลังทุกคนหรือผู้ถูกประเมินทุกประเภทจะต้องเสียในอัตราเดียวกัน
แฟ้มคำร้องควรบอกสาเหตุความผิดพลาดอย่างตรงไปตรงมา พร้อมเอกสารแสดงการให้ความร่วมมือ ลำดับการแก้ไข และระบบป้องกันซ้ำ แยกข้อเท็จจริงที่พิสูจน์ได้ออกจากคำอธิบายที่ยังไม่มีหลักฐาน อย่านำอัตราลดจากกรณียื่น VAT เองก่อนถูกแจ้งมาใช้กับกรณีเจ้าพนักงานตรวจพบแล้ว หรืออ้างชื่อคำสั่งที่มีคำว่าเงินเพิ่มเพื่อสรุปว่าเงินเพิ่มทุกมาตรางดได้ เงินเพิ่มกรณีอื่น เช่น มาตรา 67 ตรี มีฐานและเงื่อนไขเฉพาะ ไม่เปลี่ยนหลักของมาตรา 27
5. ตรวจเงินเพิ่มด้วยตัวอย่างที่ไม่ปนเบี้ยปรับ
ตามมาตรา 27 อัตราเงินเพิ่มปกติคือร้อยละ 1.5 สำหรับแต่ละเดือนรวมถึงเศษเดือน ฐานคำนวณเป็นภาษีที่ต้องเสียหรือที่ต้องนำส่ง ไม่รวมยอดเบี้ยปรับ และกำหนดไม่ให้เงินเพิ่มเกินจำนวนภาษีที่ต้องเสียหรือนำส่งนั้น การตรวจจึงต้องเริ่มจากภาษีต้นเงิน วันครบกำหนด ช่วงค้าง และการชำระที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช้ยอดรวมตามหนังสือซึ่งมีเบี้ยปรับมาคูณซ้ำ และไม่ใช้อัตรารายวันตามจำนวนวันที่ค้างแทนหลักเดือนหรือเศษเดือน
ตัวอย่างสมมติเพื่ออธิบายสูตร: ภาษีต้นเงิน 100,000 บาทอยู่ในมาตรา 27 และนับระยะค้างได้ 3 เดือนหรือเศษเดือนที่กฎหมายให้นับเป็น 3 หน่วย เงินเพิ่มตามปกติเท่ากับ 100,000 × 1.5% × 3 = 4,500 บาท หากมีเบี้ยปรับในหนังสืออีก 100,000 บาท จะไม่นำเบี้ยปรับนั้นมารวมเป็นฐาน 200,000 บาทเพื่อคิดเงินเพิ่ม ตัวอย่างนี้ยังไม่ตัดสินว่าประเมินต้นเงินหรือเบี้ยปรับถูกต้อง และยังไม่ใช่ยอดชำระจริงของผู้ใด
หากอธิบดีอนุมัติขยายกำหนดชำระหรือนำส่งตามเงื่อนไขในมาตรา 27 วรรคสอง และชำระภายในช่วงที่ขยาย อัตราเงินเพิ่มเป็นร้อยละ 0.75 ต่อเดือนหรือเศษเดือน สำหรับต้นเงินและระยะสมมติเดียวกันจะได้ 2,250 บาท แต่การยื่นอุทธรณ์ การได้รับทุเลาตามมาตรา 31 หรือการขอผ่อนเพียงอย่างเดียวไม่ทำให้อัตราลดลงเช่นนี้ ต้องมีฐานอนุมัติที่ตรงเรื่องและชำระตรงเงื่อนไข จึงควรขอรายละเอียดการคำนวณแทนการต่อรองให้ลดเงินเพิ่มแบบเหมารวม
6. ขอผ่อนชำระด้วยกระแสเงินสดที่พิสูจน์ได้
การผ่อนชำระเป็นเรื่องขอจัดเวลาการจ่ายหนี้ภาษีตามระเบียบกรมสรรพากรว่าด้วยการผ่อนชำระภาษีอากร ไม่ใช่การเปลี่ยนผลประเมินหรือยกหนี้ให้ ข้อหารือกรมสรรพากร กค 0811/05090 แสดงการใช้คำร้องแบบ ท.ป.2 และการพิจารณาอำนาจอนุมัติตามระเบียบในเวลานั้น ข้อหารือเก่าใช้ยืนยันลักษณะกระบวนการได้ แต่ไม่ควรนำจำนวนงวดหรือเงื่อนไขในอดีตไปอ้างเป็นสิทธิทั่วไปในปัจจุบัน ต้องขอหลักเกณฑ์และรายการเอกสารที่ใช้กับหนี้รายนี้จากสำนักงานผู้รับผิดชอบ
