Skip to main content
กลับสู่บทความทั้งหมด

Freelancer / Tax

ฟรีแลนซ์หรือบริษัท: ภาษีและกำหนด ภ.ง.ด.94

2026-10-09 15 minหัวหน้าฝ่ายภาษี
ทีมภาษีกำลังจัดเตรียมแบบยื่นภาษีและเอกสารประกอบก่อนยื่นกรมสรรพากร
ทีมภาษีกำลังจัดเตรียมแบบยื่นภาษีและเอกสารประกอบก่อนยื่นกรมสรรพากร

หมวดงานที่เกี่ยวข้อง

หัวหน้าฝ่ายภาษี

หมวดงานภาษีอากร

ข้อมูลหมวดนี้เกี่ยวกับภาษีนิติบุคคล VAT และการเตรียมเอกสารภาษี ไม่ใช้แทนการตรวจเอกสารของกิจการหรือการยืนยันใบอนุญาตผู้ตรวจสอบภาษี และไม่ครอบคลุมการดำเนินคดี

ขอบเขตข้อมูลประกอบ

หัวหน้าฝ่ายบัญชี

ผู้เชี่ยวชาญงบการเงินและมาตรฐาน TFRS for NPAEs

บทบาทนี้ไม่ใช่หลักฐานการตรวจรายหน้าโดยบุคคล โปรดตรวจแหล่งอ้างอิงประกอบ · วันที่เนื้อหา 2026-10-09 · แก้ไขล่าสุด 2026-11-07

ดูขอบเขตบทบาท

อย่าใช้เพียงอัตราภาษีบริษัทเทียบกับอัตราสูงสุดของบุคคลธรรมดา การเลือกโครงสร้างต้องรู้ประเภทเงินได้ วิธีหักค่าใช้จ่าย เงินที่ต้องใช้ส่วนตัว และหน้าที่ที่ตามมา โดยจังหวัดไม่ได้เปลี่ยนอัตราภาษีส่วนกลาง

1) เริ่มจากประเภทเงินได้ ไม่ใช่ชื่ออาชีพหรือจังหวัด

คำถามว่าฟรีแลนซ์ควรเปิดบริษัทหรือไม่ ต้องเริ่มจากเงินที่ได้รับเกิดจากอะไร ใครเป็นคู่สัญญา และมีโครงสร้างการทำงานอย่างไร คำว่า freelance บนใบเสนอราคาหรือในสื่อออนไลน์ไม่ใช่ประเภทเงินได้ตามประมวลรัษฎากร ผู้รับงานอาจมีเงินได้ตามมาตรา 40(2) จากการรับทำงานให้ หรือมีธุรกิจที่อยู่ในมาตรา 40(8) หรือเป็นเงินได้ประเภทอื่นตามข้อเท็จจริง การเปลี่ยนชื่อรายการในใบแจ้งหนี้ไม่ทำให้เลือกหักค่าใช้จ่ายตามประเภทที่เสียภาษีน้อยกว่าได้

ควรอ่านสัญญา วิธีรับผิดชอบงาน การใช้พนักงานและทรัพย์สิน ลักษณะต้นทุน และการประกอบกิจการจริงร่วมกัน หากมีทั้งงานประจำและงานเสริม ต้องแยกแหล่งเงินได้ แต่คำนวณบางรายการร่วมกันตามกฎหมาย เช่น เพดานค่าใช้จ่ายของเงินได้มาตรา 40(1) และ 40(2) การมีหนังสือรับรองหักภาษี ณ ที่จ่ายก็ไม่ได้พิสูจน์ว่าผู้จ่ายจัดประเภทถูกต้องแล้ว หรือทำให้ภาษีที่หักเป็นภาษีสุดท้ายทุกกรณี

กรุงเทพฯ เชียงใหม่ ภูเก็ต ชลบุรี หรือจังหวัดอื่นใช้บัญชีอัตราภาษีเงินได้ส่วนกลางเดียวกัน ที่ตั้งมีผลต่อสถานที่ประกอบการ สำนักงานที่รับเรื่อง และข้อเท็จจริงด้านการดำเนินธุรกิจ แต่ไม่ทำให้อัตรา PIT หรือเกณฑ์ SME เปลี่ยนตามจังหวัด รายได้จากลูกค้าต่างจังหวัดก็ไม่ต้องตั้งบริษัทใหม่เพียงเพื่อเลือกอัตรา จึงควรเปรียบเทียบกิจการเดียวกันบนข้อมูลเดียวกัน แทนการค้นหาอัตราบุคคลธรรมดาเฉพาะจังหวัด

