Franchise / Tax
บัญชีแฟรนไชส์: ค่าสิทธิ ภาษี และตัดจำหน่าย
หมวดงานที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าฝ่ายบัญชี
ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs
ขอบเขตหมวดบัญชีครอบคลุมการจัดทำบัญชี การปิดงบ และมาตรฐานที่ใช้กับกิจการ ไม่ใช่ประวัติหรือใบอนุญาตของบุคคลที่ยืนยันแล้ว งานสอบบัญชีต้องแยกจากงานจัดทำบัญชีและตกลงกับ Partner ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต (CPA)
ขอบเขตข้อมูลประกอบ
หัวหน้าฝ่ายภาษี
หมวดงานภาษีอากร
บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2026-10-09 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-08
ดูขอบเขตบทบาทผู้รับแฟรนไชส์ไม่ได้ซื้อสิ่งเดียว แม้ใบเรียกเก็บเงินจะออกเป็นยอดรวม สัญญาหนึ่งอาจมีสิทธิใช้เครื่องหมายการค้า การอบรม การสนับสนุนร้าน วัตถุดิบ และเงินกองกลางโฆษณา การลงทั้งหมดเป็นค่าแฟรนไชส์ทำให้ทั้งต้นทุนสินทรัพย์ ค่าใช้จ่าย และภาษีคลาดเคลื่อน บทความนี้วางลำดับตรวจจากสิ่งที่ได้รับจริงไปถึงการจ่ายเงินและการปิดบัญชี โดยเน้นบริษัทผู้รับแฟรนไชส์ในไทย ไม่ใช้ชื่อทางการตลาดเป็นคำตอบภาษี และไม่ถือว่าการหักภาษีถูกต้องแล้วทำให้รายจ่ายหักได้ทันที
1) อ่านสัญญาให้เห็นสิทธิและบริการแต่ละส่วน
เริ่มด้วยตารางภาระผูกพัน ไม่ใช่ตารางอัตราภาษี ระบุว่าใครให้สิทธิ ใครอบรม ใครขายสินค้า ใครถือเงินการตลาด และแต่ละรายตั้งอยู่ประเทศใด ค่าแรกเข้าอาจเป็นค่าซื้อสิทธิใช้ระบบตลอดสัญญา หรือรวมงานเตรียมเปิดร้านที่เสร็จครั้งเดียว ถ้าสิทธิและงานแยกกันได้ ควรขอรายละเอียดราคาและขอบเขตที่ตรวจสอบย้อนกลับได้ ไม่ตั้งสัดส่วนแบ่งต้นทุนขึ้นเองเพียงเพื่อให้ตรงอัตราภาษีที่ต้องการ
ชื่อ initial fee หรือ joining fee จึงไม่บังคับว่าต้องเป็นสินทรัพย์ทั้งหมด เช่นเดียวกับ royalty ที่คำนวณจากยอดขายก็ไม่ได้แปลว่ารวมงานบริการทุกชนิดโดยอัตโนมัติ ต้องอ่านข้อกำหนดการใช้เครื่องหมาย สูตร คู่มือ การรักษาความลับ และสิทธิหลังสิ้นสุดสัญญาควบคู่กับภาคผนวก การคืนเงินเมื่อเปิดร้านไม่ได้อาจทำให้เงินบางส่วนยังเป็นเงินล่วงหน้า แทนที่จะเป็นต้นทุนที่พร้อมตัดจำหน่ายตั้งแต่วันโอน
เอกสารตั้งต้นควรมีสัญญาฉบับลงนาม ภาคผนวก ใบแจ้งหนี้ รายชื่อผู้รับเงินจริง และหลักฐานส่งมอบสิทธิหรือรับงาน เก็บเหตุผลการจัดประเภทในบันทึกสั้นที่ฝ่ายจัดซื้อและบัญชีอ่านตรงกัน เมื่อมีการเปลี่ยนเจ้าของแบรนด์หรือผู้เรียกเก็บเงิน ต้องตรวจฐานะคู่สัญญาใหม่ อย่ายกผลวิเคราะห์เดิมไปใช้กับบริษัทอีกประเทศเพียงเพราะใช้ชื่อแบรนด์เดียวกัน
