VAT / e-Service
ซื้อบริการดิจิทัลต่างประเทศ: ภ.พ.36 และภาษีซื้อ
หมวดงานที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าฝ่ายภาษี
หมวดงานภาษีอากร
ข้อมูลหมวดนี้เกี่ยวกับภาษีนิติบุคคล VAT และการเตรียมเอกสารภาษี ไม่ใช้แทนการตรวจเอกสารของกิจการหรือการยืนยันใบอนุญาตผู้ตรวจสอบภาษี และไม่ครอบคลุมการดำเนินคดี
ขอบเขตข้อมูลประกอบ
หัวหน้าฝ่ายบัญชี
ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs
บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2026-10-09 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-07
ดูขอบเขตบทบาทซื้อบริการจากต่างประเทศไม่ได้จบที่ดูว่าหน้าใบเสร็จมี VAT หรือไม่ สำหรับธุรกิจไทยที่จด VAT ต้องแยกผู้ขายจริง สถานที่ใช้บริการ เดือนจ่ายเงิน และหลักฐานนำส่ง ก่อนเชื่อม ภ.พ.36 เข้ากับภาษีซื้อใน ภ.พ.30 บทความนี้เน้นหน้าที่ฝั่งผู้ซื้อ โดยไม่เรียกระบบ VAT เดิมว่าเป็นภาษีดิจิทัลใหม่ตามปีใน URL
1) เริ่มจากผู้ขาย บริการ และสถานที่ใช้ ไม่ใช่ชื่อแพลตฟอร์ม
บริษัทที่ซื้อโฆษณา ซอฟต์แวร์ หรือพื้นที่คลาวด์จากแบรนด์ต่างประเทศต้องเริ่มตรวจที่คู่สัญญาและผู้ออกใบแจ้งหนี้ บางบัญชีซื้อจากนิติบุคคลต่างประเทศ แต่บางบัญชีซื้อจากบริษัทไทยหรือตัวแทนจำหน่ายในไทย ชื่อผลิตภัณฑ์เดียวกันจึงอาจใช้เส้นทาง VAT ต่างกันได้ หากเป็นการขายบริการในประเทศที่ออกใบกำกับภาษีไทยถูกต้อง ต้องพิจารณาตามระบบภาษีซื้อในประเทศ ไม่ใช่นำทุกยอดของแบรนด์ต่างประเทศไปยื่น ภ.พ.36 ซ้ำอีกครั้ง
บริการอิเล็กทรอนิกส์ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 77/1(10/1) มีลักษณะให้ผ่านอินเทอร์เน็ตหรือเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ ทำงานโดยสาระสำคัญเป็นอัตโนมัติ และไม่อาจให้บริการได้หากขาดเทคโนโลยีสารสนเทศ การประชุมหรือส่งรายงานทางอีเมลไม่ได้ทำให้งานที่ปรึกษาทุกประเภทกลายเป็นบริการอิเล็กทรอนิกส์ อย่างไรก็ดี การไม่เข้าเป็น e-Service ไม่ได้แปลว่าหลุดจากหน้าที่นำส่ง VAT สำหรับบริการต่างประเทศ ต้องพิจารณาบริการประเภทอื่นตามบทกฎหมายที่เกี่ยวข้องต่อด้วย
เงื่อนไขสำคัญอีกข้อคือบริการจากต่างประเทศนั้นใช้ในประเทศไทยหรือไม่ ควรเก็บสัญญา ผู้ใช้งาน พื้นที่เป้าหมายของโฆษณา และรายงานส่งมอบไว้รองรับข้อเท็จจริง FAQ ของกรมสรรพากรยกกรณีโฆษณาที่เปิดให้ดูได้เฉพาะต่างประเทศว่าไม่ใช่บริการใช้ในไทย จึงไม่ควรใช้ที่อยู่ผู้จ่ายหรือสกุลเงินเป็นคำตอบเด็ดขาด และไม่ควรขยายตัวอย่างนี้เป็นข้อยกเว้นให้ทุกแคมเปญที่ต้องการลูกค้าต่างชาติ