2) ค่าใช้จ่าย 40(2) กับ 40(8) ต่างกันตรงไหน

สำหรับเงินได้มาตรา 40(2) มาตรา 42 ทวิ ให้หักค่าใช้จ่าย 50% แต่เมื่อรวมกับค่าใช้จ่ายเงินได้มาตรา 40(1) แล้วไม่เกิน 100,000 บาทต่อผู้มีเงินได้ต่อปี ไม่ใช่เพดานต่อผู้ว่าจ้างหรือต่ออาชีพ หากเงินเดือนใช้เพดานครบแล้ว การมีค่ารับงานเพิ่มไม่ได้สร้างเพดานใหม่ ค่าใช้จ่ายซื้ออุปกรณ์หรือจ้างผู้ช่วยจริงจึงไม่ใช่เหตุให้เปลี่ยนไปหักตามจริงในฐานะเงินได้ 40(2) ได้โดยอัตโนมัติ

เงินได้มาตรา 40(8) ไม่ได้หักเหมา 60% ได้ทุกกิจการ ต้องตรวจรายการกิจการตามพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 11 มาตรา 8 ตัวอย่างที่ระบุคือการขายของที่ผู้ขายไม่ได้ผลิต ซึ่งมีเกณฑ์หักเหมา 60% ส่วนกิจการที่ไม่ได้อยู่ในรายการใช้ค่าใช้จ่ายจริงที่จำเป็นและสมควรตามมาตรา 8 ทวิ จึงไม่ควรนำอัตราของผู้ขายสินค้ามาใช้กับผู้ให้บริการดิจิทัลทุกประเภทโดยไม่ตรวจลักษณะธุรกิจ

การใช้ค่าใช้จ่ายจริงต้องมีหลักฐานว่าเกี่ยวข้องกับการหารายได้และแยกส่วนตัวออกจากธุรกิจ การจ่ายเงินไปแล้วไม่ได้ทำให้เป็นค่าใช้จ่ายหักได้ทั้งหมด และทรัพย์สินบางรายการต้องพิจารณาการหักตามกฎที่เกี่ยวข้องแทนการหักทั้งจำนวนทันที ก่อนตัดสินใจเปิดบริษัท ควรจัดทะเบียนค่าใช้จ่ายจริงอย่างน้อยเพื่อเห็นโครงสร้างต้นทุน แม้ท้ายที่สุดใช้สิทธิหักเหมาได้ เพราะกำไรทางเศรษฐกิจและเงินได้หลังหักเหมาอาจห่างกันมาก

3) อัตรา PIT ขั้นบันไดและฐานที่ใช้คำนวณ

การคำนวณ PIT ปกติเริ่มจากเงินได้พึงประเมิน หักค่าใช้จ่ายตามประเภท แล้วหักค่าลดหย่อนที่มีสิทธิ จึงได้ฐานเงินได้สุทธิที่นำไปเทียบบัญชีอัตรา ค่าลดหย่อนผู้มีเงินได้ทั่วไป 60,000 บาทเป็นคนละชั้นกับเพดานค่าใช้จ่าย 100,000 บาทของ 40(1) และ 40(2) อย่าใช้ยอดรายรับทั้งปีคูณอัตราสูงสุดทันที และอย่าใส่ค่าลดหย่อนที่ยังไม่ได้ตรวจเงื่อนไขเพียงเพื่อทำให้การเปิดบริษัทดูไม่น่าสนใจ

เงินได้สุทธิ 150,000 บาทแรกได้รับยกเว้น ส่วนเกิน 150,000 ถึง 300,000 บาทใช้อัตรา 5% ส่วนเกิน 300,000 ถึง 500,000 บาท 10% ส่วนเกิน 500,000 ถึง 750,000 บาท 15% ส่วนเกิน 750,000 ถึง 1,000,000 บาท 20% ส่วนเกิน 1,000,000 ถึง 2,000,000 บาท 25% ส่วนเกิน 2,000,000 ถึง 5,000,000 บาท 30% และส่วนเกิน 5,000,000 บาท 35% อัตราของแต่ละขั้นใช้เฉพาะส่วนที่อยู่ในขั้นนั้น ไม่ใช่ใช้กับฐานทั้งหมดเมื่อข้ามเพดาน