2) ค่าแรกเข้าเป็นสินทรัพย์ไม่มีตัวตนเมื่อใด
TFRS for NPAEs ฉบับปรับปรุง 2565 บทที่ 11 ให้พิจารณาสินทรัพย์ไม่มีตัวตนจากลักษณะของสินทรัพย์ การควบคุมประโยชน์ และเกณฑ์การรับรู้ ไม่ใช่ความตั้งใจที่จะกระจายค่าใช้จ่าย ผู้รับแฟรนไชส์ควรแสดงให้ได้ว่าสิทธิที่ซื้อระบุได้ มีประโยชน์เชิงเศรษฐกิจในอนาคตที่เป็นไปได้ค่อนข้างแน่ และมีต้นทุนที่วัดค่าได้อย่างเชื่อถือได้ การมีใบเสร็จเพียงอย่างเดียวไม่ได้ตอบว่าค่าอบรมหรือค่าโฆษณาเป็นส่วนของสินทรัพย์นั้น
ต้นทุนที่เข้าเกณฑ์ต้องแยกจากงานเปิดร้านและค่าใช้จ่ายดำเนินงาน โดยบทที่ 11 แยกรายจ่ายฝึกอบรมและรายจ่ายที่ไม่ทำให้สินทรัพย์พร้อมใช้ออกจากต้นทุนที่รับรู้ จัดทำทะเบียนสิทธิแยกตามสัญญาและพื้นที่อนุญาต ระบุวันที่พร้อมใช้ ราคาทุน เงื่อนไขยกเลิก และยอดชำระค้าง หากได้รับเพียงสิทธิใช้แบรนด์ ไม่ควรบันทึกราวกับซื้อกรรมสิทธิ์ในเครื่องหมายการค้าของเจ้าของแบรนด์ทั้งหมด
ตามย่อหน้า 11.26 การวัดภายหลังใช้ราคาทุนหักค่าตัดจำหน่ายสะสมและค่าเผื่อการลดลงของมูลค่าถ้ามี จึงต้องติดตามเหตุที่กระทบสิทธิ เช่น ถูกระงับใช้ระบบหรือยุติสัญญาก่อนกำหนด การรับรู้ผลขาดทุนทางบัญชีต้องอาศัยเงื่อนไขของมาตรฐาน และยังต้องวิเคราะห์ภาษีแยกต่างหาก ไม่ใช้การปิดร้านเป็นเหตุหักยอดสิทธิคงเหลือทางภาษีทั้งหมดโดยไม่มีหลักฐาน
3) อายุทางบัญชีไม่ใช่อัตราตัดจำหน่ายภาษี
การตัดจำหน่ายทางบัญชีตามบทที่ 11 ต้องสะท้อนอายุใช้ประโยชน์ ย่อหน้า 11.32 จำกัดอายุสิทธิจากสัญญาไม่ให้เกินระยะตามสัญญา เว้นแต่ส่วนการต่ออายุมีหลักฐานรองรับตามเกณฑ์ การคาดว่าจะต่อแฟรนไชส์ได้จึงยังไม่พอที่จะยืดอายุเอง ย่อหน้า 11.33 ให้เริ่มตัดจำหน่ายเมื่อสินทรัพย์พร้อมใช้ และใช้วิธีที่สะท้อนการได้รับประโยชน์ หากระบุรูปแบบไม่ได้อย่างน่าเชื่อถือให้ใช้เส้นตรง สิทธิที่กำหนดอายุได้ไม่ควรรอจนร้านมีกำไรก่อนจึงเริ่มตัด
ด้านภาษี พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ฉบับที่ 145 พ.ศ. 2527 มาตรา 4(4) แยกต้นทุนได้มาซึ่งสิทธิในกรรมวิธี สูตร กู๊ดวิล เครื่องหมายการค้า ลิขสิทธิ์หรือสิทธิอย่างอื่น ถ้าไม่จำกัดอายุการใช้ อัตราร้อยละ 10 ต่อปี ถ้าจำกัดอายุ ใช้อัตราร้อยละ 100 หารจำนวนปีอายุการใช้ ไม่มีกฎเหมารวมว่าแฟรนไชส์ทุกสัญญาต้องหักห้าปี ทั้งต้องดูวิธีหัก ระยะเวลาของรอบบัญชี และเงื่อนไขทรัพย์สินตามพระราชกฤษฎีกา
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.3/2527 ข้อ 2 เชื่อมเพดานกฎหมายกับวิธีบัญชี หากบัญชีหักต่ำกว่าเพดานก็ไม่ได้เพิ่มเป็นเพดานได้ทันที จึงควรทำตารางราคาทุน วันที่เริ่มใช้ อายุทางบัญชี อายุสิทธิตามสัญญา ค่าตัดจำหน่ายบัญชี และจำนวนที่หักทางภาษีแยกคอลัมน์ คำว่าไม่จำกัดอายุในกฎหมายภาษีไม่ควรถูกนำไปแทนการประเมินอายุใช้ประโยชน์ทางบัญชีโดยอัตโนมัติ