2) ผู้ซื้อจด VAT: หน้าที่ ภ.พ.36 ตามมาตรา 83/6
เมื่อเป็นบริการอิเล็กทรอนิกส์ที่ให้จากต่างประเทศและใช้ในไทยโดยผู้ประกอบการจดทะเบียน ประมวลรัษฎากร มาตรา 83/6(2)(ก) กำหนดให้ผู้จ่ายนำส่ง VAT ด้วยแบบ ภ.พ.36 ฝั่งผู้ซื้อจึงต้องดูสถานะจด VAT ของตน ไม่ใช่ดูเพียงว่าผู้ขายขึ้นทะเบียน VES แล้วหรือไม่ การที่ผู้ขายยังไม่ถึงเกณฑ์รายรับสำหรับ VES หรือไม่ได้เรียกเก็บ VAT ไม่ได้ลบหน้าที่ของผู้ซื้อที่เข้าเงื่อนไขตามมาตรานี้
ควรแจ้งชื่อกิจการ เลขประจำตัวผู้เสียภาษี และสถานะจด VAT ให้ผู้ขายทราบก่อนเรียกเก็บเงิน พร้อมเก็บหลักฐานว่าบัญชีผู้ใช้ได้รับการปรับปรุงจริง เลขประจำตัวผู้เสียภาษีเพียงอย่างเดียวไม่ยืนยันว่าเป็นผู้ประกอบการจด VAT เสมอไป ส่วนหลักฐาน ภ.พ.20 และข้อมูลผู้ใช้บริการที่ตรงกับบริษัทจะช่วยลดความคลาดเคลื่อนระหว่างบัญชีซื้อส่วนตัวกับบัญชีซื้อในนามธุรกิจ โดยเฉพาะเมื่อพนักงานใช้บัตรส่วนตัวสำรองจ่าย
สำหรับบริการอื่นนอกจากบริการอิเล็กทรอนิกส์ มาตรา 83/6(2)(ข) ครอบคลุมผู้ใช้ทุกรายเมื่อมีบริการจากต่างประเทศที่ใช้ในไทย จึงห้ามสรุปว่ากิจการไม่จด VAT ไม่มีหน้าที่ ภ.พ.36 ทุกกรณี ในทางกลับกัน ผู้ซื้อไม่จด VAT ที่รับ e-Service อยู่ในกลไกผู้ขายหรือแพลตฟอร์มจัดเก็บตามเงื่อนไข VES การแยกสองประเภทนี้ช่วยให้ฝ่ายบัญชีไม่เอาคำแนะนำสำหรับผู้บริโภคทั่วไปมาใช้กับบริษัทที่จด VAT แล้ว
3) เดือนที่จ่ายเงินและกำหนดนำส่งต้องแยกจากเดือนค่าใช้จ่าย
การตั้งค่าใช้จ่ายค้างจ่ายตามใบแจ้งหนี้เป็นงานบัญชี ส่วนการนำส่ง VAT ของผู้จ่ายตามมาตรา 83/6 ต้องติดตามเดือนที่จ่ายเงินจริง การมีใบแจ้งหนี้ปลายเดือนแต่ตัดบัตรหรือโอนเงินในเดือนถัดไปจึงต้องมีข้อมูลรองรับ ไม่ควรดึงยอดจากบัญชีค่าใช้จ่ายแล้วถือว่าเป็นฐาน ภ.พ.36 ของเดือนเดียวกันทั้งหมด ในระบบสมาชิกที่เรียกเก็บล่วงหน้าหรือชำระเป็นงวด ต้องตรวจยอดและจังหวะการจ่ายแต่ละครั้งด้วย
กำหนดทั่วไปของ ภ.พ.36 คือภายในเจ็ดวันนับแต่วันสิ้นเดือนที่จ่ายเงิน โดยมาตรา 83/6 เชื่อมกับบทการนำส่งที่เกี่ยวข้อง นั่นคือเส้นตายคนละชุดกับ ภ.พ.30 ของกิจการ การยื่นทางอินเทอร์เน็ตและวันหยุดอาจมีประกาศขยายหรือเลื่อนที่ใช้กับงวดนั้น จึงต้องตรวจปฏิทินกรมสรรพากรและเงื่อนไขช่องทางก่อนลงวันนัดจริง ไม่ควรใช้วันที่ของ VES ฝั่งผู้ขายมาเป็นวันที่ของผู้ซื้อ