นอกจากวิธีเงินได้สุทธิ ต้องตรวจวิธีตามมาตรา 48(2) สำหรับเงินได้ที่อยู่ในขอบเขตด้วย โดยมีการคำนวณ 0.5% ของเงินได้พึงประเมินที่เกี่ยวข้องและเงื่อนไขยกเว้นเมื่อภาษีวิธีนี้ไม่เกิน 5,000 บาท อย่าสรุปว่าเป็นภาษีขั้นต่ำที่ผู้รับงานทุกคนต้องจ่ายเสมอ เครดิตหัก ณ ที่จ่ายและภาษีครึ่งปีเป็นอีกขั้นที่นำมาใช้ภายหลัง การคำนวณตามอัตราจึงยังไม่เท่ากับยอดต้องชำระเพิ่มหรือสิทธิได้เงินคืน

4) ปฏิทิน ภ.ง.ด.94 และ ภ.ง.ด.90 ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

มาตรา 56 ทวิ กำหนดกรอบเงินได้ครึ่งปีสำหรับเงินได้มาตรา 40(5) ถึง 40(8) ตามเงื่อนไขที่ใช้ โดยพิจารณาเงินได้ช่วงมกราคมถึงมิถุนายนและยื่น ภ.ง.ด.94 ภายในกันยายนของปีเดียวกัน เงินได้ 40(2) เพียงอย่างเดียวไม่ได้อยู่ในขอบเขตครึ่งปีนี้ จึงไม่ควรสรุปว่าฟรีแลนซ์ทุกคนต้องยื่น ภ.ง.ด.94 อย่างไรก็ตาม การไม่ต้องยื่นครึ่งปีไม่ได้ยกเว้นการตรวจหน้าที่รายปี และกรณีเงินได้พิเศษที่กฎหมายยกเว้นจากขอบเขตต้องแยกพิจารณา

ภ.ง.ด.90 ใช้สำหรับการยื่นประจำปีของผู้มีเงินได้ที่ไม่ได้มีเฉพาะเงินเดือนตามกรณีทั่วไป ยื่นภายในมีนาคมของปีถัดไปตามกรอบปกติ ส่วนผู้มีเฉพาะเงินเดือนใช้ ภ.ง.ด.91 เมื่อมีหน้าที่ รายปีต้องรวมข้อมูลทั้งปี ไม่ใช่รายงานเฉพาะกรกฎาคมถึงธันวาคมเพราะยื่นครึ่งปีไปแล้ว ภาษีครึ่งปีที่ชำระนำไปเป็นเครดิตตามกฎ พร้อมกับตรวจหนังสือรับรองหักภาษี ณ ที่จ่ายแยกจากยอดรายรับที่ถูกหักไปแล้ว

ต้องแยกเกณฑ์หน้าที่ยื่นออกจากฐานภาษีเป็นศูนย์ สำหรับรายปีกรณีทั่วไปที่ไม่ใช่เงินเดือนล้วน เกณฑ์เงินได้พึงประเมินคือเกิน 60,000 บาทสำหรับผู้ไม่สมรส และเกิน 120,000 บาทสำหรับกรณีสมรสที่ต้องตรวจฐานรวมตามกฎหมาย อย่านำเกณฑ์เงินเดือนล้วนมาปะปนหรือใช้เงินได้หลังหักค่าใช้จ่ายทดสอบแทนรายรับ ส่วนครึ่งปีต้องตรวจเกณฑ์และเงื่อนไขของแบบที่ใช้จริง ปฏิทินควรแยกกำหนดปกติกับสิทธิขยายเวลายื่นออนไลน์ซึ่งต้องตรวจประกาศของปีนั้น