4) ค่าสิทธิในไทย: อัตราปกติกับช่องทาง e-WHT
สำหรับบริษัทผู้รับแฟรนไชส์ที่จ่ายให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลประกอบกิจการในไทย ต้องตรวจว่าเงินเป็นค่ากู๊ดวิล ลิขสิทธิ์ หรือสิทธิอย่างอื่นตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40(3) หรือไม่ คำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528 ข้อ 3/2 กำหนดอัตราปกติร้อยละ 3 สำหรับสาขาผู้รับที่เข้าเกณฑ์ ไม่ใช่อัตราสำหรับผู้รับทุกประเภท และไม่ใช่ข้อสรุปว่าเงินที่มีคำว่า franchise ทุกก้อนเป็นค่าสิทธิ
ตัวอย่างสมมติค่าสิทธิในประเทศ 100,000 บาท ซึ่งเป็นฐานก่อน VAT และผู้จ่ายกับผู้รับเข้าเงื่อนไข หักตามช่องทางปกติร้อยละ 3 ได้ 3,000 บาท ส่วนการชำระ VAT ให้พิจารณาจากเอกสารภาษีที่เกี่ยวข้อง ไม่หักร้อยละ 3 จากยอดรวมภาษีโดยไม่ตรวจฐาน ตัวเลขนี้สาธิตวิธีคำนวณเมื่อมีหน้าที่แล้ว ไม่ได้สร้างหน้าที่จากจำนวนเงินเพียงอย่างเดียว เกณฑ์ยอดตามสัญญาของข้อ 12/7 ใช้ภายหลังรู้ว่าเงินอยู่ในขอบเขตคำสั่ง
กฎกระทรวง ฉบับที่ 402 พ.ศ. 2569 เป็นมาตรการที่ประกาศใช้แล้ว ไม่ใช่เพียงข้อเสนอ สำหรับรายการที่เข้าเงื่อนไขและนำส่งผ่านระบบ e-Withholding Tax อัตราเดิมร้อยละ 5, 3 หรือ 2 ลดเหลือร้อยละ 1 ในช่วงจ่ายวันที่ 1 มกราคม 2569 ถึง 31 ธันวาคม 2570 กรณีตัวอย่างที่เข้าเงื่อนไขจึงเป็น 1,000 บาทได้ แต่การยื่นแบบออนไลน์ทั่วไปไม่ใช่การนำส่งผ่านระบบ e-WHT และมาตรการนี้ไม่ลดมาตรา 70 ร้อยละ 15 เหลือร้อยละ 1
5) เจ้าของแบรนด์ต่างประเทศ: มาตรา 70 และอนุสัญญา
ประมวลรัษฎากร มาตรา 70 ใช้กับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งจดทะเบียนตามกฎหมายของต่างประเทศและไม่ได้ทำธุรกิจอยู่ในไทย แล้วรับเงินได้ประเภทมาตรา 40(2) ถึง (6) ที่จ่ายจากหรือในไทย ค่าสิทธิตามมาตรา 40(3) ที่เข้าเงื่อนไขมีอัตราภายในประเทศร้อยละ 15 ก่อนพิจารณาอนุสัญญา จึงต้องตรวจทั้งผู้รับเงินจริงและลักษณะสิทธิ ไม่ใช้ประเทศของธนาคารปลายทางเป็นประเทศถิ่นที่อยู่ทางภาษีของผู้รับ
อนุสัญญาภาษีซ้อนอาจจำกัดอัตราค่าสิทธิ โดยแบ่งสิทธิเป็นประเภทและกำหนดเงื่อนไขต่างกัน จึงไม่มีอัตราอนุสัญญาเดียวที่ใช้กับทุกแบรนด์ เตรียมหนังสือรับรองถิ่นที่อยู่ทางภาษีของผู้รับสำหรับช่วงที่เกี่ยวข้อง พร้อมสัญญาและหลักฐานผู้มีสิทธิในเงินได้ตามเงื่อนไขฉบับนั้น การมีหนังสือรับรองเป็นเอกสารสำคัญแต่ไม่ยืนยันเงื่อนไขอื่นทั้งหมด และที่อยู่ในใบแจ้งหนี้ไม่ใช่เอกสารทดแทน