จัดทะเบียนจ่ายต่างประเทศโดยมีวันที่ใบแจ้งหนี้ วันที่จ่าย สกุลเงิน มูลค่าฐาน VAT เลขอ้างอิงการชำระ และงวด ภ.พ.36 หากจ่ายผ่านบัตรหรือผู้ให้บริการชำระเงิน ให้เทียบหลักฐานจากแพลตฟอร์มกับรายการธนาคารเพื่อระบุวันและยอดที่เกี่ยวข้อง รายการที่ไม่ชัดเจนควรอยู่ในรายการติดตามก่อนยื่น ไม่ใช่ปล่อยให้ระบบตัดเดือนตามวันดาวน์โหลดเอกสาร เพราะวันดาวน์โหลดไม่ได้เป็นเหตุเกิดหน้าที่ทางภาษี
4) เครดิตภาษีซื้อเกิดเมื่อใด และเอกสารใดใช้รองรับ
ภาษีที่นำส่งด้วย ภ.พ.36 ไม่ได้ทำให้มีสิทธิหักภาษีซื้อทุกบาทโดยอัตโนมัติ ต้องเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน มีการใช้บริการเกี่ยวกับกิจการที่เสีย VAT และไม่เข้าลักษณะภาษีซื้อต้องห้ามตามประมวลรัษฎากร มาตรา 82/5 หากใช้ทั้งกิจการที่เสีย VAT และกิจการที่ไม่เสีย VAT ให้แยกการใช้โดยตรงก่อน ส่วนที่แยกไม่ได้ต้องพิจารณาเฉลี่ยตามมาตรา 82/6 และหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องตามที่ FAQ ข้อ 5.12 ย้ำไว้
จุดสำคัญเรื่องเวลาคือ ภาษีที่ผู้ซื้อนำส่งตามมาตรา 83/6 เป็นภาษีซื้อของเดือนที่นำส่ง ไม่ใช่ย้อนเป็นเดือนค่าใช้จ่ายหรือเดือนใบแจ้งหนี้โดยอัตโนมัติ หลักฐานสำคัญคือใบเสร็จรับเงินของกรมสรรพากรจากการนำส่งซึ่งใช้ตามบทใบกำกับภาษีในมาตรา 86/14 ประกอบเอกสารธุรกรรม ใบยืนยันส่งแบบอย่างเดียวกับหลักฐานจ่ายเงินจริงมีหน้าที่ต่างกัน จึงควรเก็บทั้งแบบ รายการชำระ และใบเสร็จที่เชื่อมถึงกันได้
ก่อนลงรายงานภาษีซื้อ ให้ตรวจชื่อกิจการ เลขผู้เสียภาษี ฐานภาษี จำนวนภาษี และเดือนที่นำส่ง พร้อมผูกเลขใบเสร็จกับรายการซื้อเดิม หากพบว่านำส่งล่าช้าหรือข้อมูลเอกสารผิด ต้องพิจารณาวิธีแก้ไขและสิทธิภาษีซื้อแยกกัน ไม่ควรนำยอดที่คาดว่าจะได้เครดิตไปหักออกจากหน้าที่นำส่ง ภ.พ.36 ตั้งแต่ต้น และไม่ควรใช้กรอบเวลาของใบกำกับภาษีซื้อทั่วไปมาอ้างว่าย้อนเดือนใดก็ได้
5) ตัวอย่าง: จ่ายเดือนมกราคม นำส่งเดือนกุมภาพันธ์
สมมติบริษัทไทยจด VAT ซื้อซอฟต์แวร์จากผู้ขายต่างประเทศเพื่อใช้ในกิจการที่เสีย VAT ในไทย ค่าบริการไม่รวมภาษี 100,000 บาท และจ่ายในเดือนมกราคม 2570 โดยไม่มีประเด็นอัตราแลกเปลี่ยนหรือการออกภาษีแทน อัตรา VAT ร้อยละ 7 รวมภาษีท้องถิ่นตามพระราชกฤษฎีกา ฉบับที่ 807 ใช้กับช่วงความรับผิดที่ระบุไว้ถึงวันที่ 30 กันยายน 2570 ตัวอย่างนี้จึงคำนวณ VAT ได้ 100,000 × 7% = 7,000 บาท