5) ภาษีบริษัท SME และเงินปันผลถึงเจ้าของ

ภาษีนิติบุคคลทั่วไปใช้อัตรา 20% ของกำไรสุทธิทางภาษี ไม่ใช่รายได้ทั้งก้อน กรณีเข้าเกณฑ์ SME ต้องตรวจว่าในวันสุดท้ายของรอบบัญชี ทุนที่ชำระแล้วมีจำนวนไม่เกิน 5 ล้านบาท และรายได้ส่วนที่มาจากการขายสินค้าหรือการให้บริการมีจำนวนไม่เกิน 30 ล้านบาท รวมถึงประวัติเงื่อนไขรายได้ต่อเนื่องในรอบที่เกี่ยวข้องตามหลักเกณฑ์ ไม่ใช่ดูยอดปีปัจจุบันเพียงปีเดียวแล้วสรุปว่าใช้สิทธิได้ การมีชื่อว่า startup หรือเพิ่งจดทะเบียนไม่ทำให้ได้อัตราพิเศษโดยอัตโนมัติ

เมื่อเข้าเงื่อนไขอัตรา SME กำไรสุทธิทางภาษี 300,000 บาทแรกได้รับยกเว้น ส่วนเกิน 300,000 ถึง 3,000,000 บาทใช้อัตรา 15% และส่วนเกิน 3,000,000 บาทใช้อัตรา 20% ต้องปรับกำไรบัญชีตามกฎหมายภาษีก่อนจึงค่อยใช้อัตรา กิจการขาดทุนทางบัญชีอาจยังมีรายการปรับปรุง และรายได้ต่ำไม่ได้ยกเว้นการทำบัญชีหรือยื่นแบบที่มีหน้าที่ ภาษีหัก ณ ที่จ่ายที่ลูกค้าหักให้บริษัทเป็นเครดิตของบริษัท ไม่ใช่ของผู้ถือหุ้นโดยตรง

เงินบริษัทไม่ใช่กระเป๋าเงินส่วนตัว กำไรที่เก็บไว้ลงทุนยังไม่ใช่เงินปันผลของเจ้าของ เมื่อจ่ายเงินปันผลจากบริษัทไทยให้บุคคลธรรมดา ต้องพิจารณาการหักภาษี 10% ตามกฎ ผู้รับที่เป็นผู้อยู่ในประเทศไทยและเข้าเงื่อนไขมาตรา 48(3) อาจเลือกให้การหักนั้นเป็นภาษีสุดท้าย หรือพิจารณารวมคำนวณพร้อมเครดิตตามมาตรา 47 ทวิเมื่อมีสิทธิ การใช้เครดิตต้องมีหลักฐานที่มาของกำไรและอัตราที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่สมมติว่าเครดิตทุกบาทคิดจาก 20% โดยเฉพาะเมื่อบริษัทใช้หลายขั้นอัตรา

6) ตัวอย่างเปรียบเทียบอัตราโดยไม่ใส่ค่าบริการ

สมมติกิจการซื้อสินค้ามาขายโดยไม่ได้ผลิตเอง มีรายรับทั้งปี 1,500,000 บาท และต้นทุนดำเนินกิจการจริง 600,000 บาท ไม่มีเงินได้อื่น ผู้ประกอบการเป็นบุคคลธรรมดาไม่สมรส ใช้ค่าลดหย่อนตนเอง 60,000 บาทเท่านั้น รายรับและต้นทุนเป็นสมมติฐานเพื่อเปรียบเทียบ ไม่ใช่ราคาบริการหรือข้อมูลลูกค้าจริง กรณีบุคคลธรรมดานี้สมมติว่ากิจกรรมอยู่ในรายการ 40(8) ที่หักเหมา 60% ได้ จึงหักค่าใช้จ่ายทางภาษี 900,000 บาท แม้ต้นทุนเงินจริงเป็นอีกจำนวน

ฐานเงินได้สุทธิจึงเท่ากับ 1,500,000 ลบ 900,000 ลบ 60,000 เท่ากับ 540,000 บาท ภาษีขั้นบันไดคือ 150,000 บาทแรกยกเว้น อีก 150,000 คูณ 5% เป็น 7,500 อีก 200,000 คูณ 10% เป็น 20,000 และอีก 40,000 คูณ 15% เป็น 6,000 รวม 33,500 บาท วิธี 0.5% ให้ 7,500 บาท ซึ่งต่ำกว่าวิธีเงินได้สุทธิ จึงไม่เปลี่ยนผลเปรียบเทียบนี้ หากข้อเท็จจริงเป็น 40(2) แทน จะหักค่าใช้จ่ายได้เพียง 100,000 บาท ฐานหลังลดหย่อนเป็น 1,340,000 บาท ภาษีขั้นบันไดเป็น 200,000 บาท แต่ไม่สามารถเลือกประเภทนั้นสลับกันได้ตามใจ