เตรียมยอดคงเหลือในธนาคาร ลูกหนี้ที่คาดว่าจะเรียกเก็บ เจ้าหนี้ที่ครบกำหนด ภาระเงินเดือน และประมาณการรับจ่ายที่มีสมมติฐานชัดเจน ข้อเสนอชำระควรสอดคล้องกับเงินที่กิจการเข้าถึงได้จริง พร้อมเอกสารหลักประกันเมื่อถูกกำหนด อย่าใช้ยอดขายทั้งเดือนเป็นเงินสดพร้อมจ่ายโดยไม่หักต้นทุนและหนี้จำเป็น และอย่าตั้งแผนผ่อนจนไม่เหลือเงินนำส่งภาษีงวดใหม่ เพราะจะสร้างหนี้ชุดถัดไปแทนการแก้ปัญหาเดิม
ก่อนถือว่าเริ่มผ่อนแล้ว ต้องอ่านหนังสืออนุมัติว่าครอบคลุมภาษีฉบับใด ยอดใด วันจ่ายแต่ละงวด เงื่อนไขหลักประกัน และผลผิดนัดอย่างไร เก็บใบเสร็จทุกงวดและกระทบยอดกับหนี้ที่สำนักงานบันทึก การส่งคำร้องไม่ได้เลื่อนวันชำระโดยตัวมันเอง และคำอนุมัติผ่อนก็ไม่ใช่คำอนุมัติขยายเวลาตามมาตรา 27 วรรคสองโดยอัตโนมัติ หากมีทั้งอุทธรณ์ ทุเลา และผ่อน ให้ทำทะเบียนแยกสามเรื่องเพื่อไม่ให้คำอนุมัติฉบับหนึ่งถูกตีความเกินขอบเขต
7. รักษาหลักฐานระหว่างอุทธรณ์และตอบหมายให้ครบ
ทำกระดาษทำการเป็นรายประเด็น โดยมีเลขหนังสือประเมิน บัญชีที่เกี่ยวข้อง เลขที่เอกสาร เดือนภาษี จำนวนเงิน และข้อสรุปที่เสนอ เช่น หากโต้แย้งว่าภาษีชำระแล้ว ต้องมีแบบที่ยื่น หลักฐานรับแบบ และใบเสร็จเชื่อมกัน หากโต้แย้งรายได้ซ้ำ ต้องชี้ให้เห็นรายการเดิม รายการกลับบัญชี และเหตุผล ไม่ใช่ส่งรายการเดินบัญชีธนาคารทั้งปีแล้วคาดหวังให้ผู้พิจารณาหาคำตอบเอง
ประมวลรัษฎากร มาตรา 32 ให้อำนาจเรียกสมุดบัญชีหรือหลักฐานเพื่อวินิจฉัยอุทธรณ์ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 15 วันนับแต่วันส่งหมาย ระยะนี้ต่างจากหมายเรียกชั้นตรวจสอบตามมาตรา 19 หรือ 23 ที่มีขั้นต่ำ 7 วันจากวันส่ง และต่างจากหมายเรียก VAT ตามมาตรา 88/4 ซึ่งเริ่มที่วันได้รับ การใช้ปฏิทินเดียวโดยไม่อ่านมาตราที่อ้างจึงอาจทำให้เข้าใจเวลาตอบผิด
มาตรา 33 กำหนดผลต่อสิทธิอุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อไปเมื่อไม่ปฏิบัติตามหมายหรือคำสั่ง หรือไม่ตอบคำถามโดยไม่มีเหตุอันสมควรในชั้นอุทธรณ์ ประเด็นนี้คือสิทธิไปต่อหลังคำวินิจฉัย ไม่ใช่เปลี่ยนวันรับอุทธรณ์ครั้งแรก หากเอกสารยังหาไม่ครบ ให้แจ้งปัญหาและขอแนวทางเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนครบกำหนด พร้อมส่งส่วนที่มีอย่างจัดหมวด ห้ามสร้างเอกสารย้อนหลังให้ดูเหมือนมีอยู่เดิมหรือเปลี่ยนคำอธิบายโดยไม่เก็บประวัติ
8. เมื่อมีคำวินิจฉัย: จัดการสิทธิและยอดหนี้พร้อมกัน
เมื่อได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้ลงวันรับใหม่และอ่านผลเป็นรายประเด็น ประมวลรัษฎากร มาตรา 30 กำหนดกรอบนำคำวินิจฉัยไปสู่ศาลภายใน 30 วันนับแต่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัย ซึ่งเป็นช่วงถัดจากการอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการ ไม่ใช่นับต่อจากวันที่ยื่นคำอุทธรณ์เดิม หากยังโต้แย้งและต้องพิจารณาคดีในศาลภาษีอากร ควรขอคำแนะนำจากผู้ประกอบวิชาชีพด้านกฎหมายที่เกี่ยวข้อง โดยไม่รอให้การปรับบัญชีภายในเสร็จก่อนค่อยตรวจเส้นตาย