บริษัทติดตาม ภ.พ.36 ของการจ่ายเดือนมกราคม โดยกำหนดทั่วไปภายในวันที่ 7 ของเดือนกุมภาพันธ์ และต้องตรวจวันหยุดหรือการขยายที่ใช้จริงอีกครั้ง หากนำส่งและได้รับใบเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ ภาษีซื้อที่ผ่านเงื่อนไขจะอยู่ในเดือนภาษีกุมภาพันธ์ ไม่ใช่มกราคมเพียงเพราะบันทึกค่าซอฟต์แวร์เดือนมกราคม ตัวอย่างนี้แสดงว่ารอบค่าใช้จ่าย รอบนำส่ง และรอบใช้เครดิตอาจไม่ตรงกันโดยไม่ใช่ความผิดปกติของระบบบัญชี
หากซอฟต์แวร์เดียวกันใช้กับกิจการยกเว้น VAT ด้วย ต้องตรวจการจัดสรรก่อนสรุปยอดเครดิต จึงไม่อาจสรุปจากเลข 7,000 บาทเพียงอย่างเดียวว่าภาษีสุทธิทั้งเดือนเป็นศูนย์ และเลขนี้ยังไม่รวมคำตอบเรื่องภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย อย่านำอัตราในตัวอย่างไปใช้กับธุรกรรมปี 2571 โดยอาศัยปีในชื่อ URL ต้องตรวจพระราชกฤษฎีกาที่มีผลในวันที่เกิดความรับผิดของงวดนั้น เพราะมาตรการลดอัตรามีช่วงเวลาใช้บังคับ
6) ผู้ขายมี VES และเก็บ VAT แล้ว ผู้ซื้อควรแก้อย่างไร
การขึ้นทะเบียน VES ทำให้ผู้ขายต่างประเทศจัดเก็บ VAT สำหรับผู้ใช้ในไทยที่ไม่ได้จด VAT เมื่อรับบริการอิเล็กทรอนิกส์ ตามเงื่อนไข ไม่ได้ทำให้เอกสารทุกฉบับจากผู้ขายรายนั้นเป็นใบกำกับภาษีไทยที่ผู้ซื้อจด VAT ใช้เครดิตได้ หากบริษัทถูกจัดเป็นผู้บริโภคทั่วไปเพราะยังไม่แจ้งสถานะ แล้วถูกเรียก VAT บนใบเสร็จ VES ต้องตรวจข้อมูลบัญชีและติดต่อผู้ขายเพื่อแก้ไข ไม่ใช่นำยอด VAT นั้นเข้ารายงานภาษีซื้อโดยดูเพียงว่ามีเลขทะเบียนผู้ขาย
FAQ กรมสรรพากรอธิบายช่องทางให้ผู้ขายขอคืนภาษีผ่าน VES เมื่อภายหลังพบว่าผู้รับบริการเป็นผู้จด VAT แต่ขั้นตอนฝั่งผู้ขายไม่ใช่คำรับรองว่าผู้ซื้อจะได้รับเงินคืนทันที ผู้ซื้อควรส่งหลักฐานสถานะ พร้อมระบุใบแจ้งหนี้ งวดบริการ และวันที่แจ้งแก้ไข เก็บคำตอบของผู้ขายและเอกสารคืนเงินไว้ตรวจสอบบัญชี โดยอย่าหักล้างภาษีที่ผู้ขายเรียกเก็บกับยอด ภ.พ.36 เองโดยไม่มีฐานรองรับ
หน้าที่ ภ.พ.36 ของผู้ซื้อที่เข้าเงื่อนไขต้องวิเคราะห์แยกจากข้อพิพาทเรื่องใบเสร็จ หากเอกสารมาจากบริษัทไทยจริงและเป็นใบกำกับภาษีไทยที่ออกโดยผู้มีสิทธิ สถานการณ์ย่อมต่างจากใบเสร็จของผู้ขายต่างประเทศใน VES จึงควรตรวจผู้ออกและระบบทะเบียนก่อนตัดสินใจ จุดควบคุมที่ได้ผลคือให้ฝ่ายจัดซื้อยืนยันสถานะบัญชีธุรกิจก่อนต่ออายุสมาชิก และให้ฝ่ายบัญชีตรวจรายการ VAT ที่ผู้ขายเรียกเก็บทุกครั้งที่เปลี่ยนผู้ออกเอกสาร