หากกิจกรรมเดียวกันทำผ่านบริษัทที่เข้าเงื่อนไข SME และสมมติต้นทุนจริง 600,000 บาทหักได้ทั้งหมดโดยไม่มีรายการปรับปรุง กำไรสุทธิทางภาษีเป็น 900,000 บาท ภาษีบริษัทเท่ากับส่วนเกิน 300,000 คือ 600,000 คูณ 15% เป็น 90,000 บาท กำไรหลังภาษีเป็น 810,000 บาท ถ้าจ่ายทั้งหมดเป็นเงินปันผลได้โดยชอบหลังตรวจเงื่อนไขทุนสำรองและกำไรสะสมแล้ว และผู้รับเข้าเงื่อนไขเลือกหัก 10% เป็นภาษีสุดท้าย ภาษีเงินปันผลเท่ากับ 81,000 บาท รวมสองชั้น 171,000 บาท เงินถึงเจ้าของ 729,000 บาท ส่วนบุคคลธรรมดามีเงินหลังต้นทุนจริงและภาษี 866,500 บาท ตัวอย่างยังไม่รวมต้นทุนหน้าที่บริษัท เครดิตภาษี ภาษีครึ่งปี หรือค่าลดหย่อนอื่น จึงไม่ใช่คำแนะนำว่าโครงสร้างใดดีที่สุดทุกกรณี

7) เปิดบริษัทแล้วต้องทำบัญชี สอบบัญชี และยื่นตามรอบ

บริษัทจำกัดต้องจัดให้มีบัญชีและงบการเงินตาม พ.ร.บ.การบัญชี พ.ศ. 2543 และมีหน้าที่การตรวจสอบตามมาตรา 11 การยกเว้นสอบบัญชีสำหรับห้างหุ้นส่วนบางประเภทที่เข้าเงื่อนไขไม่ใช่สิทธิของบริษัทจำกัด แม้บริษัทไม่มีรายได้หรือหยุดรับงานก็ไม่ควรสรุปว่าหน้าที่เหล่านี้หายไป ต้องจัดการการอนุมัติงบและการนำส่งตามกฎของกิจการแยกจากการยื่นภาษี งานระหว่างปีจึงต้องเก็บหลักฐานที่ผู้สอบบัญชีตรวจตามได้

ภาษีนิติบุคคลประจำปีตามมาตรา 69 ใช้กรอบ 150 วันนับแต่วันสุดท้ายของรอบบัญชี ส่วนหน้าที่ครึ่งปีตามมาตรา 67 ทวิ ใช้หลักเกณฑ์และข้อยกเว้นของตัวเอง ในแขนงประมาณการต้องคำนวณจากครึ่งหนึ่งของกำไรสุทธิประมาณการทั้งรอบ ไม่ใช่คัดลอกกำไรจริงหกเดือนมาใช้โดยไม่ดูประเภทกิจการ กำหนดยื่นครึ่งปีคือภายในสองเดือนนับจากวันสุดท้ายของหกเดือนแรกเมื่ออยู่ในหน้าที่ อย่านำกำหนด ภ.ง.ด.94 ของบุคคลธรรมดามาใช้แทนบริษัท

การเปรียบเทียบต้องรวมภาระดูแลบัญชีธนาคารแยก บัญชีลูกหนี้เจ้าหนี้ สินทรัพย์ เอกสารค่าใช้จ่าย และธุรกรรมกับกรรมการ หากจ่ายเงินเดือนให้เจ้าของ ต้องมีข้อเท็จจริงการทำงานและพิจารณาภาษีผู้รับ ไม่ใช่ถือว่าการโอนออกจากบริษัทเป็นค่าใช้จ่ายหักได้เสมอ ขอบเขตงานบัญชีและสอบบัญชีขึ้นกับปริมาณเอกสาร ความซับซ้อน และคุณภาพหลักฐาน จึงควรขอใบเสนอราคาจากเจ้าหน้าที่ตามข้อมูลจริง แทนการใช้ค่าบริการสมมติเป็นตัวตัดสิน