ถ้าเจ้าของแบรนด์มีลูกจ้าง ผู้แทน หรือผู้ทำการติดต่อในไทย ต้องพิจารณาการประกอบกิจการตามข้อเท็จจริงและมาตรา 76 ทวิ แยกจากสถานประกอบการถาวรตามอนุสัญญา ไม่อนุมานว่าไม่มีสาขาจดทะเบียนแล้วไม่มีธุรกิจในไทยเสมอ ในทางกลับกัน การเข้าเกณฑ์กฎหมายภายในก็ไม่เท่ากับมีสถานประกอบการถาวรตามทุกอนุสัญญา ค่าบริการสนับสนุนที่แยกจากค่าสิทธิอาจต้องวิเคราะห์ประเภทเงินได้ต่างหาก
6) เงินการตลาดไม่ใช่รายจ่ายผ่านมือโดยชื่อเรียก
เงินกองกลางการตลาดต้องตอบว่าแบรนด์ขายบริการโฆษณาให้ร้าน หรือเพียงรับเงินแทนตามข้อตกลงที่พิสูจน์ได้ ใครมีสิทธิเลือกสื่อ ใครเป็นคู่สัญญากับผู้ขายโฆษณา ใครรับใบกำกับ และเงินเหลือคืนได้หรือไม่ ล้วนเป็นข้อมูลจำเป็น การเขียนว่า reimbursement หรือ marketing fund ไม่ทำให้รายการอยู่นอกฐานภาษีโดยอัตโนมัติ หากเป็นส่วนตอบแทนสิทธิใช้ระบบจริง การแยกชื่อบนใบแจ้งหนี้ก็ไม่ตัดความเป็นค่าสิทธิ
ขอรายงานการใช้เงิน เอกสารจัดซื้อสื่อ และข้อกำหนดการจัดสรรให้สาขาเพื่อแยกบริการที่ได้รับแล้วจากเงินจ่ายล่วงหน้า หากร้านไม่มีสิทธิควบคุมเงินและเป็นค่าบริการตามสัญญา ไม่ควรลงเป็นลูกหนี้เงินฝากกองกลางเพียงเพราะยอดยังไม่ถูกใช้ทั้งหมด ในอีกด้านหนึ่ง เงินที่มีสิทธิเรียกคืนตามข้อผูกพันที่ชัดเจนก็ไม่ควรเร่งรับเป็นค่าใช้จ่ายทั้งจำนวนโดยไม่มีการตรวจเงื่อนไข
ภาษีหัก ณ ที่จ่ายของการตลาดต้องตรวจฐานผู้รับและเนื้องานใหม่ รายจ่ายในประเทศที่เป็นบริการอาจอยู่ในข้อบริการของคำสั่งที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่ใช้ข้อค่าสิทธิโดยอัตโนมัติ รายจ่ายไปต่างประเทศก็ไม่จำเป็นต้องเป็นมาตรา 40(3) เสมอ การได้รับรายงานว่าโฆษณาลงที่ใดช่วยวิเคราะห์งานและการใช้บริการ แต่ไม่ได้ให้ข้อยกเว้นภาษีจากชื่อรายงานนั้น ต้องเก็บข้อวินิจฉัยแยกจากยอด royalty รายเดือน
7) ภ.พ.36 ต้องตรวจแม้ใช้สิทธิอนุสัญญาภาษีเงินได้
ภาษีเงินได้กับ VAT เป็นคนละเรื่อง ประมวลรัษฎากร มาตรา 83/6(2) กำหนดกรณีบริการจากต่างประเทศที่ใช้ในไทยซึ่งผู้จ่ายมีหน้าที่นำส่ง VAT ผ่าน ภ.พ.36 การให้สิทธิใช้แบรนด์ต่างประเทศในกิจการไทยจึงต้องตรวจในมิติบริการและสถานที่ใช้ ไม่ใช่ดูเพียงว่าเจ้าของแบรนด์ออกใบแจ้งหนี้จากต่างประเทศ หรือพนักงานสนับสนุนไม่เดินทางเข้าไทย การลดภาษีเงินได้ตามอนุสัญญาไม่ได้ลด VAT ตามไปด้วย