7) มาตรา 70 และ ภ.ง.ด.54 เป็นอีกการวิเคราะห์หนึ่ง
VAT กับภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายเป็นคนละภาษี การนำส่ง ภ.พ.36 ไม่ได้ยืนยันว่าต้องหักหรือไม่ต้องหักภาษีเงินได้จากค่าบริการนั้น ประมวลรัษฎากร มาตรา 70 วางหลักสำหรับเงินได้บางประเภทตามมาตรา 40(2)–(6) ที่จ่ายจากหรือในไทยให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลต่างประเทศที่ไม่ได้ประกอบกิจการในไทย จึงต้องระบุผู้รับเงิน ลักษณะเงินได้ และข้อเท็จจริงเรื่องการประกอบกิจการก่อนเลือกแบบ ภ.ง.ด.54
สัญญาซอฟต์แวร์อาจให้สิทธิเพียงเข้าถึงระบบ หรือให้สิทธิใช้ทรัพย์สินทางปัญญาที่มีเนื้อหาแตกต่างกัน การเรียกเหมารวมว่าเป็นค่าบริการบนใบแจ้งหนี้ไม่พอที่จะตัดสินว่าเป็นกำไรธุรกิจหรือค่าสิทธิ ต้องอ่านขอบเขตสิทธิ การทำสำเนา การนำไปใช้ต่อ การให้สิทธิช่วง และองค์ประกอบอื่นที่มีจริง แล้วตรวจอนุสัญญาภาษีซ้อนที่ใช้กับประเทศและผู้รับเงินนั้น รวมถึงหลักฐานถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามที่เกี่ยวข้อง
หากสัญญากำหนดให้ผู้ขายได้รับเงินเต็มจำนวน ต้องประเมินเงื่อนไขออกภาษีแทนและผลต่อยอดชำระก่อนจ่าย ไม่ควรหักจากบัตรโดยไม่มีข้อตกลงหรือใช้คำว่าแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อเลือกอัตราเดียวกับทุกราย การสรุป VAT ได้แล้วจึงยังไม่ใช่การอนุมัติจ่ายที่สมบูรณ์ ใบตรวจจ่ายควรมีช่องตัดสินใจแยกระหว่าง ภ.พ.36 ภ.ง.ด.54 และหลักฐานอนุสัญญา เพื่อให้เห็นว่าคำตอบแต่ละเรื่องอาศัยเหตุผลคนละส่วน
8) ปิดเดือนให้ครบ และอย่าเรียก VAT ว่าภาษีดิจิทัลใหม่
แฟ้มปิดเดือนควรเชื่อมสัญญาหรือคำสั่งซื้อ ใบแจ้งหนี้ หลักฐานใช้บริการ หลักฐานจ่าย การตรวจสถานะผู้ขายและผู้ซื้อ แบบ ภ.พ.36 ใบเสร็จนำส่ง และรายการภาษีซื้อใน ภ.พ.30 เข้าด้วยกัน แยกรายการที่ผู้ขายเก็บ VES ผิดกลุ่มออกเป็นรายการติดตามแก้ไข ส่วนรายการที่ต้องพิจารณามาตรา 70 ให้มีข้อสรุปและหลักฐานอีกชุดหนึ่ง การเก็บเอกสารครบไม่ได้แทนการวิเคราะห์ แต่ช่วยให้ตรวจย้อนความถูกต้องของคำตอบได้
ก่อนส่งแบบควรกระทบยอดรายการจ่ายต่างประเทศกับบัตร ธนาคาร และบัญชีเจ้าหนี้ เพื่อค้นหารายการสมัครบริการที่ไม่ผ่านใบสั่งซื้อ ตรวจว่ามีใบเสร็จนำส่งจริงก่อนลงเครดิต และตรวจไม่ให้จ่ายซ้ำเพราะใช้ทั้งใบแจ้งหนี้กับใบเสร็จแพลตฟอร์มเป็นคนละรายการ หากพบงวดตกหล่น ให้ประเมินวิธีแก้แบบ ภาษีที่ขาด และผลทางภาษีตามข้อเท็จจริง ไม่ควรสรุปโทษหรือเงินเพิ่มจากกำหนดเวลาเพียงอย่างเดียวโดยยังไม่ทราบยอดและวันที่