ฝ่ายบัญชีต้องเทียบคำวินิจฉัยกับทะเบียนหนี้เดิม ตรวจยอดต้นเงิน เบี้ยปรับ เงินเพิ่ม เงินที่จ่ายไป และหนังสือปรับยอดจากสำนักงาน หากเคยได้รับอนุมัติทุเลาต้องย้อนอ่านเงื่อนไขและวันชำระที่เกิดตามมาตรา 31 ด้วย การลดบางประเด็นไม่แปลว่าหนี้ทั้งฉบับถูกยกเลิก และการคำนวณส่วนต่างโดยบริษัทเองยังไม่ใช่หลักฐานว่ามีสิทธิรับคืนหรือหักกลบได้ทันที ต้องตรวจขั้นตอนและเอกสารของเรื่องนั้น
ปิดงานด้วยบันทึกสาเหตุและมาตรการแก้ในระบบประจำเดือน เช่น เพิ่มการตรวจสิทธิภาษีซื้อก่อนยื่น ให้ผู้อนุมัติแยกจากผู้บันทึก หรือเชื่อมรายการธนาคารกับเอกสารขาย ความสำเร็จของงานเอกสารคืออธิบายที่มาของตัวเลขได้ รักษากำหนดเวลาได้ และจ่ายตามคำสั่งที่มีผล ไม่ใช่คำรับรองว่าจะชนะอุทธรณ์หรือได้ลดเบี้ยปรับ การติดตามหนี้กับการแก้ข้อผิดพลาดจึงต้องเดินควบคู่กันแม้ผลพิจารณายังไม่ออก
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 28–37: การอุทธรณ์การประเมินภาษีกรมสรรพากร
มาตรา 30 กำหนดอุทธรณ์ 30 วัน, มาตรา 31 อุทธรณ์ไม่ทุเลาการชำระ, มาตรา 32-33 หมายเรียกในชั้นอุทธรณ์และการตัดสิทธิ
2. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 14–27: การเรียกไต่สวน การประเมิน เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มกรมสรรพากร
มาตรา 19 ระยะออกหมายเรียก, มาตรา 22 และ 26 เบี้ยปรับ, มาตรา 27 เงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนและเพดาน, มาตรา 27 ทวิ งดหรือลดเบี้ยปรับตามระเบียบ
3. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 3 อัฏฐ: การขยายหรือเลื่อนกำหนดเวลากรมสรรพากร
กำหนดเวลายื่นแบบ อุทธรณ์ หรือชำระภาษี อาจขยายได้เมื่อผู้มีหน้าที่อยู่นอกประเทศหรือมีเหตุจำเป็น และอธิบดีเห็นสมควร — เป็นดุลพินิจ ไม่ใช่การขยายอัตโนมัติ
4. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากรกรมสรรพากร
ตัวบทหลักของภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ พร้อมกฎกระทรวงและคำสั่งที่ออกตามความในประมวล
5. ประกาศ
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.81/2542 และฉบับแก้ไข: หลักเกณฑ์งดหรือลดเบี้ยปรับกรมสรรพากร
ตรวจฐานอำนาจและเงื่อนไขตามประเภทภาษี ไม่ใช่อำนาจงดเงินเพิ่มมาตรา 27
6. แนวปฏิบัติ
ข้อหารือ กค 0811/05090: คำร้องผ่อนชำระและอำนาจอนุมัติกรมสรรพากร
ข้อหารือปี 2541 อ้างระเบียบปี 2539 และแบบ ท.ป.2 ใช้ประกอบลักษณะกระบวนการ ไม่อ้างจำนวนงวดเป็นสิทธิปัจจุบัน
สรุป
หลังรับหนังสือประเมิน ให้ทำทะเบียนวันรับและแยกงานอุทธรณ์ ทุเลา ลดเบี้ยปรับ และผ่อนชำระทันที หากต้องการกำหนดขอบเขตงานกระทบยอดและเตรียมหลักฐานบัญชี ส่งสำเนาหนังสือพร้อมข้อมูลรอบภาษีให้ทีมงานผ่านช่องทาง LINE ที่ https://lin.ee/WEwU8QZ หรือแจ้งข้อมูลไว้ในหน้าติดต่อ ข้อมูลนี้จะเป็นฐานให้เจ้าหน้าที่เสนอราคาตามงานที่ต้องทำ โดยไม่รับรองผลคำร้องหรือผลการอุทธรณ์