ต้องแยกบริการอิเล็กทรอนิกส์กับบริการอื่นตามข้อความปัจจุบันของมาตรา 83/6(2) สาขาบริการอิเล็กทรอนิกส์เกี่ยวข้องกับผู้ใช้ที่จด VAT ส่วนบริการอื่นมีขอบเขตผู้จ่ายต่างออกไป การไม่จด VAT จึงไม่ใช่เหตุยกเว้น ภ.พ.36 สำหรับบริการต่างประเทศทุกชนิด และไม่ควรสรุปกลับว่าผู้ไม่จด VAT ต้องใช้ ภ.พ.36 สำหรับบริการอิเล็กทรอนิกส์ทุกกรณี ให้ตรวจระบบที่ผู้ให้บริการต้องปฏิบัติประกอบด้วย
ก่อนโอนเงินให้ทำตารางยอดค่าตอบแทน ภาษีหัก ณ ที่จ่าย ยอดสุทธิถึงผู้รับ และฐานที่ใช้พิจารณา VAT ถ้าสัญญากำหนดให้ร้านออกภาษีแทน ต้องประเมินผลของ gross-up ต่อค่าตอบแทนด้วย สำหรับผู้จด VAT การนำส่ง ภ.พ.36 ไม่เท่ากับเครดิตภาษีซื้อได้ทันทีทุกกรณี ต้องตรวจหลักฐานการนำส่ง การใช้ในกิจการที่เกี่ยวข้อง และข้อห้ามภาษีซื้อ จึงค่อยลงรายงานภาษีและกระทบยอดกับบัญชี
8) ตัวอย่างและแฟ้มที่ต้องส่งต่อให้ผู้ทำบัญชี
สมมติร้านซื้อสิทธิแฟรนไชส์ที่มีอายุสัญญาแน่นอนห้าปี ราคาทุนสิทธิที่แยกและเข้าเกณฑ์ 600,000 บาท อัตราตามมาตรา 4(4) สำหรับสิทธิจำกัดอายุคือร้อยละ 100 หาร 5 เท่ากับร้อยละ 20 ต่อปี ผลคูณเต็มปีเท่ากับ 120,000 บาท ตัวเลขนี้เป็นการคำนวณตามสมมติฐาน ไม่ใช่รับรองว่าหักได้เท่านี้ทุกกรณี ต้องตรวจวันที่เริ่มใช้ ระยะรอบบัญชี วิธีหัก เงื่อนไขมูลค่าคงเหลือ และข้อจำกัดจากจำนวนที่บันทึกบัญชีตาม ป.3/2527 อีกครั้ง
แยกจากต้นทุนสิทธิ สมมติรอบหนึ่งมีค่าสิทธิให้ผู้รับต่างประเทศ 100,000 บาทก่อนภาษี ผู้รับเข้าเงื่อนไขมาตรา 70 ไม่มีการใช้อนุสัญญาและไม่ใช่ราคาสุทธิหลังภาษี หักร้อยละ 15 เท่ากับ 15,000 บาท ผู้รับได้ 85,000 บาท การหักนี้เกิดจากการจ่าย ไม่ใช่จากการทยอยตัดจำหน่ายสินทรัพย์ห้าปี ภ.ง.ด.54 มีกรอบตามมาตรา 70 คือเจ็ดวันนับจากสิ้นเดือนที่จ่าย ส่วนการขยายกำหนดยื่นทางอิเล็กทรอนิกส์ต้องตรวจประกาศที่ใช้จริง ไม่แทนกรอบกฎหมายด้วยวันโอนเงินต่างประเทศ
แฟ้มปิดงวดควรมีรายงานยอดขายที่ใช้คิด royalty การหักคืนสินค้าและส่วนลดตามสัญญา ใบแจ้งหนี้ ยืนยันอัตราแลกเปลี่ยน หลักฐานจ่าย แบบนำส่งและใบรับ รวมถึงทะเบียนสิทธิและตารางค่าตัดจำหน่าย หากเลิกสัญญาหรือต่ออายุให้เพิ่มข้อตกลงและบันทึกผลต่ออายุใช้ประโยชน์ ความครบถ้วนของแฟ้มช่วยให้ตรวจเหตุผลได้ แต่ไม่รับรองผลภาษี ต้องให้ข้อเท็จจริงของแต่ละรายการรองรับข้อสรุปเสมอ
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. ประมวลกฎหมาย
พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 145 พ.ศ. 2527: การหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคากรมสรรพากร
มาตรา 4 (4) อัตราหักต้นทุนการได้มาซึ่งสิทธิ กู๊ดวิล เครื่องหมายการค้า ลิขสิทธิ์ ตามกรณีไม่จำกัดและจำกัดอายุการใช้
2. แนวปฏิบัติ
คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.3/2527: แนวปฏิบัติการหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคากรมสรรพากร
ข้อ 2 เพดานการหักตามพระราชกฤษฎีกา กับกรณีที่ค่าตัดจำหน่ายในบัญชีต่ำกว่าเพดาน
3. ประมวลกฎหมาย
คำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528: การหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายตามมาตรา 40กรมสรรพากร
ข้อ 3/2 ค่าสิทธิตามมาตรา 40(3) ที่จ่ายให้นิติบุคคลในประเทศ หัก ร้อยละ 3; ข้อ 12/4 ค่าขนส่งหัก ร้อยละ 1 ไม่รวมค่าโดยสารขนส่งสาธารณะ และข้อ 12/7 เกณฑ์หนึ่งพันบาทต่อสัญญา
4. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 70: หักภาษีเงินได้ที่จ่ายให้นิติบุคคลต่างประเทศกรมสรรพากร
ค่าสิทธิตามมาตรา 40(3) ที่จ่ายไปต่างประเทศหักร้อยละ 15 ก่อนพิจารณาอนุสัญญาภาษีซ้อน; ค่าบริการทั่วไปต้องดูประเภทเงินได้
5. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 83/6: ผู้จ่ายนำส่ง VAT แทนผู้ให้บริการจากต่างประเทศกรมสรรพากร
มาตรา 83/6(2) บริการจากต่างประเทศที่ใช้ในไทย แยก (ก) บริการอิเล็กทรอนิกส์แก่ผู้ใช้จด VAT และ (ข) บริการอื่นแก่ผู้ใช้ทุกราย; ไม่ใช่กำหนดภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย หรือสรุปว่า e-service แก่ผู้ไม่จดไม่มี VAT
6. มาตรฐานวิชาชีพ
มาตรฐานรายงานการเงินฉบับที่ใช้กับกิจการซึ่งไม่มีส่วนได้เสียต่อสาธารณะ (NPAEs) (TFRS for NPAEs)สภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์
กรอบการรายงานที่ SME ส่วนใหญ่ใช้จัดทำงบการเงิน รวมถึงการรับรู้รายได้ สินค้าคงเหลือ และที่ดินอาคารอุปกรณ์
7. แนวปฏิบัติ
กรมสรรพากร: กฎกระทรวง ฉบับที่ 402 ลดอัตรา e-WHT ประกาศใช้แล้วกรมสรรพากร
ข่าว 15 ตุลาคม 2569 และภาพประกอบทางการยืนยันกฎกระทรวง ฉบับที่ 402 ประกาศราชกิจจานุเบกษา 9 ตุลาคม 2569 ลดอัตรา 5%, 3%, 2% เหลือ 1% สำหรับรายการ e-WHT ที่เข้าเงื่อนไข มีผล 1 มกราคม 2569 ถึง 31 ธันวาคม 2570; ภาพ https://www.rd.go.th/region/04/fileadmin/063_saraburi/03news_1161/2569/ReduceWHT.jpg ตรวจ HTTP 200 ทั้งหน้าและภาพ
สรุป
การทำบัญชีแฟรนไชส์ให้ตรวจสอบได้เริ่มจากแยกสิทธิ บริการ และเงินการตลาด แล้วจึงกำหนดการรับรู้ ภาษีวันจ่าย และค่าตัดจำหน่ายคนละขั้น หากต้องการกำหนดขอบเขตงานบัญชีและภาษี ส่งสัญญา ตัวอย่างใบเรียกเก็บ และประเทศของผู้รับมาที่ LINE สำหรับบัญชีแฟรนไชส์ https://lin.ee/WEwU8QZ (แนบสัญญาแฟรนไชส์) หรือส่งผ่านช่องทางบนหน้าติดต่อ ให้เจ้าหน้าที่ประเมินงานและจัดทำใบเสนอราคาตามเอกสารของกิจการ