กรอบที่บทความนี้อธิบายคือ VAT ตามประมวลรัษฎากรที่แก้ไขโดยพระราชบัญญัติฉบับที่ 53 พ.ศ. 2564 ไม่ใช่ภาษีบริการดิจิทัลแยกต่างหากที่เกิดขึ้นเพราะ URL มีปี 2570 ประเทศไทยไม่มีภาษีดิจิทัลแยกอีกชั้นตามกรอบกฎหมายที่ตรวจสอบนี้ หากมีข้อเสนอในอนาคตต้องแยกจากกฎหมายที่ประกาศใช้แล้วและตรวจวันมีผลจริง การทบทวนรอบใหม่จึงควรดูทั้งอัตรา VAT ประกาศขยายเวลา และกฎหมายใหม่ ไม่ใช่เปลี่ยนปีในหัวข้อแล้วคงคำตอบเดิมไว้
แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้
ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ
1. แนวปฏิบัติ
กรมสรรพากร: คำถามคำตอบ VAT บริการอิเล็กทรอนิกส์ข้ามประเทศ (ฉบับ ต.ค. 2564)กรมสรรพากร
ข้อ 5.12 ผู้รับบริการที่จด VAT ในไทยนำส่งภาษีด้วย ภ.พ.36 และหักภาษีซื้อได้เฉพาะส่วนที่ใช้ในกิจการที่เสีย VAT; ตรวจรายละเอียดและข้อยกเว้นของแต่ละบริการเพิ่มเติม
2. ระบบ/แบบฟอร์มราชการ
กรมสรรพากร: แบบ ภ.พ.36 แบบนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มกรมสรรพากร
หน้ารวมแบบ VAT ของกรมสรรพากร รวมแบบ ภ.พ.36 สำหรับผู้จ่ายเงินค่าบริการที่ผู้ให้บริการอยู่ต่างประเทศแต่ใช้บริการในไทย
3. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 83/6: ผู้จ่ายนำส่ง VAT แทนผู้ให้บริการจากต่างประเทศกรมสรรพากร
มาตรา 83/6(2) บริการจากต่างประเทศที่ใช้ในไทย แยก (ก) บริการอิเล็กทรอนิกส์แก่ผู้ใช้จด VAT และ (ข) บริการอื่นแก่ผู้ใช้ทุกราย; ไม่ใช่กำหนดภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย หรือสรุปว่า e-service แก่ผู้ไม่จดไม่มี VAT
4. พระราชบัญญัติ
พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 53) พ.ศ. 2564กรมสรรพากร
กำหนดการเก็บ VAT จากบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้ประกอบการต่างประเทศให้บริการในไทย มีผลตามวันที่กำหนดในตัวบท
5. ประมวลกฎหมาย
ประมวลรัษฎากร มาตรา 70: ผู้จ่ายหักภาษีเงินได้ที่จ่ายให้นิติบุคคลต่างประเทศที่ไม่ได้ประกอบกิจการในไทยกรมสรรพากร
ขอบเขตเงินได้ตามมาตรา 40(2)-(6) ที่จ่ายจากหรือในประเทศไทย การหักตามอัตราของนิติบุคคล และกำหนดนำส่งภายในเจ็ดวันนับแต่วันสิ้นเดือนที่จ่าย พร้อมข้อยกเว้นดอกเบี้ยจากสถาบันการเงินเพื่อส่งเสริมเกษตรกรรม พาณิชยกรรม อุตสาหกรรม
