บัญชีและภาษีสำหรับธุรกิจต่างชาติที่ดำเนินกิจการในประเทศไทย

#1

บริษัทลูกของกลุ่มธุรกิจยุโรปจ่ายค่าบริหารจัดการให้บริษัทแม่ทุกไตรมาสโดยไม่มีสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร

แนวทาง: จัดทำสัญญาให้ตรงกับบริการที่เกิดขึ้นจริง กำหนดเกณฑ์ปันส่วนที่อธิบายได้ และตรวจอัตราภาษีที่ต้องนำส่งแทนผู้รับตามอนุสัญญาพร้อมขอหนังสือรับรองถิ่นที่อยู่ทางภาษี

ผลลัพธ์: รายจ่ายมีเอกสารรองรับครบและอัตราที่ใช้มีหลักฐานประกอบ ทำให้การตรวจในปีถัดมาจบที่การชี้แจงเอกสารโดยไม่มีการปรับปรุง

#2

สำนักงานผู้แทนของผู้ผลิตจากญี่ปุ่นเชื่อว่าเมื่อไม่มีรายได้ในไทยจึงไม่ต้องยื่นแบบใด

แนวทาง: ตรวจย้อนหลังพบแบบที่ค้างยื่นหลายงวดและภาษีที่หักจากเงินเดือนพนักงานท้องถิ่นที่ยังไม่ได้นำส่ง จึงจัดลำดับยื่นย้อนหลังตามงวดและตั้งปฏิทินเตือนล่วงหน้าสิบวัน

ผลลัพธ์: ยื่นย้อนหลังครบทุกงวดพร้อมเงินเพิ่มตามที่กำหนด และตั้งแต่นั้นไม่มีงวดใดยื่นเกินกำหนดอีก

#3

กิจการร่วมทุนที่ผู้ถือหุ้นไทยและสิงคโปร์ถือคนละครึ่งได้รับรายงานคนละชุดจนประชุมกรรมการถกเถียงเรื่องตัวเลขทุกครั้ง

แนวทาง: ปรับผังบัญชีให้มีรหัสเดียวกันทั้งสองภาษา จัดทำกระดาษกระทบยอดระหว่างงบที่ยื่นในไทยกับรายงานที่ส่งสิงคโปร์ และกำหนดวันปิดข้อมูลร่วมกัน

ผลลัพธ์: กรรมการทั้งสองฝ่ายอ่านตัวเลขชุดเดียวกัน เวลาประชุมเปลี่ยนจากการตรวจสอบตัวเลขไปเป็นการตัดสินใจเรื่องธุรกิจ