8) VAT ไม่ขึ้นกับการเลือกบุคคลหรือบริษัท

เกณฑ์ VAT ต้องตรวจทั้งผู้ประกอบการบุคคลธรรมดาและบริษัท รายรับจากกิจกรรมที่อยู่ในบังคับ VAT เกิน 1.8 ล้านบาทต่อปีทำให้ต้องพิจารณาจดทะเบียนภายใน 30 วันนับแต่วันที่รายรับเกินตามกฎ ไม่ใช่รอสิ้นปีและไม่ใช่ดูเฉพาะกำไร กิจการยกเว้น VAT และกิจกรรมที่มีเงื่อนไขเฉพาะต้องพิจารณาต่างหาก การเปิดบริษัทจึงไม่ได้ทำให้จด VAT ทันทีทุกกรณี และการยังเป็นบุคคลธรรมดาก็ไม่ได้ยกเว้นหน้าที่เมื่อเข้าเกณฑ์

ในตัวอย่างรายรับ 1,500,000 บาทยังต่ำกว่าเพดานบังคับจากยอดรายรับที่สมมติ แต่ต้องติดตามยอดจริงและตรวจธุรกรรมอื่นร่วมด้วย หากกิจการเติบโตจนเกินเกณฑ์ ต้องเตรียมการออกเอกสารภาษี รายงาน และแบบรายเดือนตามหน้าที่ VAT เป็นภาษีอีกระบบหนึ่ง ไม่ใช่นำเกณฑ์ 1.8 ล้านบาทมาใช้เป็นเส้นแบ่งว่าควรเปิดบริษัทหรือใช้อัตรา SME ได้ รวมทั้งไม่ควรแบ่งใบแจ้งหนี้หรือช่องทางรับเงินเพื่อทำให้ยอดดูต่ำกว่าความจริงของกิจการ

ก่อนเลือกโครงสร้าง ให้สรุปรายรับตามประเภทเงินได้ ต้นทุนจริง สิทธิหักเหมา ค่าลดหย่อน รายได้อื่น เงินที่เจ้าของต้องใช้ และแผนเก็บกำไรลงทุน แล้วจำลองทั้งกรณีเก็บกำไรในบริษัทและจ่ายออกโดยชอบ ตรวจประวัติสิทธิ SME และเตรียมแผนเปลี่ยนคู่สัญญา เอกสาร และทรัพย์สินหากจดบริษัท รายได้ที่เกิดกับบุคคลก่อนเปลี่ยนโครงสร้างไม่ได้ย้ายเป็นรายได้บริษัทย้อนหลังเพียงเพราะเปิดบัญชีใหม่ การตัดสินใจที่ดีจึงต้องมีทั้งภาษีและแผนปฏิบัติงาน ไม่ใช่อัตราเดียวหรือคำตอบแยกตามจังหวัด

แหล่งอ้างอิงที่ตรวจสอบได้

ลิงก์ด้านล่างเป็นแหล่งต้นทางสำหรับประเด็นที่ระบุในคำอธิบายของแต่ละรายการ ไม่ใช่การรับรองทุกข้อความหรือผลของงานบริการ ตรวจฉบับแก้ไขและเงื่อนไขที่ตรงกับข้อเท็จจริงของกิจการประกอบเสมอ

  1. 1. แนวปฏิบัติ

    กรมสรรพากร: การปรับปรุงโครงสร้างภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ตั้งแต่ 1 มกราคม 2560)

    กรมสรรพากร

    เงินได้ 40(1)(2) หักค่าใช้จ่ายร้อยละ 50 รวมกันไม่เกิน 100,000 บาท (มาตรา 42 ทวิ) ลดหย่อนผู้มีเงินได้ 60,000 บาท (มาตรา 47(1)(ก)) และเงินได้สุทธิ 150,000 บาทแรกได้รับยกเว้นตามบัญชีอัตรา

  2. 2. แนวปฏิบัติ

    กรมสรรพากร: ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ผู้อยู่ในประเทศไทย)