ปรึกษาทีมเราฟรีคำถามที่พบบ่อย
นัดคุยกับเจ้าหน้าที่แล้ว ยังต้องยื่นอุทธรณ์หรือไม่?+
หากจะคัดค้านการประเมินที่ใช้มาตรา 30 ต้องรักษากำหนด 30 วันจากการได้รับแจ้งด้วยการยื่นตามขั้นตอน การนัดพบหรือขอคัดเอกสารไม่ใช่หลักฐานยื่นอุทธรณ์แทนกันได้ และต้องตรวจข้อห้ามตามมาตรา 21 และ 25 ก่อนด้วย
อุทธรณ์แล้วหยุดจ่ายได้เลยหรือไม่?+
มาตรา 31 ไม่ให้การอุทธรณ์ทุเลาการชำระเอง ต้องมีคำอนุมัติให้รอที่ครอบคลุมหนี้นั้น จึงต้องติดตามกำหนดชำระและคำร้องทุเลาแยกจากการอุทธรณ์
เงินเพิ่มมาตรา 27 ขอให้งดเหมือนเบี้ยปรับได้ไหม?+
ช่องทางลดเบี้ยปรับตามมาตรา 27 ทวิไม่ใช่ช่องทางงดเงินเพิ่มมาตรา 27 เงินเพิ่มปกติคิด 1.5% ต่อเดือนหรือเศษเดือน โดยไม่รวมเบี้ยปรับและไม่เกินตัวภาษี ส่วนอัตรา 0.75% ต้องเข้าเงื่อนไขขยายเวลาของอธิบดีและชำระในเวลาที่ขยาย
ขอผ่อนแล้วได้อัตราเงินเพิ่มลดลงหรือไม่?+
ไม่ใช่ผลอัตโนมัติของการขอผ่อน ต้องตรวจคำอนุมัติและฐานกฎหมายแยกต่างหาก การผ่อนตามระเบียบกรมสรรพากรจัดการเวลาชำระ ไม่ได้แก้ฐานภาษีในหนังสือประเมินเอง
ไม่ตอบหมายเรียกในชั้นอุทธรณ์มีผลอย่างไร?+
มาตรา 32 กำหนดให้มีเวลาล่วงหน้าอย่างน้อย 15 วันจากวันส่งหมาย หากไม่ปฏิบัติตามหรือไม่ตอบคำถามโดยไม่มีเหตุอันสมควร มาตรา 33 มีผลตัดสิทธิอุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อไป อย่าสับสนกับข้อห้ามอุทธรณ์การประเมินตามมาตรา 21 และ 25
ไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยต้องเริ่มนับวันใหม่ไหม?+
มาตรา 30 ให้เวลา 30 วันจากวันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยสำหรับการไปสู่ศาลภาษีอากร ต้องเก็บหลักฐานรับคำวินิจฉัยต่างหากจากหลักฐานรับหนังสือประเมิน และตรวจสถานะคำอนุมัติทุเลาไปพร้อมกัน
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →ข้อผิดพลาดภาษี SME ที่เพิ่มความเสี่ยงตรวจสอบ
ป้องกันภาษีซื้อผิด หัก ณ ที่จ่ายตกหล่น ค่ารับรองเกินเกณฑ์ รายจ่ายส่วนตัว สต็อกไม่ตรง และเงินเข้าที่อธิบายไม่ได้
บัญชีคลินิก: VAT ยกเว้น ภาษีซื้อร่วม และค่าแพทย์
แยกบริการรักษา สินค้า และบริการเสีย VAT วางวิธีเฉลี่ยภาษีซื้อ กระทบยอดแพ็กเกจ และหักภาษีค่าแพทย์ตามสถานะจริง
สรรพากรเรียกตรวจ: แผนรับมือ 72 ชั่วโมง
แยกหนังสือสอบถาม หมายเรียก และแจ้งประเมิน จัดแฟ้มกระทบยอดใน 72 ชั่วโมง พร้อมระวังกำหนดอุทธรณ์ 30 วัน
ย้ายสู่ e-Tax Invoice: เลือกทางและคุมหลักฐาน
เทียบ Time Stamp กับลายมือชื่อดิจิทัล ตั้งแต่สิทธิเริ่มใช้ ย้ายระบบ ส่งมอบ แก้ไข และเก็บไฟล์ โดยไม่อ้างว่าบังคับทุกกิจการปี 2571