6. ประกาศ
กรมสรรพากร ข่าว ปชส. 18/2569: ขยายอัตรา VAT ร้อยละ 7 ถึง 30 กันยายน 2570 (พระราชกฤษฎีกา ฉบับที่ 807)กรมสรรพากร
ร้อยละ 7 รวมภาษีท้องถิ่น สำหรับความรับผิดที่เกิด 1 ตุลาคม 2569–30 กันยายน 2570; หลังวันดังกล่าวต้องตรวจพระราชกฤษฎีกาที่ใช้บังคับในเวลานั้น
สรุป
หากต้องการจัดระบบรายการซื้อจากต่างประเทศ ให้เตรียมสัญญา ใบแจ้งหนี้ รายการจ่าย หลักฐานจด VAT และแบบที่เคยยื่น ส่งชุดข้อมูลผ่าน LINE https://lin.ee/WEwU8QZ หรือเลือกหน้าติดต่อของเว็บไซต์ พร้อมระบุงวดที่ต้องการให้ตรวจ เจ้าหน้าที่จะใช้ขอบเขตเอกสารและประเด็นภาษีเพื่อจัดทำใบเสนอราคาให้พิจารณา
ปรึกษาทีมเราฟรีคำถามที่พบบ่อย
ผู้ขายยังไม่จด VES บริษัทไทยต้องยื่น ภ.พ.36 หรือไม่+
ถ้าเป็นบริการอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศที่ใช้ในไทยโดยบริษัทจด VAT ให้พิจารณาหน้าที่ตามมาตรา 83/6(2)(ก) โดยไม่ผูกกับสถานะ VES ของผู้ขาย เกณฑ์รายรับฝั่งผู้ขายไม่ใช่เกณฑ์ยกเว้นหน้าที่ของผู้ซื้อ.
นำส่ง ภ.พ.36 เดือนถัดไป ใช้เครดิตเดือนไหน+
ภาษีที่นำส่งเป็นภาษีซื้อของเดือนที่นำส่งเมื่อผ่านเงื่อนไขสิทธิและมีหลักฐานรองรับ เช่น จ่ายค่าบริการเดือนมกราคมแต่นำส่งเดือนกุมภาพันธ์ ให้พิจารณาเครดิตเดือนกุมภาพันธ์ ไม่ใช่ย้อนไปเดือนค่าใช้จ่ายโดยอัตโนมัติ.
ใบเสร็จ VES ใช้เป็นภาษีซื้อได้หรือไม่+
ใบเสร็จทางการค้าจากผู้ขายต่างประเทศในระบบ VES ไม่ใช่ใบกำกับภาษีไทยสำหรับใช้เครดิตตามปกติ หากถูกเก็บเพราะระบุสถานะผิด ให้แก้บัญชีผู้ซื้อและติดตามผู้ขาย โดยวิเคราะห์ ภ.พ.36 แยกต่างหาก.
ไม่จด VAT ต้องยื่น ภ.พ.36 ทุกบริการต่างประเทศไหม+
ต้องแยกบริการอิเล็กทรอนิกส์ออกจากบริการอื่นก่อน สำหรับบริการอื่นจากต่างประเทศที่ใช้ในไทย มาตรา 83/6(2)(ข) ครอบคลุมผู้ใช้ทุกราย จึงห้ามใช้คำตอบของผู้บริโภค e-Service ไปเหมารวมกับงานที่ปรึกษาทั้งหมด.
ยื่น ภ.พ.36 แล้ว ยังต้องดู ภ.ง.ด.54 หรือไม่+
ยังต้องตรวจ เพราะมาตรา 70 เป็นเรื่องภาษีเงินได้อีกชุดหนึ่ง ต้องอ่านลักษณะเงินได้ ผู้รับเงิน และอนุสัญญาภาษีซ้อน ไม่ใช่ใช้อัตราเดียวเพราะจ่ายให้แพลตฟอร์ม.
ปี 2570 มีภาษีดิจิทัลเพิ่มจาก VAT หรือไม่+
ปีใน URL ไม่ได้เป็นฐานกฎหมาย บทความนี้ใช้ระบบ VAT ที่ประกาศใช้แล้ว ไม่ได้ยืนยันภาษีดิจิทัลแยกต่างหาก และการเปลี่ยนอัตราหรือเพิ่มภาษีต้องตรวจบทกฎหมายที่มีผลจริง.
บทความที่เกี่ยวข้อง
ดูทั้งหมด →