    กรมสรรพากร

    นิยามผู้อยู่ในประเทศไทยจากการอยู่ในไทยรวม 180 วันในปีภาษี และหน้าที่เสียภาษีจากเงินได้ต่างประเทศที่นำเข้ามา

  3. 3. ประมวลกฎหมาย

    ประมวลรัษฎากร มาตรา 38–64: ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

    กรมสรรพากร

    มาตรา 41 (เงินได้จากต่างประเทศของผู้อยู่ในไทย) และมาตรา 42 (เงินได้ที่ได้รับยกเว้น เช่น เงินที่ได้รับจากบุพการีโดยเสน่หาภายในเพดาน)

  4. 4. ประมวลกฎหมาย

    พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 11 มาตรา 8 และ 8 ทวิ: ค่าใช้จ่ายเงินได้ 40(8)

    กรมสรรพากร

    มาตรา 8(25) การขายของที่ผู้ขายมิได้ผลิตหักเหมา 60% และกิจการผลิตบางประเภทที่ระบุ เช่น ตัดเย็บเสื้อผ้าและทำเครื่องสำอาง; กิจการ 40(8) ที่ไม่ระบุใช้ค่าใช้จ่ายจริงตามมาตรา 8 ทวิ

  5. 5. แนวปฏิบัติ

    กรมสรรพากร: อัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลและเกณฑ์ SME

    กรมสรรพากร

    เกณฑ์ทุนชำระแล้วไม่เกิน 5 ล้านบาท และรายได้ขายสินค้าและบริการไม่เกิน 30 ล้านบาท; กำไรสุทธิไม่เกิน 300,000 บาทยกเว้น ส่วนเกินถึง 3 ล้านบาทเสีย 15% และส่วนที่เกินเสีย 20%

  6. 6. แนวปฏิบัติ

    กรมสรรพากร: เงื่อนไขรายได้ต่อเนื่องสำหรับอัตราภาษี SME

    กรมสรรพากร

    ตรวจประวัติรอบบัญชีเริ่มตั้งแต่ 1 ม.ค. 2555: รายรับขายและบริการต้องอยู่ใต้เพดาน 30 ล้านบาททุกช่วงที่เข้าเกณฑ์ พร้อมตรวจทุนชำระแล้วสิ้นรอบไม่เกิน 5 ล้านบาท

  7. 7. พระราชบัญญัติ

    พ.ร.บ.การบัญชี พ.ศ. 2543 มาตรา 11 และ 30–32

    กรมพัฒนาธุรกิจการค้า

    มาตรา 11 วรรคหนึ่ง ห้างหุ้นส่วน นิติบุคคลต่างประเทศและกิจการร่วมค้ายื่นงบภายในห้าเดือนนับแต่ปิดบัญชี บริษัทจำกัด/มหาชนยื่นภายในหนึ่งเดือนนับแต่อนุมัติ อธิบดีขยายได้เมื่อมีเหตุจำเป็น; วรรคสี่ งบต้องผ่านผู้สอบบัญชีรับอนุญาต เว้นห้างหุ้นส่วนตามกฎกระทรวง; มาตรา 30 ไม่ยื่นงบไม่เกิน 50,000 บาท, 31 ไม่เกิน 5,000 บาท, 32 งบไม่ผ่านการตรวจสอบไม่เกิน 20,000 บาท (ค่าปรับเป็นพินัย) เป็นเพดาน ไม่ใช่จำนวนที่ถูกปรับ

สรุป

ส่งประเภทธุรกิจ รายรับและต้นทุนแยกประเภท หนังสือรับรองหักภาษี สถานะ VAT และแผนใช้กำไรทาง LINE (https://lin.ee/WEwU8QZ) หรือแบบฟอร์มในหน้าติดต่อ เพื่อกำหนดขอบเขตการเปรียบเทียบและขอใบเสนอราคาจากเจ้าหน้าที่ ควรตรวจทั้งสิทธิหักค่าใช้จ่าย หน้าที่แบบครึ่งปีและรายปี และภาระบริษัทก่อนเลือกโครงสร้าง