ปรึกษาทีมเราฟรีคำถามที่พบบ่อย
ค่าแรกเข้าหักเป็นรายจ่ายทั้งก้อนได้หรือไม่+
ไม่ได้ตัดสินจากการจ่ายครั้งเดียว ต้องแยกสิทธิที่เข้าเกณฑ์สินทรัพย์ออกจากงานบริการและเงินล่วงหน้า หากเป็นต้นทุนได้มาซึ่งสิทธิต้องตรวจบทที่ 11 และมาตรา 4(4) ของพระราชกฤษฎีกา ฉบับที่ 145 แทนการลงค่าใช้จ่ายทันทีทั้งหมด
ค่าสิทธิในประเทศใช้อัตราร้อยละ 3 เสมอหรือไม่+
ร้อยละ 3 เป็นอัตราปกติของสาขาที่เข้าเงื่อนไขข้อ 3/2 ไม่ใช่สำหรับผู้รับทุกประเภท รายการที่เข้าเงื่อนไขกฎกระทรวง ฉบับที่ 402 และใช้ระบบ e-WHT ในช่วงปี 2569–2570 อาจใช้อัตราร้อยละ 1 ต้องตรวจช่องทางจริง ไม่ใช่เพียงยื่นแบบทางอินเทอร์เน็ต
เจ้าของแบรนด์ต่างประเทศขอรับเงินเต็มต้องทำอย่างไร+
อ่านข้อกำหนดว่าเป็นราคาก่อนภาษีหรือสุทธิหลังภาษี หากผู้จ่ายต้องออกภาษีแทน ต้องคำนวณ gross-up จากฐานและอัตราที่ใช้ได้จริง ไม่ใช่บวกอัตราเข้ากับยอดสุทธิตรง ๆ และต้องทบทวนฐาน VAT ต่างหาก
ต่อสัญญาได้จึงยืดอายุตัดจำหน่ายได้เลยหรือไม่+
ย่อหน้า 11.32 ไม่ให้ใช้ความหวังว่าจะต่อสัญญาแทนหลักฐาน การรวมระยะต่ออายุต้องเข้าเงื่อนไขของมาตรฐาน ส่วนอายุและเพดานภาษีต้องพิจารณาสิทธิที่ได้จริงตามกฎหมายภาษีอีกชั้น
อนุสัญญาลดภาษีค่าสิทธิแล้วไม่ต้องมี ภ.พ.36 ใช่หรือไม่+
ไม่ใช่ อนุสัญญาภาษีเงินได้ไม่ได้ยกเว้น VAT โดยตัวมันเอง บริการจากต่างประเทศที่ใช้ในไทยต้องตรวจมาตรา 83/6(2) รวมประเภทบริการและสถานะผู้ใช้ก่อนสรุปหน้าที่ ภ.พ.36
เงินกองกลางการตลาดไม่มีใบกำกับจากสื่อใช้หลักฐานใด+
ขอข้อตกลงกองกลาง รายงานจัดสรร และหลักฐานที่ระบุผู้ซื้อบริการจริงก่อน หากเป็นค่าบริการของเจ้าของแบรนด์ต้องขอเอกสารจากคู่สัญญารายนั้น ไม่ถือว่ารายงานใช้เงินแทนใบกำกับภาษีหรือหลักฐานต้นทุนทุกประเภทได้
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →บัญชีก่อสร้าง: งวดงาน เงินประกัน และภาษี
แยกรายได้งานก่อสร้างจาก VAT และเงินรับสุทธิ พร้อมหลักเงินประกันผลงาน หัก ณ ที่จ่าย ตัวอย่างงวดงาน และเอกสารผู้รับเหมาช่วง
SME ส่งออก: คืนอากร ม.29 กับ BOI ม.36
เลือกสิทธิอากรวัตถุดิบส่งออก แยกมาตรา 28 กับ 29 ตรวจ BOI เขตปลอดอากร VAT 0% และทะเบียนสต็อกเพื่อป้องกันการขอสิทธิซ้ำ
บัญชีโรงงานยา: ต้นทุนล็อต ยาหมดอายุและภาษี
วางต้นทุนรายล็อต แยก QC/QA ประเมินยาหมดอายุ และเลือกเงื่อนไขทำลายให้ถูกสาขา ก่อนสรุปผลภาษี
โฮลดิ้งครอบครัว: ปันผล การให้ และมรดก
ตรวจเงื่อนไขตามกฎหมาย แยกฐานภาษี อัตรา และหลักฐานก่อนตัดสินใจ พร้อมตัวอย่างคำนวณและรายการเอกสาร