ปรึกษาทีมเราฟรี

คำถามที่พบบ่อย

ฟรีแลนซ์ทุกคนต้องยื่น ภ.ง.ด.94 หรือไม่+

ไม่ใช่ หน้าที่ครึ่งปีตามมาตรา 56 ทวิ มุ่งที่เงินได้ 40(5) ถึง 40(8) ตามเงื่อนไข เงินได้ 40(2) เพียงอย่างเดียวไม่อยู่ในขอบเขตนี้ แต่ยังต้องตรวจหน้าที่ยื่นประจำปี

ยื่นครึ่งปีแล้วรายปีใช้เฉพาะรายรับครึ่งหลังไหม+

ไม่ใช่ ภ.ง.ด.90 ประจำปีครอบคลุมข้อมูลทั้งปี ภาษีครึ่งปีที่ชำระไว้พิจารณาเป็นเครดิต ไม่ใช่ตัดรายรับหกเดือนแรกออกจากแบบรายปี

40(8) หักเหมา 60% ได้ทุกธุรกิจไหม+

ไม่ได้ ต้องตรงกับรายการกิจการที่พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 11 กำหนด กิจการที่ไม่อยู่ในรายการต้องพิจารณาค่าใช้จ่ายจริงที่จำเป็นและสมควรตามมาตรา 8 ทวิ

อยู่ต่างจังหวัดทำให้เสีย PIT ต่ำกว่ากรุงเทพฯ ไหม+

ไม่ใช่เหตุให้ใช้อัตรา PIT ต่างกัน บัญชีอัตราและเงื่อนไข SME เป็นเกณฑ์ส่วนกลาง ที่ตั้งเกี่ยวกับข้อเท็จจริงการประกอบการและการดำเนินเอกสาร ไม่ใช่ส่วนลดอัตราเงินได้ประจำจังหวัด

บริษัทเล็กไม่ต้องสอบบัญชีหรือไม่+

บริษัทจำกัดยังมีหน้าที่ตรวจสอบงบตามมาตรา 11 ไม่ได้ยกเว้นเพราะรายได้น้อย เงื่อนไขยกเว้นของห้างหุ้นส่วนบางประเภทไม่ใช่ข้อยกเว้นสำหรับบริษัทจำกัด

รายได้เกิน 1.8 ล้านบาทต้องเปิดบริษัทเลยไหม+

ไม่ใช่เกณฑ์บังคับจดบริษัท แต่เป็นตัวเลขสำคัญสำหรับ VAT ของกิจกรรมที่อยู่ในบังคับ เมื่อเกินเกณฑ์ต้องพิจารณาจด VAT ภายใน 30 วันตามกฎ แม้ยังประกอบการในนามบุคคลธรรมดา

บทความที่เกี่ยวข้อง

ดูทั้งหมด →
ภาษี / Taxหมวดเดียวกัน

ข้อผิดพลาดภาษี SME ที่เพิ่มความเสี่ยงตรวจสอบ

ป้องกันภาษีซื้อผิด หัก ณ ที่จ่ายตกหล่น ค่ารับรองเกินเกณฑ์ รายจ่ายส่วนตัว สต็อกไม่ตรง และเงินเข้าที่อธิบายไม่ได้

18 minอ่านต่อ →
Agriculture

บัญชีฟาร์ม: สินทรัพย์ชีวภาพ VAT และ BOI

แยก TAS 41 กับ NPAEs ตรวจ VAT ผลผลิตสด ภาษีซื้อร่วม และบัญชีโครงการ BOI พร้อมหลักฐานปิดงบฟาร์ม

18 minอ่านต่อ →
Cash Flow

เงินสด SME: ทำประมาณการล่วงหน้า 13 สัปดาห์

เชื่อมงบประมาณกับเงินรับจ่ายจริง วางภาษีและเงินสมทบตามกำหนด พร้อมตัวอย่าง ตรวจสิทธิออนไลน์ และสถานการณ์เงินรับล่าช้า

19 minอ่านต่อ →
อุตสาหกรรม / Nonprofit

บัญชีมูลนิธิและสมาคม: แยกเงินรับก่อนคิดภาษี

แยกเงินบริจาค ค่าบำรุง และรายได้กิจการ ตรวจอัตรา 10% กับ 2% ภ.ง.ด.55 ภาษีหัก ณ ที่จ่าย และเพดานสิทธิผู้บริจาค

16 minอ่านต่อ →